Дило гармӣ кунӣ шодӣ , чаҳ дорӣ ? гоҳ он омад

دلا گرمی کنی شادی، چه داری ؟ گاه آن آمد

Замон хўшдлӣ дарёб ки акнӯн он замон омад

زمان خوشدلی دریاب که اکنون آن زمان آمد

Чу ғунчагар дилии дории қадам аз хеши берун на

چو غنچه گر دلی داری قدم از خویش بیرون نه

Ки аз савдои дилтангии чунин берун тавон омад

که از سودای دلتنگی چنین بیرون توان آمد

Гузашти он рӯзи нокомӣ ки аз баси шӯришу фитна

گذشت آن روز ناکامی که از بس شورش و فتنه

Сар аз савдо шуд осема , дил аз танагӣ бҷон омад

سر از سودا شد آسیمه ، دل از تنگی بجان آمد

Дил аз андӯҳи ту бар ту , чу ғунчаи рухи бхўни шаста

دل از اندوه تو بر تو ، چو غنچه رخ بخون شسته

Тани андари хӯни дили ғарқа , басон нордон омад

تن اندر خون دل غرقه ، بسان ناردان آمد

Ғурури ҷаҳлу оҳи аҳли дониш брФлк ме шуд

غرور جهل و آه اهل دانش برفلک می شد

Вазин онрои ивази суд ва аз он аинро зиён омад

وزین آنرا عوض سود و از آن اینرا زیان آمد

Баҳри маҷмаъ ки дидандии яке аз аҳли маънӣ ро

بهر مجمع که دیدندی یکی از اهل معنی را

Ззҷрт ин бидон гуфтӣ сабктар кон гарон омад

زضجرت این بدان گفتی سبک تر کآن گران آمد

Сипоҳонгар чу дӯзах буд онгаҳ зи оташи фитна

سپاهان گر چو دوزخ بود آنگه ز آتش فتنه

Кунун бории биҳамдиллоҳ чу хуррам бӯстон омад

کنون باری بحمدالله چو خرّم بوستان آمد

зи дӯд авд шуд чун ҷайби миҷмари домани гардун

ز دود عود شد چون جیب مجمر دامن گردون

зи зару сими афшондаи замин чун осмон омад

ز زّر و سیم افشانده زمین چون آسمان آمد

Шаби кӣнаи бурузи меҳри ҳомил буд ва мо ғофил

شب کینه بروز مهر حامل بود و ما غافل

Гули осӯдагии пайдои зи хор имтиҳон омад

گل آسودگی پیدا ز خار امتحان آمد

Чакид оби ҳаёт аз коми аждарҳо , ки донист он ?

چکید آب حیات از کام اژدرها ، که دانست آن؟

Баромади лола аз оташ , крои ин дргмон омад ?

