Асоси қасри азин хубтар тавон афканд

اساس قصر ازین خوبتر توان افکند؟

Ки дасти ҳиммати ин садри Комрони афканд

که دست همّت این صدر کامران افکند

Нахусти бор ки иқбол боз кард дараш

نخست بار که اقبال باز کرد درش

Саодат омад ва худро дар остони афканд

سعادت آمد و خود را در آستان افکند

Улувва конгресс ӯ бидон мақом расед

علوّ کنگرۀ او بدان مقام رسید

Ки осмонро аз чашми ахтарони афканд

که آسمانرا از چشم اختران افکند

Шаби сиёҳи фурӯғи баёзи девораш

شب سیاه فروغ بیاض دیوارش

Мؤзи нонро аз субҳ дар гумони афканд

مؤذّنانرا از صبح در گمان افکند

Ситораҳои фалаки ҷумла офтоб шуданд

ستاره‌های فلک جمله آفتاب شدند

Чу шамсаҳоаш ашаъа бар осмони афканд

چو شمسه هاش اشعّه بر آسمان افکند

Чунон зоўҷи дупикар гузора кард сараш

چنان ز اوج دوپیکر گذاره کرد سرش

Каз ифтироқи дуе дар майонишон афканд

کز افتراق دویی در میانشان افکند

Бар ошкўби нахустинаш дасти фикрати ман

بر آشکوب نخستینش دست فکرت من

Бзири пои фалакро чу нардбони афканд

بزیر پای فلک را چو نردبان افکند

Хушӣ чу аз дили аҳли ҳунар бтнг омад

خوشی چو از دل اهل هنر بتنگ آمد

Бҳилаҳи ҳилаи тани худ дарин макони афканд

بحیله حیله تن خود درین مکان افکند

Ҳаме надонам то некуӣ чаҳ некӣ кард

همی ندانم تا نیکویی چه نیکی کرد

Ки давлаташи бчнини ҷои длстони афканд

که دولتش بچنین جای دلستان افکند

Бахуди фурушади сад бор , ваҳми даври андеш

بخود فرو شُد صد بار، وهم دور اندیش

Ки то каманди назар чунбирав тавон афканд

که تا کمند نظر چون برو توان افکند

зи фахри сар бФлк мекашад чунин хокӣ

ز فخر سر بفلک می کشد چنین خاکی

Ки хоҷаи партави иқболи худ бар он афканд

که خواجه پرتو اقبال خود بر آن افکند

Чу равшанӣу баландии зроӣ хоҷа гуфт

چو روشنیّ و بلندی ز رای خواجه گرفت

Аҷаб ки сояи барин тираи хокдони афканд

عجب که سایه برین تیره خاکدان افکند

Қусӯр хеш бидиданд сокинони биҳишт

قصور خویش بدیدند ساکنان بهشت

Чу фари хеши барин қасру бӯстони афканд

چو فرّ خویش برین قصر و بوستان افکند

Бадасти аҷзи фалаки тоқи куҳнаи атлас

بدست عجز فلک طاق کهنۀ اطلس

Фарози сатҳаш дар пои посбони афканд

فراز سطحش در پای پاسبان افکند

Чу хишти арса ӯ дошт ранги фирӯза

چو خشت عرصۀ او داشت رنگ فیروزه

Фалак ба мағлатаи худро дар он миёни афканд

فلک به مغلطه خود را در آن میان افکند

Ғурем ҳодиса доман нагирадаш ҳаргиз

غریم حادثه دامن نگیردش هرگز

Касе ки рахти дарин каъбаи амони афканд

کسی که رخت درین کعبۀ امان افکند

Бар осмон чаҳ кунад хок агар на онстӣ

بر آسمان چه کند خاک اگر نه آنستی

Ки пеши хоҷаи фалаки хок бар даҳони афканд

که پیش خواجه فلک خاک بر دهان افکند

Хдоикони судӯри замонаи рукни аддӣн

خدایگان صدور زمانه رکن الدّین

Ки дасти миннат бар ҳар ки дар ҷаҳони афканд

که دست منّت بر هر که در جهان افکند

Фарохи бахшиши дарёи дилӣ ки ҳиммат ӯ

فراخ‌بخشش دریادلی که همّت او

Ғариву зилзила дар ҷони баҳри вкони афканд

غریو و زلزله در جان بحر وکان افکند

БФри давлат ӯ пушт рост кард чу тир

بفرّ دولت او پشت راست کرد چو تیر

Анояташ чу назари брхми камони афканд

عنایتش چو نظر بر خم کمان افکند

Насими нФҳаҳи халқаши ббўии ҳўи нафасӣ

نسیم نفحهٔ خلقش ببوی هم نفسی

Басо ки машки хаторо зи хону мони афканд

بسا که مشک خطا را ز خان و مان افکند

Замири равшанаш аз оби давлати хеш

ضمیر روشنش از آب روی دولت خویش

Ҳазор қурсаи хуршедро занони афканд

هزار قرصهٔ خورشید را ز نان افکند

Чигуна гӯям мадҳаш ки дасти ҳишмат ӯ

چگونه گویم مدحش که دست حشمت او

Нуфуси нотиқаро уқда бар забони афканд

نفوس ناطقه را عقده بر زبان افکند

Агар бақоӣ абад ёбад ӯ биҷой худаст

اگر بقای ابد یابد او بجای خودست

Ки тахти сукно дар арсаи ҷинони афканд

که تخت سکنی در عرصۀ جنان افکند