Фироқ рӯй ту моро биравӣ он оварад

فراق روی تو ما را بروی آن آورد

Ки дар чамани басари лола меҳргон оварад

که در چمن بسر لاله مهرگان آورد

Бичин зулфи ту чашмами зтроаҳи дрёбор

بچین زلف تو چشمم زطراه دریابار

Ббўии суд сафар карду бас зиён оварад

ببوی سود سفر کرد و بس زیان آورد

Ғам ту кард ҷаҳонро чу чашмаи сӯзан

غم تو کرد جهان را چو چشمۀ سوزن

Пас андар ӯ зи танами тор ресмон оварад

پس اندر او ز تنم تار ریسمان آورد

Бунафшаи доман сӯсан гирифт дар гулзор

بنفشه دامن سوسن گرفت در گلزار

Изори ту занахии сахт хуш барон оварад

عذار تو زنخی سخت خوش بران آورد

Чу нешикар шавадаш мағзи устихони ширин

چو نیشکر شودش مغز استخوان شیرین

Ҳар онкии номи даҳони ту бар забон оварад

هر آنکه نام دهان تو بر زبان آورد

Гумон мабар ки никуии ту ҳамин қадар аст

گمان مبر که نکویی تو همین قدر است

Ки рӯзгори бозҳорши ин замон оварад

که روزگار باظهارش این زمان آورد

зи сад ҷнибти хӯбӣ ки бар тавилаи тест

ز صد جنیبت خوبی که بر طویلۀ تست

Каминаи лоғарии ин бад ки Бомиён оварад

کمینه لاغری این بد که بامیان آورد

Бзўқи ин ғзлки дӯши булбули овозӣ

بذوق این غزلک دوش بلبل آوازی

Чу зери чанги маро низ дар фиғон оварад

چو زیر چنگ مرا نیز در فغان آورد

Биёи биё ки фироқати маро бҷон оварад

بیا بیا که فراقت مرا بجان آورد

Биё ки бе ту нафас бар наметавон оварад

بیا که بی تو نفس بر نمی توان آورد

Чаҳ лутф буд ки ташриф додӣ аз ногоҳ ?

چه لطف بود که تشریف دادی از ناگاه؟

Ки ёдат аз ман ранҷур нотавон оварад ?