برآمد لاله از آتش ، کرا این درگمان آمد؟

Мӯсил шуд дарахти иттиҳод аз шохи пайвандӣ

موصّل شد درخت اتّحاد از شاخ پیوندی

Вазони миваи лаби хандону табъ шодмон омад

وزان میوه لب خندان و طبع شادمان آمد

Хилоф , алҳақ дарахтӣ буд ҳамчун беди бен бе бар

خلاف ، الحق درختی بود همچون بید بن بی بر

Биҷои он чу барканданд , гулбарг ҷавон омад

بجای آن چو برکندند ، گلبرگ جوان آمد

Қирони муштарӣ бо Зуҳра масъӯдаст дар олам

قران مشتری با زهره مسعودست در عالم

зи таъсираши саодатҳои куллиро нишон омад

ز تأثیرش سعادتهای کلّی را نشان آمد

Чу боди онкас ки меангехт гирди фитна аз ҳрсў

چو باد آنکس که می انگیخت گرد فتنه از هرسو

БФри хоҷагон акнӯн чўоби оташ нишон омад

بفّر خواجگان اکنون چوآب آتش نشان آمد

Касе кӯи тир борон кард чун қавси қзҳ аз кин

کسی کو تیر باران کرد چون قوس قزح از کین

Кунун аз меҳр ҳамчун барқ аз дил зарфишон омад

کنون از مهر همچون برق از دل زرفشان آمد

Чунон тири абобили онкии санги андохтӣ кунун

چنان تیر ابابیل آنکه سنگ انداختی کنون

Чу тӯтӣ дар сухани гуфтани шукри резиш аён омад

چو طوطی در سخن گفتن شکر ریزش عیان آمد

Касе кӯ чун хазон аз шох бар май манди дроъаҳ

کسی کو چون خزان از شاخ بر می مند درّاعه

Бзри пошӣ кунун ҳамдасти бод меҳргон омад

بزر پاشی کنون همدست باد مهرگان آمد

Чу мехи он каз хиёнати нақб дар девор ва дар ме зад

چو میخ آن کز خیانت نقب در دیوار و در می زد

БҳФзи зар чу меҳри имрӯзи маърӯф ҷаҳон омад

بحفظ زر چو مهر امروز معروف جهان آمد

Бъёрӣ агар шамшер вақте омад бар сар

بعیّاری اگر شمشیر وقتی آمد بر سر

Збтолӣ кунун дар пой чун аҳл замон омад

زبطّالی کنون در پای چون اهل زمان آمد

Қаламро теғ агар вақте зи тезӣ сарзаниш кардӣ

قلم را تیغ اگر وقتی ز تیزی سرزنش کردی

Кунунаш пой май бӯсад , рбси каш меҳрбон омад

کنونش پای می بوسد ، ربس کش مهربان آمد

Бурун кард оташи ҳадати зхотри санги оҳани дил

برون کرد آتش حدّت زخاطر سنگ آهن دل

ЗФрти риққат аз чашмаши ҳамаи об равон омад

زفرط رقّت از چشمش همه آب روان آمد

Басони ҷуръаи дони онкўи ҳаромӣ буду хӯни хора

بسان جرعه دان آنکو حرامی بود و خون خواره

Ба зарраи ради мзлмт чун серума дон омад

به ذرّه ردّ مظلمت چون سرمه دان آمد

На об акнӯн зираи пӯшад , на оташ найза баргирад

نه آب اکنون زره پوشد ، نه آتش نیزه برگیرد

Чунин коздоди оламро зи якдигар амон омад

چنین کاضداد عالم را ز یکدیگر امان آمد

Ҳаме ларзад бахуд бар теғ , гӯйии барги бидстӣ

همی لرزد بخود بر تیغ، گویی برگ بیدستی

Ҳаме ларзад бахуд бар теғ , гӯйии барг хайзарон омад

همی لرزد بخود بر تیغ، گویی برگ خیزران آمد

Бад-ӣни шукрона май молади сипари брхоки рухсора

بدین شکرانه می مالد سپر برخاک رخساره

Ки ҳарч омад биравӣ ӯ , зи захми ин ва он омад

که هرچ آمد بروی او ، ز زخم این و آن آمد

Хури арзади теғ , аз он бимаст бар рафтани бдиўорш

