Марои длисти зи анвоъи фикри савдое

مرا دلیست ز انواع فکر سودایی

Ки ҳеҷ гӯна раҳаш нест сӯии доноӣ

که هیچ گونه رهش نیست سوی دانایی

Сараши зи доираи беруну поиш аз марказ

سرش ز دایره بیرون و پایش از مرکز

Чу чархи мондаи муъаллақи зи зери болоӣ

چو چرخ مانده معلق ز زیر بالایی

Гуҳии ҳўолти додуситад бтбъ кунад

گهی حوالت دادوستد بطبع کند

Гуҳӣ бачарх кунад нисбати тавоноӣ

گهی بچرخ کند نسبت توانایی

Гуҳ аз хаёли мшъбдосирблъҷбӣ

گه از خیال مُشَعبِداسیربلعجبی

Гуҳии зи содаи дилӣ дар ҷуволи қроиӣ

گهی ز ساده دلی در جوال قرایی

Бпои ҳайрати азин дар бидон ҳаме гардад

بپای حیرت ازین در بدان همی گردد

Гирифтаи остинаши дасти фикр ҳарҷое

گرفته آستینش دست فکر هرجایی

Азин нмт будаш дар маҳали тафриқаи ҳол

ازین نمط بودش در محل تفرقه حال

Вале , чу ҷамъ шавад дар мақоми яктое

ولی، چو جمع شود در مقام یکتایی

Бгўшш аз дар ва деворҳо ҳаме ояд

بگوشش از در و دیوارها همی آید

Нидоӣ « ании анои аллоҳ » аз ҳувайдое

ندای«انی انا الله» از هویدایی

Ман аз тариқи насиҳати ҳамеи даҳуми пандаш

من از طریق نصیحت همی دهم پندش

Ки эй дил , ин чаҳ пришонисту расвоӣ ?

