эй дил чу нест сабри турои барқарори пой

ای دل چو نیست صبر ترا برقرار پای

Ҳон бар бисот ишқ манеҳ зинҳор пой

هان بر بساط عشق منه زینهار پای

Саҳласт пойдории ту дар мақоми васл

سهلست پایداری تو در مقام وصل

Чун дасти баради ҳиҷр ба бинӣ бидор пой

چون دست برد هجر به بینی بدار پای

Паргори вор сар мабар аз доираи бурун

پرگار وار سر مبر از دایره برون

Чун дар миён наҳодӣ паргори вори пой

چون در میان نهادی پرگار وار پای

Гар бар сари ту теғ буд фии алмисл чу кӯҳ

گر بر سر تو تیغ بود فی المثل چو کوه

Майдори сахт дар ғами он ғмгсори пой

میدار سخت در غم آن غمگسار پای

Паргор аз он бигард сари худ ҳамеи дӯд

پرگار از آن بگرد سر خود همی دود

Кӯи минҳди биксў аз пеши ёри пой

کو مینهد بیکسو از پیش یار پای

Ҳар дил ки ёфт дар сари он зулфи мадхалӣ

هر دل که یافت در سر آن زلف مدخلی

Чун шона бар тарошад аз сари ҳазор пой

چون شانه بر تراشد از سر هزار پای

Сарвӣ буд ки ҷой кунад барканори ҷӯй

سروی بود که جای کند برکنار جوی

Гар бар наад бидида ман оннигор пой

گر بر نهد بدیدۀ من آن نگار پای

Ҷонои зи ишқи қомати тести ин ки срўро

جانا ز عشق قامت تست این که سرورا

Гирад биноз дасти чаман бар канори пой

گیرد بناز دست چمن بر کنار پای

Чашми ту нотавон ва чу ёзд ба теғи даст

چشم تو ناتوان و چو یازد به تیغ دست

Бо ӯ касе надорад дар ин диёри пой

با او کسی ندارد در این دیار پای

То ҳамчуи хати бчҳраҳи ту сари бароварам

تا همچو خط بچهرۀ تو سر برآورم

Аз фарқ сар кунам чу қалами ошкори пой

از فرق سر کنم چو قلم آشکار پای

Дар хизматат чу сарви бпои истами ҳама

در خدمتت چو سرو بپای ایستم همه

Вари худ басон гул будам пари зи хори пой

ور خود بسان گل بودم پر ز خار پای

Боди сабо ба пуштии гулзор рӯй ту

باد صبا به پشتی گلزار روی تو

Андар наад сабки басари лолаи зори пой

اندر نهد سبک بسر لاله زار پای

Билқиси вори пои бараҳнаи сети сарв ро

بلقیس وار پای برهنه ست سرو را

То дар наад зи шарми ту дар ҷӯйбори пой

تا در نهد ز شرم تو در جویبار پای

Дрпои тоФкндаҳ ӣӣ он зулфи мшкбор

درپای تافکنده یی آن زلف مشکبار

Бар мезанӣ зи нози бмшки ттори пой

بر میزنی ز ناز بمشک تتار پای

Ташрифи васлат ар чаҳ на андоза манаст

تشریف وصلت ار چه نه اندازۀ منست

Гуҳи гоҳ ранҷа кун бар ман сӯгвори пой

گه گاه رنجه کن بر من سوگوار پای

Зеро ки гарчи ҷои гуҳар афсар сараст

زیرا که گرچه جای گهر افسر سرست

Ҳам пай насиб нест буқати нисори пой

هم پی نصیب نیست بوقت نثار پای

Гар дасти меҳнати ту гиребон бигирадам

گر دست محنت تو گریبان بگیردم

Дар домани фироқи кашами марди вори пой

در دامن فراغ کشم مرد وار پای

Неи неи сазои кафши чўпоист , он сиррӣ

نی نی سزای کفش چوپایست، آن سری

Кӯ боз гирад аз дар сад ркбори пой

کو باز گیرد از در صد رکبار پای

Султони аҳли фазл ки хасмаши ҳаме наад

سلطان اهل فضل که خصمش همی نهد

Дар доми ҳодисаи зи сари ихтиёри пой

در دام حادثه ز سر اختیار پای

Дар рӯй рой ӯ накушуд офтоби теғ

در روی رای او نکشد آفتاب تیغ

