эй бузургӣ ки дасти трибтт
ای بزرگی که دست تریبتت
Пои иқбол устувор кунад
پای اقبال استوار کند
Сояи меҳру мояи кинат
سایۀ مهر و مایۀ کینت
Моҳро фарбеҳ ва назор кунад
ماه را فربه و نزار کند
Хоҷаи чарх бо ҳамаи шӯҳрат
خواجۀ چرخ با همه شهرت
Бғломит ифтихор кунад
بغلامیت افتخار کند
Лутфи ту ғунча созад аз пайкон
لطف تو غنچه سازد از پیکان
Хашмат аз об зулфиқор кунад
خشمت از آب ذوالفقار کند
Ҳар чаҳ афлок дар ниҳон дорад
هر چه افلاک در نهان دارد
Сари калаки ту ошкор кунад
سر کلک تو آشکار کند
Амри ту хокро бирақс орад
امر تو خاک را برقص آرد
Наҳй ту бодро ҳисор кунад
نهی تو باد را حصار کند
Ҳар замони дасти бахшиши ту бзр
هر زمان دست بخشش تو بزر
Кори як шаҳр чун нигор кунад
کار یک شهر چون نگار کند
Ҳама аз кӣса кафат бошад
همه از کیسۀ کفت باشد
Ҳар чаҳ боди хазон нисор кунад
هر چه باد خزان نثار کند
Тунди бодӣ ки қаҳрати ангезад
تند بادی که قهرت انگیزد
Рӯй хуршед хоксор кунад
روی خورشید خاکسار کند
Буи варнагӣ ки лутфат омезад
بوی ورنگی که لطفت آمیزد
Ва сама дар абрӯӣ баҳор кунад
و سمه در ابروی بهار کند
Дайрҳо шуд ки бандаи зодаи ту
دیرها شد که بنده زادۀ تو
Ҳар шабии нолаҳои зор кунад
هر شبی ناله های زار کند
Монда беному нон ки мавлоно
مانده بی نام و نان که مولانا
Аз пай ӯ чаҳ ихтиёр кунад
از پی او چه اختیار کند
Чанд дар интизори ин ҳар ду
چند در انتظار این هر دو
Чашми аўмидро чаҳор кунад
چشم اومید را چهار کند
Интизораши мада ки оташу об
انتظارش مده که آتش و آب
Накунад ончӣ интизор кунад
نکند آنچه انتظار کند
Аввалин луқмаи устихонаши мада
اوّلین لقمه استخوانش مده
Каши даҳони амл фигор кунад
کش دهان امل فگار کند
Менавозиш лутфи чандон кӯ
مینوازش لطف چندان کو
Хуи фарои ҷавр рӯзгор кунад
خو فرا جور روزگار کند
Агараш тарбият кунӣ чаҳ шавад ?
اگرش تربیت کنی چه شود؟
Карамати ин чунин ҳазор кунад
کرمت این چنین هزار کند
Мтбрм машав азин доъӣ
متبرّم مشو ازین داعی
Врчаҳи ибром бешумор кунад
ورچه ابرام بی شمار کند
Бо чунин дахлу харҷ аз карамат
با چنین دخل و خرج از کرمت
Накунад кдиаҳ , пас чаҳ кор кунад ?
نکند کدیه، پس چه کار کند؟
Дасти анъом бар сараши майдор
دست انعام بر سرش میدار
Варна тартиби по Фзор кунад
ورنه ترتیب پا فزار کند