که ای دل، این چه پریشانیست و رسوایی؟

Биҷузи бнўри чароғӣ ки шаръи афрӯзад

بجز بنور چراغی که شرع افروزد

Бурун наёяд ҷонати зи тӣаи худ рое

برون نیاید جانت ز تیه خود رایی

Ту ҷаҳд кун ки наҳй пои ақл бар сари нафас

تو جهد کن که نهی پایِ عقل بر سر نفس

Ки хоки пой ту гардад сипеҳри миное

که خاک پای تو گردد سپهر مینایی

Ҳиҷоби колбуд аз пеши ҷон худ бурдор

حجاب کالبد از پیش جان خود بردار

Гар он Не ки бгли офтоби андоиӣ

گر آن نیی که بگل آفتاب اندایی

Мухаддироти самовии дарав ҷамол диҳанд

مخدرات سماوی درو جمال دهند

Агар ту оинаи дили з занг бизадойӣ

اگر تو آینۀ دل ز زنگ بزدایی

Калиди коми ту дар остин хештан аст

کلید کام تو در آستین خویشتن است

Вале чаҳ суд ? ту бо хеши барнамеи ое

ولی چه سود؟ تو با خویش برنمی آیی

Бадасти хеш таба мекунӣ ту сӯрати хеш

بدست خویش تبه می کنی تو صورت خویش

Вагарна , сохтаандат чунон ки май бое

وگرنه، ساخته اندت چنان که می بایی

Замона аз ту бгли муҳра гавҳарӣ бихаред

زمانه از تو بگل مهره گوهری بخرید

Ки қадар он нашносад касе зи волое

که قدر آن نشناسد کسی ز والایی

Замона дода худ як бик чу аз ту рабӯд

زمانه دادۀ خود یک بیک چو از تو ربود

Ту низ дода худ ҷаҳд кун ки брбоиӣ

تو نیز دادۀ خود جهد کن که بربایی

Бикаш зи домани лаззоти дасти кон нар зад

بکش ز دامن لذات دست کان نر زد

Ки домани дил аз андешааш бёлоиӣ

که دامن دل از اندیشه اش بیالایی

Варои қоф қаноат гузин нишемани хеш

ورای قاف قناعت گزین نشیمن خویش

Агар ба даъвии азлати қарини анқое

اگر به دعوی عزلت قرین عنقایی

Ҳамаи ҷаҳонро ҳоҷати бсоиаҳи ту буд

همه جهان را حاجت بسایۀ تو بود

Чу офтоб агар ху кунӣ ба танҳоӣ

چو آفتاب اگر خو کنی به تنهایی

Яке зи хеши буруни ои ҳамчуи нофаи зи пӯст

یکی ز خویش برون آی همچو نافه ز پوست

Агар зи халқи сутӯда чу машки бўёиӣ

اگر ز خلق ستوده چو مشک بویایی

Баҳри нафас ки бар ореи фурӯи барии худ ро

بهر نفس که بر آری فرو بری خود را

Агар чу шамъи зи анвори дили мусаффое

اگر چو شمع ز انوار دل مصفایی

Чу ҷоҳи ҷӯии зи ҳирс ар гирифт ва гир кунӣ

چو جاه جوی ز حرص ار گرفت و گیر کنی

Фурӯди таҳти срии аўФтии з бе ҷое

فرود تحت ثری اوفتی ز بی جایی

Вагар чу оинаи равшани дилӣ ва як рӯе

وگر چو آینه روشن دلی و یک رویی

Кунанд рӯй биравят батон яғмое

کنند روی برویت بتان یغمایی

Бидон сабаб ки заҳри боди нолаи даргирӣ

بدان سبب که زهر باد ناله درگیری

Фитода дар даму дасти замона чун ное

فتاده در دم و دست زمانه چون نایی

Бгоҳ шаҳвату ҳирсати назар чунон тезаст

بگاه شهوت و حرصت نظر چنان تیزست

Ки ҳамчуи шамъи шдстии асири бенаӣ

که همچو شمع شدستی اسیر بینایی

Агар басӣ бихӯрӣ хок дар даҳони молӣ

اگر بسی بخوری خاک در دهان مالی

Ки баси ҳарису шиками хори оташи осое

که بس حریص و شکم خار آتش آسایی

зи баҳри нонеи бигушодае даҳон чу танур

ز بهر نانی بگشاده ای دهان چو تنور

Вагар дамии з пас афтод жож май хое

وگر دمی ز پس افتاد ژاژ می خایی

Бенем ҷӯ чу тарозуи забони буруни оре

بنیم جو چو ترازو زبان برون آری

Вгрчаҳ санг наҳй бар дил аз шикебе

وگرچه سنگ نهی بر دل از شکیبایی

Ҳамон тиҳии чашмӣ агар рбсӣ бихӯрӣ

همان تهی چشمی اگر ربسی بخوری

Ки ҷумлаи чашму даҳони ҳамчуи шери полоиӣ

که جمله چشم و دهان همچو شیر پالایی

Фикандагӣ ту чун суфра аз пай нонаст

فکندگی تو چون سفره از پی نانست

Чу дег бар сари оташи зи баҳри скбоиӣ

چو دیگ بر سر آتش ز بهر سکبایی

Агар сурӯди сарое вагар дъохўонӣ

اگر سرود سرایی وگر دعاخوانی

Нафаси нмизнии ало ки дар тақозое

نفس نمیزنی الا که در تقاضایی

Ту ғам махӯр зи паии ризқ , конк бе ту туро

تو غم مخور ز پی رزق، کآنک بی تو ترا

БёФрид , змон мекунад бдороиӣ

بیافرید، ضمان می کند بدارایی

Агар кунӣ талаби нониҳодаи ранҷаи шӯй

اگر کنی طلب نانهاده رنجه شوی

Вагар бидода қаноат кунӣ биёсое

وگر بداده قناعت کنی بیاسایی

Хрўаҳи вор саҳархез бош то сару тан

خروه وار سحرخیز باش تا سر و تن

Бтоҷи лаълу қабои чакани бёроиӣ

بتاج لعل و قبای چکن بیارایی

Бдонк баста кунӣ аз тамаъи сутурӣ ро

بدانک بسته کنی از طمع ستوری را

Шакили вори миёни баста бар сари пое

شکیل وار میان بسته بر سر پایی

зи чори табъи ту то чун шакили дарбандӣ

ز چار طبع تو تا چون شکیل دربندی

Агар нбўсии пои харон чаро шоиӣ ?