Дар пеши ҳукм ӯ наниҳад рӯзгори пой

در پیش حکم او ننهد روزگار پای

Бо ҳалам ӯ наёрад кӯҳи баланди санг

با حلم او نیارد کوه بلند سنگ

Бо азм ӯ надоди боди баҳори пой

با عزم او نداد باد بهار پای

Андеша дар иборати хаташ чунон равад

اندیشه در عبارت خطّش چنان رود

Ҳамчун касе ки баста буд дрнгори пой

همچون کسی که بسته بود درنگار پای

эй сарварӣ ки ҳар ки замини ту бӯса дод

ای سروری که هر که زمین تو بوسه داد

Бар боми осмон наад аз иқтидори пой

بر بام آسمان نهد از اقتدار پای

Бе дастёрии қалами нотавони ту

بی دستیاری قلم ناتوان تو

Чатри мулӯкро набӯд барқарори пой

چتر ملوک را نبود برقرار پای

Чун наргисаши зи давлати ту тоҷ барсараст

چون نرگسش ز دولت تو تاج برسرست

Онро ки шуд зи гирд дарат хоксори пой

آنرا که شد ز گرد درت خاکسار پای

Худро чу наъл бар раҳати афканди моҳи нав

خود را چو نعل بر رهت افکند ماه نو

Зон то бабўсад асби турои бргзори пой

زان تا ببوسد اسب ترا برگذار پای

Чун сари зи ҷайби нутқ бар ореи ту , нотиқа

چون سر ز جیب نطق بر آری تو، ناطقه

Дар доман сукут кашад шармсори пой

در دامن سکوت کشد شرمسار پای

Атрофи рӯмро бинагорад бнқши чин

اطراف روم را بنگارد بنقش چین

Калаки ту чун бурун наад аз Зангбори пой

کلک تو چون برون نهد از زنگبار پای

Гар сар баровард чу каду бо ту бадсигол

گر سر برآورد چو کدو با تو بدسگال

Теғи қазо қалам кунадаш чун хиёри пой

تیغ قضا قلم کندش چون خیار پای

Дар васфи даст ту натавон рафт срсрӣ

در وصف دست تو نتوان رفت سرسری

Худ чун ниҳанд срсрии андари баҳори пой

خود چون نهند سرسری اندر بحار پای

Чун гули дарди зи ҷӯади ту пероҳани ҳарир

چون گل درد ز جود تو پیراهن حریر

Дрпо чу сарв онкӣ надорад азори пой

درپا چو سرو آنکه ندارد ازار پای

Дар гирди азм ту нарасад барқи гарми рӯ

در گرد عزم تو نرسد برق گرم رو

Вари зотшш буд бмсл чун шарори пой

ور زاتشش بود بمثل چون شرار پای

Абр аз баҳори дасти ту моя бкФ кунад

ابر از بحار دست تو مایه بکف کند

Онгоҳи брнҳди басари кӯҳсори пой

آنگاه برنهد بسر کوهسار پای

Бо тунди боди қаҳри ту дар арсаи вуҷӯд

با تند باد قهر تو در عرصۀ وجود

Кӯҳи баландро набӯд пойдори пой

کوه بلند را نبود پایدار پای

Дилгармии пиёдаи шатранҷ агар диҳӣ

دلگرمی پیادۀ شطرنج اگر دهی

Бо он пиёда низ надорад савори пой

با آن پیاده نیز ندارد سوار پای

Душман бидон ҳавас ки гурезади сӯии адам

دشمن بدان هوس که گریزد سوی عدم

Ҳар шаб чу шамъ созад дрпои Фзори пой

هر شب چو شمع سازد درپا فزار پای

Аз баҳри бахшиши ту бёзиди шохи даст

از بهر بخشش تو بیازید شاخ دست

Вази баҳри ҳосиди ту фурӯи баради дори пой

وز بهر حاسد تو فرو برد دار پای

Хасми ту сар надорад ва додӣ зи даст низ

خصم تو سر ندارد و دادی ز دست نیز

Гармӣ надоштӣ з барои фирори пой

گرمی نداشتی ز برای فرار پای

Хуршеди ҳамчуи соя наад рӯй бар замин

خورشید همچو سایه نهد روی بر زمین

То бар сетонаи ту наад рӯзи бори пой

تا بر ستانۀ تو نهد روز بار پای

Дар атфи доман карамат зад чу хоки даст

