Лаболабаст даҳонами змоҷроиӣ чанд

لبالبست دهانم زماجرایی چند

Ки ҷуз ки бо лаби худ бо касе наёрам гуфт

که جز که با لب خود با کسی نیارم گفت

Шикоятӣ ки аз абноӣ аср ҳаст маро

شکایتی که از ابنای عصر هست مرا

Бигӯям ва накунам шарм , не наёрам гуфт

بگویم و نکنم شرم، نی نیارم گفت

Забони знтқи фурӯ бастаам бмҳри сукут

زبان زنطق فرو بسته ام بمهر سکوت

На онкӣ табъ надорам , балӣ наёрам гуфт

نه آنکه طبع ندارم، بلی نیارم گفت

Зем онкӣ намондаст дӯстии муҳаррам

زیم آنکه نماندست دوستی محرم

зи сад ҳазор ғами дил яке наёрам гуфт

ز صد هزار غم دل یکی نیارم گفت

Бтрк шеър бигуфтам , чаро ? аз онкии дурӯғ

بترک شعر بگفتم، چرا؟ از آنکه دروغ

зи ҳади ббрдм ва як рост менаёрам гуфт

ز حد ببردم و یک راست می نیارم گفت

Сазои як якашон ончунон ки ман донам

سزای یک یکشان آنچنان که من دانم

Касе надонад гуфтан , вале наёрам гуфт

کسی نداند گفتن، ولی نیارم گفت

Сухан чигуна тавон гуфт коҳили ин айём

سخن چگونه توان گفت کاهل این ایّام

Сазоӣ мадҳ наянд ва ?ҳеҷӣ наёрам гуфт

سزای مدح نیند و هجی نیارم گفت