Ҳамрумон нозанем аз сафар боз омаданд

همرمان نازنینم از سفر باز آمدند

Бади гумонам то чаро бе он писар боз омаданд

بد گمانم تا چرا بی آن پسر باز آمدند

Армағонӣ ҳанзал овараданду сабр аз баҳри мо

ارمغانی حنظل آوردند و صبر از بهر ما

Гарчи худ бо тангҳои пари шукр боз омаданд

گرچه خود با تنگهای پر شکر باز آمدند

Чун надидам дар миёни корвони маъшӯқи хеш

چون ندیدم در میان کاروان معشوق خویش

Гуфтам оё аз чаҳ инҳо зӯдтар боз омаданд

گفتم آیا از چه اینها زودتر باز آمدند

ӯ магар аз нозукии оҳиста тар меронад асб

او مگر از نازکی آهسته تر میراند اسب

ё худ эшон аз раҳеи дигар магар бозомаданд

یا خود ایشان از رهی دیگر مگر بازآمدند

Шарти ҳамроҳии нбдкони сояи пурвирди маро

شرط همراهی نبدکان سایه پرورد مرا

Бо пас монданд ва худ бо шӯру шар боз омаданд

با پس ماندند و خود با شور و شر باز آمدند

Ногаҳон дар нимаи раҳи тифлии ҷаҳони нои дида ро

ناگهان در نیمه ره طفلی جهان نا دیده را

Дар хатари бгзоштнд ва бо бтр боз омаданд

در خطر بگذاشتند و با بطر باز آمدند

Гавҳарии каши ҷони баҳо буд , андар об андохтанд

گوهری کش جان بها بود، اندر آب انداختند

Ваз барои ҳифзи рахти мухтасар боз омаданд

وز برای حفظ رخت مختصر باز آمدند

Қурраи алъайни маро танҳо баҷои бгзоштнд

قرّة العین مرا تنها بجا بگذاشتند

Дар биёбоне ва худ бо якдигар боз омаданд

در بیابانی و خود با یکدیگر باز آمدند

Мужда овараданд коинки мива дилҳо расад

مژده آوردند کاینک میوۀ دلها رسد

Пас зи қавли хештани ҳам бар асар боз омаданд

پس ز قول خویشتن هم بر اثر باز آمدند

Ваа ки чун оғӯш бикшодам ман аз баҳри канор

وه که چون آغوش بگشادم من از بهر کنار

Чун рафиқони сафари сӯии ҳзр боз омаданд

چون رفیقان سفر سوی حضر باز آمدند

Ваа ки чун навмеди гаштам аз ҳамаи аўмидҳо

وه که چون نومید گشتم از همه اومیدها

Чун марои асбу ғулом ӯ з дар боз омаданд

چون مرا اسب و غلام او ز در باز آمدند

Дӯстону ёркон бар азми истиқбол ӯ

دوستان و یارکان بر عزم استقبال او

Ҳамчуи ман бар пои рафтанду басар боз омаданд

همچو من بر پای رفتند و بسر باز آمدند

Чашми равшан чун ситораи пеш ӯ рафтанди боз

چشم روشن چون ستاره پیش او رفتند باز

Ҷомаи бдридаҳ чу субҳи андари саҳар боз омаданд

جامه بدریده چو صبح اندر سحر باز آمدند

Бар нишот рӯй ӯ ҳамсоягони кӯй ӯ

بر نشاط روی او همسایگان کوی او

Мутрибони рафтанд , лекини навҳагар боз омаданд

مطربان رفتند، لیکن نوحه گر باز آمدند

Мушфиқон ӯ хабар прессон бдрўозаҳ шуданд

مشفقان او خبر پرسان بدروازه شدند

Ваа ки чун навмед аз онҷои бихбр боз омаданд

وه که چون نومید از آنجا بیخبر باز آمدند

Чокарон каз пеши мо бесанг берун тохтанд

چاکران کز پیش ما بی سنگ بیرون تاختند

Сангҳо бар бар занони моро бабр боз омаданд

سنگها بر بر زنان ما را ببر باز آمدند

Оҳ аз он соъат ки ҳмзодон ӯ бо чашм тар

آه از آن ساعت که همزادان او با چشم تر

Бе бародари хӯни чикони пеши падар боз омаданд

بی برادر خون چکان پیش پدر باز آمدند

Чашму гӯши ман ки буданд бар сари роҳаши муқӣм

چشم و گوش من که بودند بر سر راهش مقیم

Чун чунон диданди ҳосили кӯру кар боз омаданд

چون چنان دیدند حاصل کور و کر باز آمدند

Худ надонам то марои Андам чаҳ бар хотири гузашт

