эй соҳибӣ ки домани ҷон пургуҳар кунад

ای صاحبی که دامن جان پرگهر کند

Андеша чун забони бснои ту тар кунад

اندیشه چون زبان بثنای تو تر کند

Афлокро мҳобти ту пушт по занад

افلاک را مهابت تو پشت پا زند

Тимсолро латофати ту ҷонвар кунад

تمثال را لطافت تو جانور کند

Атши зи лутфи табъи ту мумкин ки ҳамчуи дӯд

اتش ز لطف طبع تو ممکن که همچو دود

Савдои тези табъӣ аз сар бадар кунад

سودای تیز طبعی از سر بدر کند

Калаки ту ҷодўист ки бар шаб гиреҳ занад

کلک تو جادویست که بر شب گره زند

Азми ту мсръист ки аз бод пар кунад

عزم تو مسرعیست که از باد پر کند

ЛФти ту ҷони мустамеъонро кунад дароз

لفط تو جان مستمعان را کند دراز

Сати ту роҳи мустаҳаққон мухтасар кунад

صت تو راه مستحقان مختصر کند

Азлтмаҳ кусуф нагардад сиёҳ рӯй

ازلطمۀ کسوف نگردد سیاه روی

Хуршед агар зи сояи ҷоҳат сипар кунад

خورشید اگر ز سایۀ جاهت سپر کند

Камтари вшоқкӣ ки туаш тарбият кунӣ

کمتر وشاقکی که توش تربیت کنی

АзоФтобу ҷавзои теғ ва камар кунад

ازآفتاب و جوزا تیغ و کمر کند

Тири фалаки зи ишқи санои ту ҳар шабӣ

تیر فلک ز عشق ثنای تو هر شبی

То рӯз ин кунад ки маъонӣ зибр кунад

تا روز این کند که معانی زبر کند

Донад хирад ки мақсад ӯ остони тест

داند خرد که مقصد او آستان تست

Фикрам чу сӯии олами алавӣ сафар кунад

فکرم چو سوی عالم علوی سفر کند

Нофаи ббўии ҳамдамии фари халқи ту

نافه ببوی همدمی فرّ خلق تو

Баси интизорҳо ки бхўн ҷигар кунад

بس انتظار ها که بخون جگر کند

Онҷо ки хома ту даромад бигуфту гӯй

آنجا که خامۀ تو درآمد بگفت و گوی

Бе мағзи писта ӣӣ ки ҳадис шукр кунад

بی مغز پسته یی که حدیث شکر کند

Чун брзбон ман гузарад ёди дасти ту

چون برزبان من گذرد یاد دست تو

Ҳамчун шукуфа аз даҳанами сим сар кунад

همچون شکوفه از دهنم سیم سر کند

Рои ту коФтоб сипеҳр мамоликаст

رای تو کآفتاب سپهر ممالکست

Ҳар рӯзи сари зи машриқи иқбол бар кунад

هر روز سر ز مشرق اقبال بر کند

Инак басӣ намонад ки дар даври адли ту

اینک بسی نماند که در دور عدل تو

Бузғола аз даҳонаи шер обхўр кунад

بزغاله از دهانۀ شیر آبخور کند

Бекор шуд бъҳди ту фитнаи зи кори хеш

بی کار شد بعهد تو فتنه ز کار خویش

Ва акнӯн қарор дод ки корӣ дигар кунад

و اکنون قرار داد که کاری دگر کند

Садро ! зи ҳазрати ту маро ҳаст бози хост

صدرا! ز حضرت تو مرا هست باز خواست

Ҳар чанд бози хост касе муътабар кунад

هر چند باز خواست کسی معتبر کند

Донам ки гардӣ аз карами хеши шармсор

دانم که گردی از کرم خویش شرمسار

Аз моҷарои ҳоли миннатгар хабар кунад

از ماجرای حال منت گر خبر کند

Рӯзии тафаққудами нафармуди лутфи ту

روزی تفقّدم نفرمود لطف تو

Боонкӣ ӯ навозиш ҳар бехатар кунад

باآنکه او نوازش هر بی خطر کند

Гар бар дилат гузар кунам аз кор давр нест

گر بر دلت گذر کنم از کار دور نیست

Хошок низ бар дили дарё гузар кунад

خاشاک نیز بر دل دریا گذر کند

Ман гавҳарам агар чаҳ ту сангам наме кунӣ

من گوهرم اگر چه تو سنگم نمی کنی

Ва онҷо ки лутфи тест ки санг гуҳар кунад ?