که یادت از من رنجور ناتوان آورد؟

Нишон ҳастӣ ман зон ҷаҳон ҳаме доданд

نشان هستی من زان جهان همی دادند

Умеди васли ту бозами бад-ӣн ҷаҳон оварад

امید وصل تو بازم بدین جهان آورد

Дилам ту доштӣ арнии бдодмии ҳоле

دلم تو داشتی ارنی بدادمی حالی

Бдонкаҳи муждаи васли ту ногаҳон оварад

بدانکه مژدۀ وصل تو ناگهان آورد

Дилати биринҷад агар шарҳи он даҳум ки дилам

دلت برنجد اگر شرح آن دهم که دلم

Бурузи васли шаби ҳиҷр бар чаҳ сон оварад

بروز وصل شب هجر بر چه سان آورد

Кунун висол ту меоварад бмни ҷон ро

کنون وصال تو می آورد بمن جان را

Агар фироқи ту вақте маро бҷон оварад

اگر فراق تو وقتی مرا بجان آورد

Ғуломи боди шимолам , ғуломи боди шимол

غلام باد شمالم، غلام باد شمال

Ки ранҷаи гашту бмни буи гулистон оварад

که رنجه گشت و بمن بوی گلستان آورد

Куҷо расад дам исо бигард он бодӣ

کجا رسد دم عیسی بگرد آن بادی

Ки буии гесуии ҷонон бъошқон оварад

که بوی گیسوی جانان بعاشقان آورد

Агар чаҳ хуштар аз он нест дар ҷаҳон ки касе

اگر چه خوشتر از آن نیست در جهان که کسی

Бъошқии хабари ёр меҳрбон оварад

بعاشقی خبر یار مهربان آورد

зи васли ёри марои сад ҳазор раҳи хуштар

ز وصل یار مرا صد هزار ره خوشتر

Ҳадиси онкии з ногоҳ муждагон оварад

حدیث آنکه ز ناگاه مژدگان آورد

Ки подшоҳи вазирони бтолъи масъӯд

که پادشاه وزیران بطالع مسعود

Хуҷаста рӯй бад-ӣни давлат ошён оварад

خجسته روی بدین دولت آشیان آورد

Амиди давлату миллат ки дасту маснади ҳукм

عمید دولت و ملّت که دست و مسند حکم

Чу пои ҳиммат бар фарқ Фрқдон оварад

چو پای همّت بر فرق فرقدان آورد

Ситора қадре садрӣ ки чини абрӯӣ ӯ

ستاره قدری صدری که چین ابروی او

Шикаст дар хами айвон осмон оварад

شکست در خم ایوان آسمان آورد

Хароҷ бӯса диҳад осмони заминӣ ро

خراج بوسه دهد آسمان زمینی را

Ки бар рух аз сами икрон ӯ нишон оварад

که بر رخ از سم یکران او نشان آورد

Чу хати хубон бар офтоб бинагоранд

چو خط خوبان بر آفتاب بنگارند

Ҳрони дақиқаи маънӣ ки дар баён оварад

هرآن دقیقۀ معنی که در بیان آورد

зи чарх ва ахтараш оварад косаи сари хеш

ز چرخ و اخترش آورد کاسۀ سر خویش

Ҷаҳон чу ҳиммат ӯро бмиҳмон оварад

جهان چو همت او را بمیهمان آورد

Баҳри куҷо ки тамаъи хӯни лаъл рехта дид

بهر کجا که طمع خون لعل ریخته دید

Чу паии ббрдш , сар ҳам бидон бенон оварад

چو پی ببردش، سر هم بدان بنان آورد

Зиҳии фарохи атое ки аз мзиқи ниёз

زهی فراخ عطایی که از مضیق نیاز

Амл паноҳ бидон даст дар фишон оварад

امل پناه بدان دست در فشان آورد

Барои кашфи маъонии сари ғайби қазо

برای کشف معانّی سرّ غیب قضا

зи хомаи ду забони ту тарҷумон оварад

ز خامۀ دو زبان تو ترجمان آورد

Ҳазор бори бмнқоши калаки дасти саховат

هزار بار بمنقاش کلک دست سخاوت

зи чашми фазли буруни хор имтиҳон оварад

ز چشم فضل برون خار امتحان آورد

зи бими ҷӯади ту кони хок бар даҳони афканд

ز بیم جود تو کان خاک بر دهان افکند

Зиёди дасти ту , баҳри об бар даҳон оварад

زیاد دست تو، بحر آب بر دهان آورد

Сипоҳи бухли сабк пушт дод чун карамат

سپاه بخل سبک پشت داد چون کرمت

Бқсд ӯ зи атои лашкарӣ гарон оварад

بقصد او ز عطا لشکری گران آورد

Қурозае ду се ҷӯҷуи брўзгори дароз

قراضه ای دو سه جوجو بروزگار دراز

Басӯии конаши хуршед дар ниҳон оварад

بسوی کانش خورشید در نهان آورد

Бигӯаш ҷӯади ту ногуҳи ҳадис он барисед

بگوش جود تو ناگه حدیث آن برسید

Се асбаи хомаи ту тохтан бкон оварад

سه اسبه خامۀ تو تاختن بکان آورد

Камоли зоти ту андари фунуни маънӣҳо

کمال ذات تو اندر فنون معنیها

Чаҳ нақсҳо ки дар аҳвол бостон оварад

