эй онкӣ накард ақли доноӣ
ای آنکه نکرد عقل دانایی
Ҷузи хизмати даргаати таманное
جز خدمت درگهت تمنّایی
Вай онкӣ надид зоти пакет ро
وی آنکه ندید ذات پاکت را
Гардуни ҳазор дидаи ҳамтоӣ
گردون هزار دیده همتایی
Рои ту чу меҳри олами афрӯзӣ
رای تو چو مهر عالم افروزی
Қаҳри ту чу чархи умри Фрсоиӣ
قهر تو چو چرخ عمر فرسایی
Бо давлати ту сипеҳри дерина
با دولت تو سپهر دیرینه
Перӣаст шудаи забун бар ное
پیریست شده زبون بر نایی
Нобӯда мудаббирони алавӣ ро
نابوده مدبّران علوی را
Бе хотири ту ниҳону пайдое
بی خاطر تو نهان و پیدایی
Нохостаҳи коргоҳи суфло ро
ناخاسته کارگاه سفلی را
Устодтар аз ту корфармое
استاد تر از تو کارفرمایی
Бо халқи ту машки дӯд андӯдӣ
با خلق تو مشک دود اندودی
Бо вуҷӯди ту абри боди паймое
با وجود تو ابر باد پیمایی
Бо санги виқори ту куҷои ёрад
با سنگ وقار تو کجا یارد
На каффаи чархи зери болоӣ
نه کَفۀ چرخ زیر بالایی
БФзўдаҳи либоси эҳтишоми ту
بفزوده لباس احتشام تو
Аз атлас на сипеҳри паҳное
از اطلس نه سپهر پهنایی
Тобандаи зроӣ сол хӯрд ту
تابنده زرای سال خورد تو
Чун ғарраи офтоби симое
چون غرّۀ آفتاب سیمایی
эй чун ту назода даҳри фарзандӣ
ای چون تو نزاده دهر فرزندی
Вай чун ту ндидиаҳи шаръи дороӣ
وی چون تو ندیدیه شرع دارایی
Бе лутфи ту зинда мондаам моҳӣ
بی لطف تو زنده مانده ام ماهی
Алҳақ набӯд чу ман шикебе
الحق نبود چو من شکیبایی
Афтодаи бадаради чашми кунҷӣ
افتاده بدرد چشم کنجی
Дар орзӯӣ физой саҳройӣ
در آرزوی فزای صحرایی
Дар ҳар нафасем таъбияи оҳӣ
در هر نفسیم تعبیه آهی
Дар ҳар суханем мундараҷи вое
در هر سخنیم مندرج وایی
Бар чашми ман ашкро шабихунӣ
بر چشم من اشک را شبیخونی
Дар синаи ман здрди ғавғое
در سینۀ من زدرد غوغایی
Ҳар соъатам аз сипеҳри ташвишӣ
هر ساعتم از سپهر تشویشی
Ҳар лаҳзаи зи офтобами эзое
هر لحظه ز آفتابم ایذایی
Чндонкаҳи қафои дардҳо хӯрда
چندانکه قفای دردها خورده
Чашмам чу заъифӣ аз тавоноӣ
چشمم چو ضعیفی از توانایی
Тан дар зада , дида карда нодида
تن در زده، دیده کرده نادیده
Омӯхта ҳам зҳмлти ағзоиӣ
آموخته هم زحملت اغضایی
Гуҳи лаъибати чашми ман гронҷонӣ
گه لعبت چشم من گرانجانی
Гуҳи дидаи ман забон гуёе
گه دیدۀ من زبان گویایی
Гоҳе зъсо кунам қлоўўзӣ
گاهی زعصا کنم قلاووزی
Ҳайҳот ! ки крддидаҳ аз пое ?