اگر نبوسی پای خران چرا شایی؟

Басони шамъ аз онӣ ба зиндагӣ дар гӯр

بسان شمع از آنی به زندگی در گور

Ки аз мшимаҳ кун бо кафани ҳамеи зоӣ

که از مشیمۀ کن با کفن همی زایی

Ту зишти рӯеу ойӣнаи хиради равшан

تو زشت رویی و آیینۀ خرد روشن

Равостгар ту боиинаҳ рӯй нанамое

رواست گر تو بآیینه روی ننمایی

Сиёҳи Марии бинӣ бар оташии печон

سیاه ماری بینی بر آتشی پیچان

Номи чеҳра ва зулфаш кунӣ зи шайдое

نام چهره و زلفش کنی ز شیدایی

Дилат ба силсила овехтаст дар оташ

دلت به سلسله آویختست در آتش

Ту шодмона бидон хӯбӣу длороиӣ

تو شادمانه بدان خوبی و دلارایی

Агар ҳаме ба тамошо бидон рӯй ки ббоғ

اگر همی به تماشا بدان روی که بباغ

зи гули дурӯеи бинӣ , зи лолаи раъное

ز گل دورویی بینی، ز لاله رعنایی

Яке чу наргис бигушоӣ чашми ақл ва ба хеш

یکی چو نرگس بگشای چشم عقل و به خویش

Фрўнгр , ки ту худ србсри тамошое

فرونگر، که تو خود سربسر تماشایی

Ҷӯии зи моли тугар кам кунад бародари ту

جوی ز مال تو گر کم کند برادر تو

Агар туоне , хӯни дилаши бполоиӣ

اگر توانی، خون دلش بپالایی

Замонаи мояи умр ту мебарад дами дам

زمانه مایۀ عمر تو میبرد دم دم

Ту ҳеҷ дам назанӣ каш дар он бнстоиӣ

تو هیچ دم نزنی کش در آن بنستایی

зи баҳри нон шудае ҳамчуи суфра ҳалқа бигӯаш

ز بهر نان شده ای همچو سفره حلقه بگوش

зи баҳри гӯшт чу мълоқи тезу дрўоиӣ

ز بهر گوشت چو معلاق تیز و دروایی

Агар мураббии ҷонии бтрк ҷисм бигӯӣ

اگر مربی جانی بترک جسم بگوی

Ки ҷон фузудан шамъаст ҷисми Фрсоиӣ

که جان فزودن شمعست جسم فرسایی

Чу шамъ агар ба забони раҳи намое аз дониш

چو شمع اگر به زبان ره نمایی از دانش

Нахуст бояд каз хештани буруни ое

نخست باید کز خویشتن برون آیی

Вагарнаи зуди диҳии ҷон ба бодгар чун шамъ

وگرنه زود دهی جان به باد گر چون شمع

Бароварии зи ҳавои сар ба боди паймое

برآوری ز هوا سر به باد پیمایی

Ҳаёти боқӣ хоҳӣ бидод ва додан кӯш

حیات باقی خواهی بداد و دادن کوش

Ки зиндаанд Фаридуну ҳотами тоӣ

که زنده اند فریدون و حاتم طایی

Чунин ки рӯй дилати сӯии ақчаҳи дўбтист

چنین که روی دلت سوی اقچه دوبتیست

На марди роҳи худои чунин ки пайдое

نه مرد راه خدایی چنین که پیدایی

Агар назар бдўрўиӣ кунанд ҳарду якеаст

اگر نظر بدورویی کنند هردو یکیست

Чаҳ ақчаҳи дўбтӣ ва чаҳ зрҳўроиӣ

چه اقچۀ دوبتی و چه زرحورایی

Бабри зи сӯрату маънии талаб ки мумкин нест

ببر ز صورت و معنی طلب که ممکن نیست

зи нақши тӯтии хосияти шкрхоиӣ

ز نقش طوطی خاصیت شکرخایی

Гузашти аҳди ҷавонӣ , зи лаҳви сайри Не

گذشت عهد جوانی، ز لهو سیر نیی

Расед навбати перӣ , ба ту ба нагароӣ