چه نقص ها که در احوال باستان آورد

Забони пайкони сари барзад аз лаби сӯфор

زبان پیکان سر برزد از لب سوفار

зи тири анкаҳи бқсди ту дар камон оварад

ز تیر انکه بقصد تو در کمان آورد

Риёзи халқи ту сарсабзи боди косорш

ریاض خلق تو سرسبز باد کآثارش

Марои фароғатӣ аз боғ ва бӯстон оварад

مرا فراغتی از باغ و بوستان آورد

Мхими амлу қиблаи гоҳ ҳоҷат шуд

مخیّم امل و قبله گاه حاجت شد

Ҳар он куҷо ки рикобат бидон Аннан оварад

هر آن کجا که رکابت بدان عنان آورد

Фалаки баробарии ҳиммат ту андешед

فلک برابری همّت تو اندیشید

Бирав хиради занахии нағз ва длстон оварад

برو خرد زنخی نغز و دلستان آورد

Сипеҳр кист ? гадои зи кӯии ҳиммати ту

سپهر کیست؟ گدایی ز کوی همّت تو

Ки ҳамчуи ман тамаъ ӯро басар даврон оварад

که همچو من طمع او را بسر دوران آورد

Ду қурс дораду зи бас ки хуррамаст бидон

دو قرص دارد و ز بس که خرّمست بدان

Ҳазор бори фурӯи барад ва пас бихон оварад

هزار بار فرو برد و پس بخوان آورد

Муҳосибони ҷаҳонро баради таҳтаи хок

محاسبان جهان را برد تختۀ خاک

Ҳамаи зи баҳри ҳисоби чунин дунон оварад

همه ز بهر حساب چنین دونان آورد

Куҷои баробарии қадар он тавонад кард ?

کجا برابری قدر آن تواند کرد ؟

Ки тахти зи таббат бар авҷ ломакон оварад

که تخت ز تبت بر اوج لامکان آورد

Аз он гирифт чунин кораши андакии боло

از آن گرفت چنین کارش اندکی بالا

Ки ҳар чаҳ рой ту фармуд ҳамчунон оварад

که هر چه رای تو فرمود همچنان آورد

Ҷаҳони пноҳо ! онӣ ки ҳзми бедорат

جهان پناها! آنی که حزم بیدارت

зи фарти амни ҳамаи хоб посбон оварад

ز فرط امن همه خواب پاسبان آورد

Латофати ту аз онҷо ки длнўозӣ ӯст

لطافت تو از آنجا که دلنوازی اوست

Бори муғонеи мо ҷон шодмон оварад

بار مغانی ما جان شادمان آورد

эй давлати ту аз барои корӣ буд

همای دولت تو از برای کاری بود

Ки соя бар сари як мушт устихон оварад

که سایه بر سر یک مشت استخوان آورد

Гумон мабар ки замонаи зи мустақари ҷалол

گمان مبر که زمانه ز مستقرّ جلال

Турои бихираи бад-ӣни тира хокдон оварад

ترا بخیره بدین تیره خاکدان آورد

Валек ҷозибаи ҳиммати мусулмонон

ولیک جاذبۀ همّت مسلمانان

Аннани гирифтаи турои сӯй Исфаҳон оварад

عنان گرفته ترا سوی اصفهان آورد

Дарози дастии эҳдос то бо кунун буд

دراز دستی احداث تا با کنون بود

Ки рои равшани ту пой дар миён оварад

که رای روشن تو پای در میان آورد

Мусаббибони ситамро чаҳ эътироз буд

مسببّان ستم را چه اعتراض بود

Бронкаҳ аз дар адлати хат амон оварад

برآنکه از در عدلت خط امان آورد

МхоФти рама аз чанг гург чандонаст

مخافت رمه از چنگ گرگ چندانست

Ки рахт бар кнФи исмат шубон оварад

که رخت بر کنف عصمت شبان آورد

Кифоятати басари калак корҳое кард

کفایتت بسر کلک کارهایی کرد

Чунонк зебади васфаш бдостон оварад

چنانک زیبد وصفش بداستان آورد

На ҳеҷ пушти камонро бад-ӣни сабаб хам дод

نه هیچ پشت کمان را بدین سبب خم داد

На ҳеҷ дардисарӣ бо сар синон оварад

نه هیچ دردسری با سر سنان آورد

На лоиқаст бад-ӣни ҳазрати ин сухани реза

نه لایقست بدین حضرت این سخن ریزه

Ва лек ишқи саноӣ туам бидон оварад

و لیک عشق ثنای توام بدان آورد

Бтири борон то расм абр наврӯзаст

بتیر باران تا رسم ابر نوروزست

зи ҳалқи шохи буруни хӯн арғавон оварад

ز حلق شاخ برون خون ارغوان آورد

Ҳазор соли бимони дӯсти кому дшни мол

هزار سال بمان دوست کام و دشمن مال

Бар ғами онкии хилофи ту дар гумон оварад

بر غم آنکه خلاف تو در گمان آورد

Ҳар он нафас ки занад субҳи дон ки дар зимнаш

هر آن نفس که زند صبح دان که در ضمنش

Турои бишоратӣ аз умр ҷовдон оварад

ترا بشارتی از عمر جاودان آورد