در عطف دامن کرمت زد چو خاک دست

Дар санг низ омадаш аз аътқори пой

در سنگ نیز آمدش از اعتقار پای

Дар аҳди ту ҳронкаҳ бар орад чу сару даст

در عهد تو هرآنکه بر آرد چو سر و دست

ӯро ба таҳта банд кунанд устувори пой

او را به تخته بند کنند استوار پای

Дарё дило ! зи садри ту маҳрӯм монда ам

دریا دلا! ز صدر تو محروم مانده ام

Зеро ки нест азми марои дастёри пой

زیرا که نیست عزم مرا دستیار پای

Перӣу заъфи беняту сармои баси қавӣ

پیریّ و ضعف بنیت و سرمای بس قوی

Нагузоштанд бар ман мадҳатнигор пой

نگذاشتند بر من مدحت نگار پای

Вақт қиём ҳаст Асои дастгири ман

وقت قیام هست عصا دستگیر من

Бечораи онкӣ ӯ кунад аз дстўори пой

بیچاره آنکه او کند از دستوار پای

Зини пеш агар бҳрзаҳи дуӣ сар сабк бидам

زین پیش اگر بهرزه دوی سر سبک بدم

Акнӯн ҳамеи кашами зи сари изтирори пой

اکنون همی کشم ز سر اضطرار پای

Онкў занад з рӯй ҷафои пушти пои ман

آنکو زند ز روی جفا پشت پای من

Бӯсам чу доманаши блби аътзори пой

بوسم چو دامنش بلب اعتذار پای

Гар чун Аннан фурӯ нагузорӣ марои зи даст

گر چون عنان فرو نگذاری مرا ز دست

Ҳамчун рикоби бўсмт аз ифтихори пой

همچون رکاب بوسمت از افتخار پای

Вар давлатем даст диҳад ҳамчуи остин

ور دولتیم دست دهد همچو آستین

Чун доманат раҳо накунам аз канори пой

چون دامنت رها نکنم از کنار پای

Аз Ямани ҳиммат ту барорам чу мӯри пар

از یمن همّت تو برآرم چو مور پر

Аз фарти аҷз агарчӣ надорам чу мори пой

از فرط عجز اگرچه ندارم چو مار پای

Гарчи бадасти бӯси ту ёзди даҳони ман

گرچه بدست بوس تو یازد دهان من

Ман аҳл дстбўс набошам биор пой

من اهل دستبوس نباشم بیار پای

Пои карами зи кӯии тафаққуди мгири боз

پای کرم ز کوی تفقّد مگیر باز

Натавон гирифт бозхўд аз хоки хори пой

نتوان گرفت بازخود از خاک خوار پای

Мустағнӣаст мансаби ту аз ҳузури мо

مستغنی است منصب تو از حضور ما

Тоўсро бҷлўаҳ наёяд бакори пой

طاوس را بجلوه نیاید بکار پای

Сармоӣ дай расед каз осеби сдмтш

سرمای دی رسید کز آسیب صدمتش

Фориғ кунад бар оташи сӯзони гудози пой

فارغ کند بر آتش سوزان گداز پای

Бигурезад аз ҳавои хунаки хори хўордст

بگریزد از هوای خنک خوار خواردست

Хӯн гиряд аз ҷафои замини зози зори пой

خون گرید از جفای زمین زاز زار پای

Шуд баргу ҳамчу чнгл бозаст шох аз он

شد برگ و همچو چنگل بازست شاخ از آن

Кам мениҳанд мурғон бар шохсори пой

کم می نهند مرغان بر شاخسار پای

Аз пери барф хирқа гирифтаст аз он шудаст

از پیر برف خرقه گرفتست از آن شدست

Пашминаи пӯшу мунзавӣу баради бори пой

پشمینه پوش و منزوی و برد بار پای

Баҳман равона кард бар атрофи хайли хеш

بهمن روانه کرد بر اطراف خیل خویش

Зон бими зи доман ӯ дар ҳисори пой

زان بیم ز دامن او در حصار پای

Пашминаи пӯш аз паии он гашт чун баӣ

پشمینه پوش از پی آن گشت چون بهی

Кини бод сард мебишкофад чу нори пой

کین باد سرد می بشکافد چو نار پای

Чун мӯӣ май шикофади пайкони зи мҳрбр

چون موی می شکافد پیکان ز مهربر

Чун сар сазад ки мўинаҳ созад шиори пой

