Аё сарфарозӣ ки хуршеди пари дил

ایا سرفرازی که خورشید پر دل

Ки тндобрши чарх ӯ рости мураккаб

که تندابرش چرخ او راست مرکب

зи бими ту бо теғ гардад ҳамаи рӯз

ز بیم تو با تیغ گردد همه روز

зи саҳми ту дар хоки ғлтди ҳамаи шаб

ز سهم تو در خاک غلتد همه شب

Шӯии паии сипари ҳамчуи чӯби муаллим

شوی پی سپر همچو چوب معلّم

?бирти тири чарх ар набошад мؤдб

برت تیر چرخ ار نباشد مؤدّب

Аз осеби қаҳри ту дарёи муқаъар

از آسیب قهر تو دریا مقعّر

зи бори атои ту гардуни муҳаддаб

ز بار عطای تو گردون محدّب

Басари панҷа ӣӣ бишиканади ҳиммати ту

بسر پنجه یی بشکند همّت تو

Сари рмҳи миррӣх дар қалби ақраб

سر رمح مریّخ در قلب عقرب

Чу калакат кунад лавҳи маҳфӯзи ?умла

چو کلکت کند لوح محفوظ املی

Хирад чун қалам бар сроиди бмктб

خرد چون قلم بر سرآید بمکتب

Қазои баҳри маншури умри ту пар кард

قضا بهر منشور عمر تو پر کرد

зи рӯзу шаби ин шишаҳои мураккаб

ز روز و شب این شیشه های مرکّب

зи наъли самандат ки нохун вааш омад

ز نعل سمندت که ناخن وش آمد

Ҳамеи хоради андоми худ чархи аҷрб

همی خارد اندام خود چرخ اجرب

Бадаргоҳи ту чархро қурбат онгаҳ

بدرگاه تو چرخ را قربت آنگه

Чу ман банда онҷо набошад муқарраб

چو من بنده آنجا نباشد مقرّب

Бчшмм замона сиёҳаст азиро

بچشمم زمانه سیاهست ازیرا

Ки ҳастам ҳақир аз баландӣ чу кавкаб

که هستم حقیر از بلندی چو کوکب

Чу тирами зи аҳсанти вазаи рафта дар тоб

چو تیرم ز احسنت وزه رفته در تاب

Чу теғами зи захми забони монда дар таб

چو تیغم ز زخم زبان مانده در تب

Чу онро ки нўхостаҳ чун ҳилоласт

چو آنرا که نوخاسته چون هلالست

Талаб мекунӣ ту зи халқи муҳаззаб

طلب میکنی تو ز خلق مهذّب

Раҳеро ки бар ту ҳуқуқ қадимаст

رهی را که بر تو حقوق قدیمست

з рӯй карам низ гуҳ гоҳ баталаб

ز روی کرم نیز گه گاه بطلب

Ки донанд аҳли таҷориб ки беҳтар

که دانند اهل تجارب که بهتر

Муҷарраби баҳри ҳол аз нои муҷарраб

مجرّب بهر حال از نا مجرّب

Мақдам мؤхр ниҳоданд мо ро

مقدّم مؤخّر نهادند ما را

Аз он гашти аҳволи мо нои мураттаб

از آن گشت احوال ما نا مرتّب

Нахуст ар чаҳ лаб буду ангоҳи дандон

نخست ار چه لب بود و انگاه دندان

Нигар то чаҳ турфаи сети ин ҳол ёрб

نگر تا چه طرفه ست این حال یارب

Ҳама дар дарун саф кашида чу дандон

همه در درون صف کشیده چو دندان

Бдрбр бимонада ман хаста чун лаб

بدربر بمانده من خسته چون لب

Чу дидам ки дар ҳазратат нест мақбул

چو دیدم که در حضرتت نیست مقبول

Ҳар он модҳӣ кон набошад муҳаззаб

هر آن مادحی کان نباشد مهذّب

Агар чаҳ муҳаззаби ним лек кардам

اگر چه مهّذب نیم لیک کردم

Барин як лақаби хештанро мулаққаб

برین یک لقب خویشتن را ملقّب

Бтъиини ному лақаб дар ҳам даҳуми тан

بتعیین نام و لقب در هم دهم تن

Бидон то бензад ту бошам муқарраб

بدان تا بنزد تو باشم مقرّب

Влкни раҳеи марди ин кор нест

ولکن رهی مرد این کار نیست

Агар низ шартаст таъйини мазҳаб

اگر نیز شرطست تعیین مذهب

Маро чора сабраст имрӯз то боз

مرا چاره صبرست امروز تا باز

Дигар гӯна гардад сипеҳри музабзаб

دگر گونه گردد سپهر مذبذب

Вале сахти душвор бо қолаб уфтад

ولی سخت دشوار با قالب افتد

Ҳар он хишти коФтоди рӯзии зи қолаб

هر آن خشت کافتاد روزی ز قالب