و آنجا که لطف تست که سنگ گهر کند؟

Мисли ту хоҷаи ҳокими ин шаҳр ва пас раҳе

مثل تو خواجه حاکم این شهر و پس رهی

Муҳтоҷи онкии баҳри алафи кор хар кунад

محتاج آنکه بهر علف کار خر کند

Чандини ҳазор халқи зҳоаҳи ту дар паноҳ

چندین هزار خلق زحاه تو در پناه

Шояд ки аз миёнаи маро зостр кунад ?

شاید که از میانه مرا زاستر کند؟

Ҳам ному нангу адл ту бошад ки рӯзгор

هم نام و ننگ و عدل تو باشد که روزگار

Дар навбати ту фазли марои пай сипар кунад

در نوبت تو فضل مرا پی سپر کند

Зини шеваи зиндагии бсломт ки ман кунам

زین شیوه زندگی بسلامت که من کنم

Ҳқо ки кас накарду бҷони ту гар кунад

حقا که کس نکرد و بجان تو گر کند

Гар лофи он занам ки бмн хатм шуд сухан

گر لاف آن زنم که بمن ختم شد سخن

Тасдиқи ман ҳроинаҳи девор ва дар кунад

تصدیق من هراینه دیوار و در کند

Давр харобӣаст ҷҳонро чаҳ занни барӣ

دور خرابیست جهانرا چه ظن بری

Кокнўн касе иморати фазл ва ҳунар кунад

کاکنون کسی عمارت فضل و هنر کند

Пурвои табъ ва шеър маҳоласт то фалак

پروای طبع و شعر محالست تا فلک

Ҳар рӯзи олимиро зирў зибр кунад

هر روز عالمی را زیرو زبر کند

Чархи лаҷуҷи табъи бадии нек пеша кард

چرخ لجوج طبع بدی نیک پیشه کرد

Вар гӯямаш ки нек накардӣ бтркнд

ور گویمش که نیک نکردی بترکند

эй офтоби малики марои худ ту санги гир

ای آفتاب ملک مرا خود تو سنگ گیر

Дар санг низ тобиши хуршед асар кунад

در سنگ نیز تابش خورشید اثر کند

Манам хизмати ту аз паии касб шараф кунам

منم خدمت تو از پی کسب شرف کنم

Ваон кист худ казин шараф ӯро гзр кунад

وان کیست خود کزین شرف او را گزر کند

Бар санги боди косаи он сирка ӯ туро

بر سنگ باد کاسۀ آن سرکه او ترا

Чун каффаи тарозуи хизмат бзр кунад

چون کفۀ ترازو خدمت بزر کند

Инасту баси таваққуъи доъӣ ки лутфи ту

اینست و بس توقّع داعی که لطف تو

Дар ҳол ӯ бичишам аноят назар кунад

در حال او بچشم عنایت نظر کند

Пас бар бисоти адли тугар рхтстш буд

پس بر بساط عدل تو گر رختصتش بود

Рафъи зломаҳи дўсаҳ бидодгар кунад

رفع ظلامۀ دوسه بیدادگر کند

Аз бим кам аноятии садри рӯзгор

از بیم کم عنایتی صدر روزگار

То кӣ раҳеи таҳаммул ҳар хира сараканд ?

تا کی رهی تحمّل هر خیره سرکند؟

Роҳӣ бидиҳ баради ситами тарки сим бар

راهی بده برد ستم ترک سیم بر

Куфри он ситам ки барзигар сим барканд

کفر آن ستم که برزگر سیم برکند

Садрои ҳам аз ттмаҳи иқболи худ шонс

صدرا هم از تتمّۀ اقبال خود شانس

Коизди ҳаволаи гуҳи дафъ шар кунад

کایزد حواله گه دفع شر کند

Вази мӯҷиботи шукри шморонкаҳ чун манӣ

وز موجبات شکر شمارآنکه چون منی

Шукри ту нақши ҷбҳти шамс ва қамар кунад

شکر تو نقش جبهت شمس و قمر کند

Зикру дуоӣ хуб бамурдам ҳроинаҳ

ذکر و دعای خوب بمردم هراینه

Ба зонка хкми мамлакат бҳрў барканд

به زانکه خکم مملکت بحرو برکند

Идати хҷсаҳи боду барӣн хатм шуд сухан

عیدت خجسه باد و براین ختم شد سخن

Боқии дуои бъодти худ ҳар саҳар кунад

باقی دعا بعادت خود هر سحر کند