خور ارزد تیغ ، از آن بیمست بر رفتن بدیوارش

Ва гармаи шаб рӯй кардаст , рӯйиши зард аз он омад

و گرمه شب روی کردست ، رویش زرد از آن آمد

Нкўбди оҳани сард аз сбксории дарин давлат

نکوبد آهن سرد از سبکساری درین دولت

Агарчӣ гурзро ин сарзаниш аз ман гарон омад

اگرچه گرز را این سرزنش از من گران آمد

Прўпоӣ шуд омад нест акнӯн тирро зон кӯҳ

پروپای شد آمد نیست اکنون تیر را زان کوه

Хамидаи пушт ва пай карда , зъзлт чун камон омад

خمیده پشت و پی کرده ، زعزلت چون کمان آمد

Ҳаме чун муми бигузоради зираро оҳанӣни аъзо

همی چون موم بگذارد زره را آهنین اعضا

Зиришки онкии равнақи борадо ва тилсон омад

زرشک آنکه رونق باردا و طیلسان آمد

Бғибт низ дар ҷавшан забон наниҳад синони зини пас

بغیبت نیز در جوشن زبان ننهد سنان زین پس

Ки тўқиъи худовандон , забони банд синон омад

که توقیع خداوندان ، زبان بند سنان آمد

Ҳаме нозад дили давлат ҳаме хандад лаби миллат

همی نازد دل دولت همی خندد لب ملّت

Ки ёри шофиии алўқти нӯъмон алзмон омад

که یار شافعیّ الوقت نعمان الزّمان آمد

Ду фарзона , ду дарёи дил , ду фармони даҳ , ду мавлоно

دو فرزانه ، دو دریا دل ، دو فرمان ده ، دو مولانا

Ки нӯки калакашони сари қазоро тарҷумон омад

که نوک کلکشان سرّ قضا را ترجمان آمد

Баҳри ч ин кард дар хотир , қазои ҳам даст шуд бо ӯ

بهر چ این کرد در خاطر ، قضا هم دست شد با او

Баҳри ч он кард андеша , қадари ҳам достон омад

بهر چ آن کرد اندیشه ، قدر هم داستان آمد

Хами ангуштарии ин , ду дарвозаи исмат

خم انگشتریّ این، دو دروازۀ عصمت

Нигини хотам ӯ чорсўгоаҳ амон омад

نگین خاتم او چارسوگاه امان آمد

Ситамро пушт меларзад чу рӯй адл ин бинад

ستم را پشت می لرزد چو روی عدل این بیند

Амлро ҷон ҳаме нозад , чу калаки он равон омад

امل را جان همی نازد ، چو کلک آن روان آمد

Шабистони арӯси ғайбати тҷўиФи дуот ин

شبستان عروس غیبت تجویف دوات این

Нгорстони ақлу ҷони хаттӣ каз он бенон омад

نگارستان عقل و جان خطی کز آن بنان آمد

Маъонии яке борӣку равшани ҳамчуи моҳи нав

معانیّ یکی باریک و روشن همچو ماه نو

Суханҳои яке чун маи баланд ва длстон омад

سخنهای یکی چون مه بلند و دلستان آمد

Атои ин чу сяти он , зи машриқи рафта то мағриб

عطای این چو صیت آن ، ز مشرق رفته تا مغرب

Замири он чу рои ин , муниру ғайб дон омад

ضمیر آن چو رای این ، منیر و غیب دان آمد

Кунад аз остинҳошони гузар бар домани соил

کند از آستینهاشان گذر بر دامن سائل

Ҳрони зркони бмҳри ғайби андари ҷайб кон омад

هرآن زرکان بمهر غیب اندر جیب کان آمد

Чу чашми аҳвал арча ҷинси сӯраташон ду ме бинад

چو چشم احول ارچه جنس صورتشان دو می بیند

Бмънии зоташон ҳар ду яке чун тавъамон омад

بمعنی ذاتشان هر دو یکی چون توأمان آمد

Бномизд ! бномизд ! зиҳии давлат ! зиҳии ҳиммат !

بنامیزد ! بنامیزد ! زهی دولت ! زهی همّت!

