Миннати хдоиро ки алии рағми рӯзгор

منّت خدایرا که علی رغم روزگار

Мансури гашти рояти садри бзгўор

منصور گشت رایت صدر بزگوار

Омад сӯии мақари шарафи бози дўстком

آمد سوی مقّر شرف باز دوستکام

Таъйиди бриминшу иқбол бар ясор

تایید بریمینش و اقبال بر یسار

Султони шаръи хоҷаи султони нишон ки ёфт

سلطان شرع خواجۀ سلطان نشان که یافت

Кори ҷаҳони бимни масоъӣ ӯ қарор

کار جهان بیمن مساعیّ او قرار

Ҳам маликро барои рафеъи ваии аътзод

هم ملک را برای رفیع وی اعتضاد

Ҳам шаръро бгўҳри поки ваии ифтихор

هم شرع را بگوهر پاک وی افتخار

Ахлоқ ӯст воситаи ақди мкрмот

اخلاق اوست واسطۀ عقد مکرمات

Тадбир ӯст робитаи малики шаҳриёр

تدبیر اوست رابطۀ ملک شهریار

эй қурси офтоби зрои ту мстнир

ای قرص آفتاب زرای تو مستنیر

Ваии авҷи осмони зи ҷалоли ту мустаъор

وی اوج آسمان ز جلال تو مستعار

Гуфтанд моҳу қадари ту ҳам хонаанд , не

گفتند ماه و قدر تو هم خانه اند، نی

Қадари туро ба сафи нъоли фалак чаҳ кор ?