چون سر سزد که موینه سازد شعار پای

Гардад чу рӯйтуз камони пушти пои он

گردد چو روی توز کمان پشت پای آن

Кўро шавад зи новаки сръои Фкори пой

کورا شود ز ناوک سرعا فکار پای

Чун Кебеки онкӣ музей надорад ҳар оина

چون کبک آنکه موزه ندارد هر آینه

Дар пой мекашад чу кабӯтари азори пой

در پای میکشد چو کبوتر ازار پای

Ҳизуми сифат аз онкии марои ҳис пой нест

هیزم صفت از آنکه مرا حسّ پای نیست

Дар оташи танури нуҳуми хори хори пой

در آتش تنور نهم خوار خوار پای

Аз фатҳи боби абр чунон шуд гули замин

از فتح باب ابر چنان شد گل زمین

Кандар хлоб ғарқ шавад то зҳори пой

کاندر خلاب غرق شود تا زهار پای

Бар ман бгриди абру бихандади бтнзи барқ

بر من بگرید ابر و بخندد بطنز برق

Чун дар миёну ҳали нуҳуми роҳвори пой

چون در میان و حل نهم راهوار پای

Оварад рӯзгорам дар пойу пеши азин

آورد روزگارم در پای و پیش ازین

Бо ман надоштӣ бгаҳи корзори пой

با من نداشتی بگه کارزار پای

Кори сухани бики раҳ дар пойу пеши азин

کار سخن بیک ره در پای و پیش ازین

Кардам радифи шеъри бад-ӣни эътибори пой

کردم ردیف شعر بدین اعتبار پای

Бар рӯзгор даст фишонон ҳамеи рӯм

بر روزگار دست فشانان همی روم

Бо онкӣ дар гуласт маро чун чанори пой

با آنکه در گلست مرا چون چنار پای

Бе пои шеъри бандаи равон буд худ чу об

بی پای شعر بنده روان بود خود چو آب

Вокнўни ҳамеи дӯд ки шудаш бе шумори пой

واکنون همی دود که شدش بی شمار پای

Кардам нисори пои ту ин дар шоҳвор

کردم نثار پای تو این درّ شاهوار

Ҳон бар мазан бад-ӣни гуҳари шоҳвори пой

هان بر مزن بدین گهر شاهوار پای

Сар то қадам дар оташ фикрат бсухтам

سر تا قدم در آتش فکرت بسوختم

То монад ҳамчуи шамъи зи ман ёдгори пой

تا ماند همچو شمع ز من یادگار پای

Олам намонад то бчнини шеър ҳар дамам

عالم نماند تا بچنین شعر هر دمم

Бӯсанд зери кони маъонии гузори пой

بوسند زیر کان معانی گزار پای

Дар пеши ту ба теғи бабрами сари забон

در پیش تو به تیغ ببّرم سر زبان

Гар зонка бози пас наад аз зулфиқори пой

گر زانکه باز پس نهد از ذوالفقار پای

Бар мавқифи таваққуъи ташрифи мавлавӣ

بر موقف توقّع تشریف مولوی

АФгор шуд умеди марои зи интизори пой

افگار شد امید مرا ز انتظار پای

Хоҳӣ ки рост гардад пушти дўтои ман

خواهی که راست گردد پشت دوتای من

Як дасти хлътми даҳ ва як сари чаҳор пой

یک دست خلعتم ده و یک سر چهار پای

Чун боди мураккабии бмни хоки пои бахш

چون باد مرکبی بمن خاک پای بخش

То ман бадв дар орм ҳамчун ғубори пой

تا من بدو در آرم همچون غبار پای

Чун уштурони қофила дар саҳни бодия

چون اشتران قافله در صحن بادیه

Ҳаргиз касе надошт чунин брқтори пой

هرگز کسی نداشت چنین برقطار پای

Тарсам ки чун дароз шуд ин шеъри ҳеҷ кас

ترسم که چون دراز شد این شعر هیچ کس

Дар гӯши худ раҳаши надиҳад чун ҳазор пой

در گوش خود رهش ندهد چون هزار پای

Умрати дарози бод ва барин хатм шуд сухан

عمرت دراز باد و برین ختم شد سخن

Берун наме нуҳуми зи раҳи ихтисори пой

بیرون نمی نهم ز ره اختصار پای