Ки ҳарчи он арзў карданд аз гардун чунон омад

که هرچ آن ارزو کردند از گردون چنان آمد

Гуҳар дар маърази лафзи шумо аз хеш лофӣ зад

گهر در معرض لفظ شما از خویش لافی زد

Аз он ҷояши дили шамшеру банд ресмон омад

از آن جایش دل شمشیر و بند ریسمان آمد

Ҳарон мушкил ки ҳали он , хирадро дошт саргардон

هران مشکل که حلّ آن ، خرد را داشت سرگردان

Срир калакатон биравӣ бихандед ва барон омад

صریر کلکتان بروی بخندید و برآن آمد

Чунон шуд лозимро ёттони нусрат ки пиндорӣ

چنان شد لازم را یاتتان نصرت که پنداری

Ки аз вай ҳар сари сӯзан , дирафш Ковиён омад

که از وی هر سر سوزن ، درفش کاویان آمد

Боқиболи шумо аз хӯн нагашт олӯдаи ангуштӣ

باقبال شما از خون نگشت آلوده انگشتی

Ҷузи он хӯнӣ ки аз ангушти шох арғунун омад

جز آن خونی که از انگشت شاخ ارغنون آمد

Чунон шуд сохта дар чанги тадбири шумо олам

چنان شد ساخته در چنگ تدبیر شما عالم

Ки дар ваии лаҳн бар бонг навой посбон омад

که در وی لحن بر بانگ نوای پاسبان آمد

Гуҳар бо теғ дар бозор пайдо менаёрад шуд

گهر با تیغ در بازار پیدا می نیارد شد

Зсити сулҳатони овоза то дар асФҳон омад

زصیت صلحتان آوازه تا در اصفحان آمد

Биёсоед кунун масҷид , сар афрозад кунун минбар

بیاساید کنون مسجدّ ،سر افرازد کنون منبر

Ки бо тавҳиди суннатро бикҷо ақтрон омад

که با توحید سنّت را بیکجا اقتران آمد

На аз дасти қаламатони рмҳи ёради сари баровардан

نه از دست قلمتان رمح یارد سر برآوردن

На аз саҳми забонатони теғи ёрад бо миён омад

نه از سهم زبانتان تیغ یارد با میان آمد

Заъифон бар қавӣ зон сон шуданд аз адлатони чира

ضعیفان بر قوی زان سان شدند از عدلتان چیره

Ки ҷони прдлони маҳкӯми ҷисм нотавон омад

که جان پردلان محکوم جسم ناتوان آمد

Нёҳхти офтоби андари ҳавояши теғ бар зарра

نیاهخت آفتاب اندر هوایش تیغ بر ذرّه

Ҷаҳониро ки аз ҳзми мўолӣ соябон омад

جهانی را که از حزم موالی سایبان آمد

Дароӣ корвон бонг арзанд бар кӯҳ , кӣ ёрад ?

درای کاروان بانگ ارزند بر کوه ، کی یارد؟

Камари баста , кашида теғ , пеш корвон омад

کمر بسته ، کشیده تیغ، پیش کاروان آمد

Раҳеи кӯи гӯшагирӣ буд монанди зиҳ аз хомӣ

رهی کو گوشه گیری بود مانند زه از خامی

Чу қабзаи зоштбоки ин ду хона Бомиён омад

چو قبضه زاشتباک این دو خانه بامیان آمد

Сухан бар якдигари пешии ҳамеи ҷӯянд дар табъам

سخن بر یکدیگر پیشی همی جویند در طبعم

Ҳаме хоҳанд пиндории зхотр дар баён омад

همی خواهند پنداری زخاطر در بیان آمد

Забони калаки сафрои вай , сипасаду хушки бади икчнд

زبان کلک صفرا وی ، سپسد و خشک بد یکچند

Бмдҳи он сари ангуштон кунун рутаб аллсон омад

بمدح آن سر انگشتان کنون رطب اللّسان آمد

Дуот ар дошт аз ътти димоғи хушк аз савдо

دوات ار داشت از عطت دماغ خشک از سودا

Збҳри мадҳатони бозаш , наме андар даҳон омад

زبحر مدحتان بازش ، نمی اندر دهان آمد

Фалаки таърихи давлати зини ҳумоюн аҳд ме гирад

فلک تاریخ دولت زین همایون عهد می گیرد

Ки дар бурҷи шарафи хуршедро бо ма қуръон омад

که در برج شرف خورشید را با مه قرآن آمد

Қавитар гашти рукни миллат аз пуштии садриддин

قوی تر گشت رکن ملّت از پشتیّ صدرالدّین

Қавоми аддӣни якоякро биҷой паштӯон омад

قوام الدین یکایک را بجای پشتوان آمد

Боҷимоъи мусулмонон , дуоӣ ҳар ду воҷиб шуд

باجماع مسلمانان ، دعای هر دو واجب شد

Ки буии амну осоиши заранг сулҳашон омад

که بوی امن و آسایش زرنگ صلحشان آمد

Фриқини азтўоФқшон ҳаме нозанад дар неъмат

فریقین ازتوافقشان همی نازند در نعمت

Манам каз хон анъомами нўолаҳ устихон омад

منم کز خوان انعامم نواله استخوان آمد

ҚўоФӣ гарчи маъюбаст дар ин назм май шояд

قوافی گرچه معیوب است در این نظم می شاید

Ки аз бисёре маънӣ чу ганҷи шо ягон омад

که از بسیاری معنی چو گنج شا یگان آمد

Мубораки боди вмимўни боди ин таҳвили фархунда

مبارک باد ومیمون باد این تحویل فرخنده

Ки мабнои салоҳи кор ҳар ду хо ндон омад

که مبنای صلاح کار هر دو خا ندان آمد

Таматтуъи бодатони ҷовиди азин дар гиронмоя

تمتّع بادتان جاوید ازین درّ گرانمایه

Ки аз исмат чу андеша , зи андеша ниҳон омад

که از عصمت چو اندیشه ، ز اندیشه نهان آمد