هیهات ! که کرددیده از پایی؟
Дар орзӯии ту май пазами зинсон
در آرزوی تو می پزم زینسان
Бо мардуми чашми хеши савдое
با مردم چشم خویش سودایی
Чашмам ки зрўшноиӣ осудӣ
چشمم که زروشنایی آسودی
Взўӣ будӣ ҳамаи мўосоиӣ
وزوی بودی همه مواسایی
Имрӯз намечунон хӯнаст
امروز میانشان چنان خونست
Каш нест басӯии равшанӣ рое
کش نیست بسوی روشنی رایی
Гӯйӣ зчаҳ хост ин ҳамаи ваҳшат
گویی زچه خاست این همه وحشت
Гар зонк нарафт мардумӣ ҷое
گر زانک نرفت مردمی جایی
Чун бўҳм аз офтоби мутаворӣ
چون بوهم از آفتاب متواری
Аз халқи ниҳон шуда чу анқое
از خلق نهان شده چو عنقایی
Брдўхтаҳи чашми ҳамчуи шоҳинам
بردوخته چشم همچو شاهینم
Бо онкӣ чу тӯтӣами шукри хое
با آنکه چو طوطیم شکر خایی
Хуршеди ҷлолто ! нагӯйӣ худ
خورشید جلالتا! نگویی خود
Хафоаш чигуна гашти ҳрбоиӣ ?
خفاش چگونه گشت حربایی؟
Аз дарди басии бҷони бгрдидм
از درد بسی بجان بگردیدم
То худ ки кунад марои мудовое
تا خود که کند مرا مداوایی
Ҳам оқибатами зсми асби ту
هم عاقبتم زسمّ اسب تو
Доданд нишони ту тёсоиӣ
دادند نشان تو تیاسایی
Ин мардуми чашми ман ки бдтбъш
این مردم چشم من که بدطبعش
Бар илми назар чу жарфи дарёӣ
بر علم نظر چو ژرف دریایی
Аз хотир низ , нуктаи андешӣ
از خاطر نیز ، نکته اندیشی
Взтбъи латифи роҳат афзое
وزطبع لطیف راحت افزایی
Дар маснади тираи бодилии равшан
در مسند تیره بادلی روشن
Ҳамчун садаф аз даруни гҳрзоиӣ
همچون صدف از درون گهرزایی
Дар кӯд биравӣ худ фароз акнӯн
در کود بروی خود فراز اکنون
Чун дид ки нест вақъи доноӣ
چون دید که نیست وقع دانایی
Гуфтанд ки ҳаст дард бе парастиш
گفتند که هست درد بی پرستش
Аввал ки Ромад намӯд мабдае
اوّل که رمد نمود مبدایی
Имрӯз яқин шудам ки мавлоно
امروز یقین شدم که مولانا
Кардаст бад-ӣни ҳадиси ?имае
کردست بدین حدیث ایمایی
Худ ёд накард хотири олӣ
خود یاد نکرد خاطر عالی
Каши ҳаргиз буд банда ӣӣ ҷое
کش هرگز بود بنده یی جایی
Ҳарчанд кунун зромшу шодӣ
هرچند کنون زرامش و شادی
Боғам здконт нест парвое
باغم زدکانت نیست پروایی
Зин беш талаби маро ки кам ёбӣ
زین بیش طلب مرا که کم یابی
Монандаи бандаи мадҳати ороӣ
مانندۀ بنده مدحت آرایی
Ташрифи тафаққуди сулаймонӣ
تشریف تفقّد سلیمانی
Чун буд насиби ҳудҳуди осое
چون بود نصیب هدهد آسایی
Ман бандаи иёдат аз нирзидм
من بنده عیادت از نیرزیدم
Арзед ҳузури ман тақозое
ارزید حضور من تقاضایی
Бо пушти дўто бар остони ту
با پشت دوتا بر آستان تو
Пайваста ҳаме занем бртоиӣ
پیوسته همی زنیم برتایی
Дар пеши ту кори ман чунин нозил
در پیش تو کار من چنین نازل
Вонгоаҳ бибин чаҳ хуши тамошое
وانگاه ببین چه خوش تماشایی
Каз давру силтм ҳаме созад
کز دور و سیلتم همی سازد
Наздики ту аблаҳии таба рое
نزدیک تو ابلهی تبه رایی
Аъамӣ буд ореи соҳиби алҳоҷаҳ
اعمی بود آری صاحب الحاجه
Вена низ раҳеаст ҳам муаммое
وین نیز رهیست هم معمّایی
Ин он мисласт ки розён гӯйанд
این آن مثلست که رازیان گویند
Кӯрии ктаҳ ба дасти нўиноиӣ
کوری کته به دست نوینایی
Бо дати бузмони умри мустағриқ
با دت بزمان عمر مستغرق
Ҳар имрӯзӣ ки ҳаст фардое
هر امروزی که هست فردایی