رسید نوبت پیری، به تو به نگرایی

Кунӣ сипедии мӯяти ҳавола бар савдо

کنی سپیدی مویت حواله بر سودا

Баряш кандан аз он мўлъӣ чу савдое

بریش کندن از آن مولعی چو سودایی

Аз он нахуст ки перии турои бпироид

از آن نخست که پیری ترا بپیراید

Ту худ зи ҷилдии перии ҳамеи бпироиӣ

تو خود ز جلدی پیری همی بپیرایی

Сияҳ гарӣ макун аз баҳр онкӣ ноед боз

سیه گری مکن از بهر آنکه ناید باز

Чу шуд боби сияҳи рӯзгори бурное

چو شد بآب سیه روزگار برنایی

Либоси умр чу шуд куҳна ҳосилӣ набӯд

لباس عمر چو شد کهنه حاصلی نبود

Ки ранграз ба хизобаш кунад мтроиӣ

که رنگرز به خضابش کند مطرایی

Кифояти ту маро онгаҳе шавад маълум

کفایت تو مرا آنگهی شود معلوم

Ки ним соъат дар умр худ бифзое

که نیم ساعت در عمر خود بیفزایی

Ту зери домани алтофи сояи прўрдӣ

تو زیر دامن الطاف سایه پروردی

Чаҳ марди зарбати қаҳрӣ ва бемуҳобое ?

چه مرد ضربت قهری و بی محابایی؟

Бслки ҳодисаи ?ути дркшнди суфтаи ҷигар

بسلک حادثه ات درکشند سفته جگر

Вагар ту худ чу гуҳар дар паноҳи дарёӣ

وگر تو خود چو گهر در پناه دریایی

На ҳамчуи қатраи бхоксти бозгашти туро ?

نه همچو قطره بخاکست بازگشت ترا؟

Чу абри гир ки худ сар бар осмони сое

چو ابر گیر که خود سر بر آسمان سایی

На ҳам заволи пазирӣу зери хоки шӯй ?

نه هم زوال پذیری و زیر خاک شوی؟

Худ офтоб гирифтам туро ба зебоӣ

خود آفتاب گرفتم ترا به زیبایی

Кроиии охир , ваз баҳр кист ин таку пўӣ ?

کرایی آخر، وز بهر کیست این تک و پوی؟

Чуна худоӣ ва на халқ ва на хешро шоиӣ

چونه خدای و نه خلق و نه خویش را شایی

Ҷаҳонён ки мусулмонии ту май бенанд

جهانیان که مسلمانی تو می بینند

Ҳаме зананд дами кофарӣу тарсое

همی زنند دم کافری و ترسایی

Бирафт умр дариғо ки барнаёмад азу

برفت عمر دریغا که برنیامد ازو

На ҳеҷ ҳосили динӣ , на коми дунёе

نه هیچ حاصل دینی، نه کام دنیایی

з тизгомӣ умраст сусти поеи ман

ز تیزگامی عمرست سست پایی من

Магари зи ман бастади умри ман сабки пое

مگر ز من بستد عمر من سبک پایی

Басӣ буридам ва як қади орзӯи бнкрд

بسی بریدم و یک قد آرزو بنکرد

Либоси ҳеҷ Муродии зи танги паҳное

لباس هیچ مرادی ز تنگ پهنایی

Чу фарқ нест худоёи гуноҳу тоъати мо

چو فرق نیست خدایا گناه و طاعت ما

зи мо ба раҳмати худ ҳар ду афв фармое

ز ما به رحمت خود هر دو عفو فرمایی

Чу огаҳии ту ки мо шаҳр банд тақдирем

چو آگهی تو که ما شهر بند تقدیریم

Дар ҳидояту тавфиқмон ту бигушое

در هدایت و توفیقمان تو بگشایی

Чӯбии всилти тоъат нахуст бахшедӣ

چوبی وسیلت طاعت نخست بخشیدی

Бъзтт ки бФрҷоми ҳам бибахшое

بعزتت که بفرجام هم ببخشایی