خود ندانم تا مرا آندم چه بر خاطر گذشت

Кони азизони як бик аз раҳгузар боз омаданд

کان عزیزان یک بیک از رهگذر باز آمدند

Чашмҳои ман ки меҷустанд дидораш дар об

چشمهای من که میجستند دیدارش در آب

Ҳамчуи ғаввосони зи дарёи пари гуҳар боз омаданд

همچو غّواصان ز دریا پر گهر باز آمدند

Нозанини хешро бо бор ва хар кардам бароа

نازنین خویش را با بار و خر کردم براه

Бози номади нозанинами бору хар боз омаданд

باز نامد نازنینم بار و خر باز آمدند

Хоки ғурбати оташӣ аз оби ҳасрат бар фурухт

خاک غربت آتشی از آب حسرت بر فروخت

Олимӣ зон дарди дили хунини ҷигар боз омаданд

عالمی زان درد دل خونین جگر باز آمدند

Шохки нави боўаҳро карданд онҷои хушки бед

شاخک نو باوه را کردند آنجا خشک بید

Лоҷарам бо коми хушку чашмтар боз омаданд

لاجرم با کام خشک و چشم تر باز آمدند

Бар лаби ҷӯии фурӯи бурданди сарвиро бхок

بر لب جویی فرو بردند سروی را بخاک

Пас бар мо ғунчаи осо , ҷома дар боз омаданд

پس بر ما غنچه آسا، جامه در باز آمدند

Чун бидиданд он ҷўонрои зери обу зери хок

چون بدیدند آن جوانرا زیر آب و زیر خاک

Мурғу моҳӣ аз буриши зеру зибр боз омаданд

مرغ و ماهی از برش زیر و زبر باز آمدند

Мардуми чашмам ки аз вай равшаноӣ доштанд

مردم چشمم که از وی روشنایی داشتند

Аз қабули равшании моҳу хур боз омаданд

از قبول روشنیّ ماه و خور باز آمدند

Ошноёнро ки бо ӯ суҳбати дерина буд

آشنایانرا که با او صحبت دیرینه بود

Пас аҷаб набӯд агар бехобу хур боз омаданд

پس عجب نبود اگر بی خواب و خور باز آمدند

Ман чаро хӯн менигарем ? чун ҳамаи бегонагон

من چرا خون می نگریم؟ چون همه بیگانگان

Аз ғам ӯ ҳар яке аз ман бтар боз омаданд

از غم او هر یکی از من بتر باز آمدند

Мояи ҷону ҷавонии бади зиёни роҳи мо

مایۀ جان و جوانی بد زیان راه ما

Фаррухи он кӯ бо забони симу зар боз омаданд

فرّخ آن کو با زبان سیم و زر باز آمدند

Ту куҷое эй писар ҷонам бирафт аз интизор

تو کجایی ای پسر جانم برفت از انتظار

Ту наме ое , дигарҳо аз сафар боз омаданд

تو نمی آیی، دگرها از سفر باز آمدند

Дайр шуд то нома ӣӣ аз ту наомад сӯии мо

دیر شد تا نامه یی از تو نیامد سوی ما

Врчаҳи чандини қосидони нома бар боз омаданд

ورچه چندین قاصدان نامه بر باز آمدند

Сӯз нок омад ҳавои ғурбатат каз сўб ӯ

سوز ناک آمد هوای غربتت کز صوب او

Мурғи андешаи ҳама беболу пар боз омаданд

مرغ اندیشه همه بی بال و پر باز آمدند

Аз дуоу ҳимматат тартиб кардам бадарға

از دعا و همّتت ترتیب کردم بدرقه

Ваа ки то он бадарға чун беҳунар боз омаданд

وه که تا آن بدرقه چون بی هنر باز آمدند

Рӯзу шаб дар мотами гиря хунин кунанд

روز و شب در ماتم گریۀ خونین کنند

Чашми ман рӯзии бакори ман агар боз омаданд

چشم من روزی بکار من اگر باز آمدند

Шарми бодам аз ҳаёти худ ки бедидор ӯ

شرم بادم از حیات خود که بی دیدار او

Дар дили ман орзӯии хайру шар боз омаданд

در دل من آرزوی خیر و شر باز آمدند

Сахти ҷонӣ беш азин чбўд ки дар ҳолеи чунин

سخت جانی بیش ازین چبود که در حالی چنین

Хотиру табъам бо шиору смр боз омаданд

خاطر و طبعم با شعار و سمر باز آمدند

Ёрб ӯро баҳраи вари гардони зи суди охират

یارب او را بهره ور گردان ز سود آخرت

Гар рафиқонаши зи дунёи баҳраи вар боз омаданд

گر رفیقانش ز دنیا بهره ور باز آمدند