قدر ترا به صفّ نعال فلک چه کار؟

Расво шуд аз ду дасти ту баҳри арнаҳи пеши азин

رسوا شد از دو دست تو بحر ارنه پیش ازین

намеронад бо ду чашмами лангӣ бар аҳўор

می راند با دو چشمم لنگی بر اهوار

Хуршед зрсоў гузорад бкони нахуст

خورشید زرّساو گذارد بکان نخست

Пас дар ҳимоят ту кунад бар фалаки гузор

پس در حمایت تو کند بر فلک گذار

Аз хити шамси чархи бузи ррштаҳи оздст

از خیط شمس چرخ بز ررشته آزدست

Зон то буд либоси ҷалоли ту зарнигор

زان تا بود لباس جلال تو زرنگار

ГрФии алмисли бдомни атфи ту дар занад

گرفی المثل بدامن عطف تو در زند

Аз боди меҳргони бнризди кафи чанор

از باد مهرگان بنریزد کف چنار

Аз даст дар фишон ту ҳар дам ниҳон шавад

از دست در فشان تو هر دم نهان شود

Андари саводи хати ту лўлўии шоҳвор

اندر سواد خط تو لولوی شاهوار

Дар хӯни дидаи ғалтони ғалтон фурӯ шавад

در خون دیده غلتان غلتان فرو شود

Ҳар шаби зи шарми рои ту хуршеди комкор

هر شب ز شرم رای تو خورشید کامکار

Дил мезанад зи шарми ту боди шимол ро

دل می زند ز شرم تو باد شمال را

Кӯ дод бо латофати ту арзи нави баҳор

کو داد با لطافت تو عرض نو بهار

Бар душмани ту теғ кашад меҳри бомдод

بر دشمن تو تیغ کشد مهر بامداد

Чун брнҳди сипари басари теғи кӯҳсор

چون برنهد سپر بسر تیغ کوهسار

Чарх аз ҳилоли ғошия бар дӯш мекашад

چرخ از هلال غاشیه بر دوش میکشد

Зонгаҳ ки гашти ҳиммати ту бар фалаки савор

زانگه که گشت همّت تو بر فلک سوار

Як хурдаи зари зи кӣсаи хорои буруни надод

یک خرده زر ز کیسۀ خارا برون نداد

Бе захми билкӣу табаррукони хоксор

بی زخم بیلکیّ و تبرکان خاکسار

Вомад ки бо сахои ту паҳлу занад кунун

وامد که با سخای تو پهلو زند کنون

Оре ! барин қиёс кун аҳволи рӯзгор

آری! برین قیاس کن احوال روزگار

эй ртбти ҷалоли ту беруни зи ҳади ваҳм

ای رتبت جلال تو بیرون ز حدّ وهم

Ваии мансаби рафеъи ту бартар зи ҳафт вчор

وی منصب رفیع تو بر تر ز هفت وچار

Ҷоми фалаки бнўри замират ҷаҳон намой

جام فلک بنور ضمیرت جهان نمای

Гӯии замини бмиху қори ту устувор

گوی زمین بمیخ و قار تو استوار

Субҳи сипеди ҷома кунун бификанад илм

صبح سپید جامه کنون بفکند علم

Дар маснади сиёҳи ту чун шаръ дод бор

در مسند سیاه تو چون شرع داد بار

Бохасми ту тилоияи фитна ниҳон шавад

باخصم تو طلایۀ فتنه نهان شود

Акнӯн ки гашти рояти адли ту ошкор

اکنون که گشت رایت عدل تو آشکار

Лухтии бгшти давлат ҳар ҷои вонгаҳе

لختی بگشت دولت هر جای وانگهی

Ҳам садаи ҷаноб туро кард ихтиёр

هم سدّۀ جناب ترا کرد اختیار

Хасми туро ки арзўии мансаб ту хост

خصم ترا که ارزوی منصب تو خاست

Дар чашми ақл чун ҷаълӣ буд шоди хор

در چشم عقل چون جعلی بود شاد خوار

Дории ту эҳтишоми сулаймону душманат

داری تو احتشام سلیمان و دشمنت

Бар курсии ту чун ҷасадӣ буд дӯди хор

بر کرسی تو چون جسدی بود دود خوار

Иқболи пойдори ту акнӯн бадасти қаҳр

اقبال پایدار تو اکنون بدست قهر

Аз фарқ минбар оварад ӯро бпои дор

از فرق منبر آورد او را بپای دار

Осон буд тқлди теғ хатиб бош

آسان بود تقلّد تیغ خطیب باش

То чун кунад тқлди шамшери обдор

تا چون کند تقلّد شمشیر آبدار

Ҷузи ҷома сиёҳ намондаст бар ҳасуд

جز جامۀ سیاه نماندست بر حسود

Зон минбару хитобату ошӯбу гиру дор

زان منبر و خطابت و آشوب و گیر و دار

Ҳар кӯи хилофи рои тунаи поя бар шудаст

هر کو خلاف رای تونه پایه بر شدست

Имрӯз бар се поя равад баҳри аътзор

امروز بر سه پایه رود بهر اعتذار

Ҳар чанд дар фироқи рикоби муборакат

هر چند در فراق رکاب مبارکت

Як чанд бӯдаем ғам олуду сӯгвор

یک چند بوده ایم غم آلود و سوگوار

Аз шавқи дасти бӯси шарифат ки кӣ буд

از شوق دست بوس شریفت که کی بود

Ҷонҳо блби расидау монда дар интизор

جانها بلب رسیده و مانده در انتظار

Миннати худоиро ки ҳар ончати мурод буд

منّت خدای را که هر آنچت مراد بود

Бе миннатии ниҳоди турои бахт дар канор

بی منّتی نهاد ترا بخت در کنار

Бас равшанаст муъҷизаро сарварии ту

بس روشنست معجزه را سروریّ تو

Венаи кӯри дил ҳасуд намегирад эътибор

وین کور دل حسود نمی گیرد اعتبار

Моро барои айн мусаввир наме шавад

ما را برای عین مصوّر نمی شود

Ин лаъибҳо ки рои ту пирор диду пор

این لعبها که رای تو پیرار دید و پار

Шукронаро сазад ки нисор дарат кунем

شکرانه را سزد که نثار درت کنیم

Ҷонӣ ки доштем зи лутфи ту ёдгор

جانی که داشتیم ز لطف تو یادگار

Садро ! чу ҳасту боди турои даст бар ҳасуд

صدرا! چو هست و باد ترا دست بر حسود

Вақтаст агар бароварӣ аз ҷонишони дамор

وقتست اگر برآوری از جانشان دمار

Гарчи виқору ҳалами сутӯдаи сет назд халқ

گرچه وقار و حلم ستوده ست نزد خلق

Хашмии биҷои хеш ба аз олимии виқор

خشمی بجای خویش به از عالمی وقار

Оташи з рӯй теғ задани гашти сарфароз

آتش ز روی تیغ زدن گشت سرفراز

Афтод зери пои даруни хок бар дбор

افتاد زیر پای درون خاک بر دبار

Баси нағзи мтлъист : сФҳно , вале дар ан

بس نغز مطلعیست : صفحنا ، ولی در ان

Байт алқсидаҳ чист ?у фии алшр , гӯши дор

بیت القصیده چیست؟ و فی الشّر ، گوش دار

Ҳар чанд ин қасида на бар завқ орзӯаст

هر چند این قصیده نه بر ذوق آرزوست

Чун бар бдиҳаҳ назм шуд ин бор дар гузор

چون بر بدیهه نظم شد این بار در گذار

Шоистаи мдиҳи ту чун нест ин сухан

شایستۀ مدیح تو چون نیست این سخن

Он ба ки бар дуо кунам имрӯзи ихтисор

آن به که بر دعا کنم امروز اختصار

Умрати дарози боду ҷаҳонати бкоми бод

عمرت دراز باد و جهانت بکام باد

Давлати мулозими дарави иқболи ёри ғор

دولت ملازم درو اقبال یار غار

Пайвастаи душманони ту зини гӯнаи мустаманд

پیوسته دشمنان تو زین گونه مستمند

ё кушта , ё гурехта , ё баста дар ҳисор

یا کشته، یا گریخته، یا بسته در حصار