Буии фасл баҳор ме ояд
بوی فصل بهار می آید
Об бо рӯй кор ме ояд
آب با روی کار می آید
Ғунчаҳои умед май шкФд
غنچه های امید می شکفد
Гули давлат бабор ме ояд
گل دولت ببار می آید
Тоза ватар шукуфаҳои амл
تازه و تر شکوفه های امل
Бар сар шохсор ме ояд
بر سر شاخسار می آید
Сӯрати корҳо бномизд
صورت کارها بنامیزد
Ҳама ҳамчун нигор ме ояд
همه همچون نگار می آید
Дар чамани лутфу нармии гулбарг
در چمن لطف و نرمی گلبرگ
Узри тезӣ хор ме ояд
عذر تیزیّ خار می آید
Ивази бодҳои наврӯзӣ
عوض بادهای نوروزی
Корвон ттор ме ояд
کاروان تتار می آید
Дидаи абрро биҷои сиришк
دیدۀ ابر را بجای سرشک
Гавҳар шоҳвор ме ояд
گوهر شاهوار می آید
Чаман аз баргу шоху нолаи мурғ
چمن از برگ و شاخ و ناله مرغ
Каз дил биқрор ме ояд
کز دل بیقرار می آید
Басти озин ва мутрибон бинишонад
بست آذین و مطربان بنشاند
Ки шаҳ навбаҳор ме ояд
که شه نوبهار می آید
Пои дрхоку тоҷи зар бар сар
پای درخاک و تاج زر بر سر
Наргиси пар хумор ме ояд
نرگس پر خمار می آید
Мутамойил чу ёри ман сари маст
متمایل چو یار من سر مست
Баси хушу шод хор ме ояд
بس خوش و شاد خوار می آید
Чашмҳо чор карда бар раҳи дӯст
چشمها چار کرده بر ره دوست
Хира аз интизор ме ояд
خیره از انتظار می آید
Шохи чашми шукуфаи бигушода
شاخ چشم شکوفه بگشاده
Басар раҳгузор ме ояд
بسر رهگذار می آید
Даст ёзиду сим пеш оварад
دست یازید و سیم پیش آورد
Зонкаҳи вақт нисор ме ояд
زآنکه وقت نثار می آید
Раъди човуши вори мқръаҳи зан
رعد چاوش وار مقرعه زن
Барқи ханҷар гузор ме ояд
برق خنجر گزار می آید
Сарви озоди дастҳо барҳам
سرو آزاد دستها برهم
Ростии банда вор ме ояд
راستی بنده وار می آید
Гар надорад нишоти истиқбол
گر ندارد نشاط استقبال
Гул чаҳ маънӣ савор ме ояд
گل چه معنی سوار می آید
Ҷони ҳамеи пурвирди сабо , пиндошт
جان همی پرورد صبا، پنداشت
Каз барон нигор ме ояд
کز برآن نگار می آید
Хўобгаҳ карда буд дар зулфаш
خوابگه کرده بود در زلفش
Зон чунин мшкбор ме ояд
زان چنین مشکبار می آید
Ин ҳама чист ? мавкиби олӣ
این همه چیست؟ موکب عالی
Бо ҳазор эътибор ме ояд
با هزار اعتبار می آید
Аз даҳон ҷаҳон бигӯаш дилам
از دهان جهان بگوش دلم
Муждаи васл ёр ме ояд
مژده وصل یار می آید
Ҳарчӣ дар сари ғайби таъбия буд
هرچه در سرّ غیب تعبیه بود
Дам бидам ошкор май амад
دم بدم آشکار می امد
Изки нусрату талиъаи фатҳ
یزک نصرت و طلیعۀ فتح
Аз ямин ва ясор ме омад
از یمین و یسار می آمد
Лашкари орзӯи зи мкмни ғайб
لشکر آرزو ز مکمن غیب
Як бик бар қатор ме ояд
یک بیک بر قطار می آید
Трктози сипоҳи айшу тараб
ترکتاز سپاه عیش و طرب
Басар рӯзгор ме ояд
بسر روزگار می آید
Дару девор шаҳр ме гӯйанд
در و دیوار شهر می گویند
Хоҷаи бас комкор ме ояд
خواجه بس کامکار می آید
Лола чун душманони садри ҷаҳон
لاله چون دشمنان صدر جهان
Хаҷал ва шармсор ме ояд
خجل و شرمسار می آید
Хӯни дил дар қрҳ ҳаме бинад
خون دل در قرح همی بیند
Зон чунон дилафкор ме ояд
زان چنان دلفکار می آید
Оби ҳам ранги ашк ӯ дорад
آب هم رنگ اشک او دارد
Зини сабаб хоксор ме ояд
زین سبب خاکسار می آید
Гарчи аз рӯзгор бар дили мо
گرچه از روزگار بر دل ما
Захмҳо устувор ме ояд
زخمها استوار می آید
Зини яке хўшдлм ки мавлоно
زین یکی خوشدلم که مولانا
Ду бирафт ва чаҳор ме омад
دو برفت و چهار می آمد
Лафзи ҷамъ ар чаҳ кардаам воҳид
لفظ جمع ار چه کرده ام واحد
Узрро хостор ме ояд
عذر را خواستار می آید
Кандар он ҳазрат ар чаҳ бисёранд
کاندر آن حضرت ار چه بسیارند
Он яке дар шумор ме ояд
آن یکی در شمار می آید
Гарчи дар хотирам ба давлати ту
گرچه در خاطرم به دولت تو
Маънии сад ҳазор ме ояд
معنی صد هزار می آید
Бас кунам бас ки дар тариқи сухан
بس کنم بس که در طریق سخن
Кӯтаҳии ихтиёр май ед
کوتهی اختیار می اید