Ҳркрои бахти мусоид буду давлати ёр

هرکرا بخت مساعد بود و دولت یار

Абадулдаҳри Музаффар буд андари ҳамаи кор

ابدالدّهر مظفّر بود اندر همه کار

НФсаҳи рӯҳ қуддус бошаду илҳоми худоӣ

نفثۀ روح قدوس باشد و الهام خدای

Ҳарчӣ дар хотиру андеша ӯ кард гузор

هرچه در خاطر و اندیشۀ او کرد گذار

Тири фикрат чу дароради бкмони тадбир

تیر فکرت چو درآرد بکمان تدبیر

Дар маҷории ғараз ғарқ кунад то сӯфор

در مجاری غرض غرق کند تا سوفار

Вифқи тадбир буд ҳарчӣ кунад андеша

وفق تدبیر بود هرچه کند اندیشه

Маҳзи иқбол буд ҳарчӣ дароварди бишумор

محض اقبال بود هرچه درآورد بشمار

Кашф гардад ҳамаи асрори қазо бар дил ӯ

کشف گردد همه اسرار قضا بر دل او

Дасти фикрат чу шавад дар назараши оинаи дор

دست فکرت چو شود در نظرش آینه دار

Чун гуморд назари ақл бар аҳволи ҷаҳон

چون گمارد نظر عقل بر احوال جهان

Нақши имсол фурӯ хонд аз сафҳаи пор

نقش امسال فرو خواند از صفحۀ پار

Вагар ин даъвии хоҳӣ ки мубарҳан гардад

وگر این دعوی خواهی که مبرهن گردد

Онки аҳволи сари афрози ҷаҳон , сдркбор

آنک احوال سر افراز جهان ، صدرکبار

Рукни дайн , соиди масъӯд ки дар ҳар нафасӣ

رکن دین، صاعد مسعود که در هر نفسی

Дайну давлатро тозаи сети бадви астзҳор

دین و دولت را تازه ست بدو استظهار

Он чунон азм бидон сҳмгнӣ кӯ фармуд

آن چنان عزم بدان سهمگنی کو فرمود

Кас чаҳ донист казин сон буд онрои осор

کس چه دانست کزین سان بود آنرا آثار

Натавон гашти зи алтофи илоҳии огоҳ

نتوان گشت ز الطاف الهی آگاه

Натавон кард каромоти бузургони инкор

نتوان کرد کرامات بزرگان انکار

Кас чаҳ донист ки ин шодӣ мдғм бошад

کس چه دانست که این شادی مدغم باشد

Дар чунон наҳзати шодии гусали умри аўбор

در چنان نهضت شادی گسل عمر اوبار

Ёкро буд гумоне ки бад-ӣни сон ногоҳ

یاکرا بود گمانی که بدین سان ناگاه

Ояд аз хори бен ҳиҷри гули васли бабор ?

آید از خار بن هجر گل وصل ببار؟

Ҳркрои орзӯии малик Сикандар бошад

هرکرا آرزوی ملک سکندر باشد

Аз ъноءи сафараш чора набошад ночор

از عناء سفرش چاره نباشد ناچار

Рўзкӣ чанд бсҳроши бурун бояд шуд

روزکی چند بصحراش برون باید شد

Ҳарки хоҳад ки кунад мулкии азин гӯнаи шикор

هرکه خواهد که کند ملکی ازین گونه شکار

Шукри ту бори худоё ки замонам додӣ

شکر تو بار خدایا که زمانم دادی

То ки бинишастам дар хизмат ӯ дигари бор

تا که بنشستم در خدمت او دیگر بار

Офарин бар туу азми ҳумоюни ту бод

آفرین بر تو و عزم همایون تو باد

Ки ҳама бо зафар ва нусрат дорад сарукор

که همه با ظفر و نصرت دارد سروکار

Зиҳи зиҳии чашми бузургии блқоити равшан

زه زهی چشم بزرگی بلقایت روشن

Хаи хае кори мамолики бавуҷудат чу нигор

خه خه ای کار ممالک بوجودت چو نگار

Ҳарки аз хат шариъат наниҳад пои бурун

هرکه از خط شریعت ننهد پای برون

Ҳрдмши фатҳ дигар рӯй наад чун паргор

هردمش فتح دگر روی نهد چون پرگار

Офияти лозими даргоҳ ту гаштаст чунон

عافیت لازم درگاه تو گشتست چنان

Ки дамӣ бе ту нмигирд дар шаҳри қарор

که دمی بی تو نمیگیرد در شهر قرار

Биҷаҳад шуълаи хуршед чу оташи зсмш

بجهد شعلۀ خورشید چو آتش زسمش

Бораи азми ту чун гарм шавад дар рафтор

بارۀ عزم تو چون گرم شود در رفتار

Гунбади чарх агар чанд дароз оҳангаст

گنبد چرخ اگر چند دراز آهنگست

Ҳаст бо ҳиммати олии ту кӯтаҳи девор

هست با همّت عالی تو کوته دیوار

Ронкаҳи ту брнгшидстии ҳаргизи зар ро

رانکه تو برنگشیدستی هرگز زر را

Лоҷарам ҳаст фитода ба ҳама ҷое хор

لاجرم هست فتاده به همه جایی خوار

Ҳркҷои бози сахои ту бпрўоз ояд

هرکجا باز سخای تو بپرواز آید

Набӯд онҷои шоҳини тарозуи тайёр

نبود آنجا شاهین ترازو طیّار

Калаки ту миқнааи дорист ки дар пардаи ғайб

کلک تو مقنعه داریست که در پردۀ غیب

Ҳеҷ бикриро аз вай на ҳиҷобаст ва на бор

هیچ بکری را از وی نه حجابست و نه بار

Абр аз он оби даҳон дар рух баҳр андозад

ابر از آن آب دهان در رخ بحر اندازد

Чун наад пеши суханҳои ту дар шҳўор

چون نهد پیش سخنهای تو درّ شهوار

Лаби блби қаҳри ту дандон шуда ҳамчун ханҷар

لب بلب قهر تو دندان شده همچون خنجر

Србсри бтши ту дасти омада монанди чанор

سربسر بطش تو دست آمده مانند چنار

Осёбисти броби карамат ҳар дандон

آسیابیست برآب کرمت هر دندان

Шоҳроҳисти зхок дар ту ҳар рухсор

شاهراهیست زخاک در تو هر رخسار

Аз ту сар гашта набӯдаст касе ҷуз ки қалам

از تو سر گشته نبودست کسی جز که قلم

Вази ту дарбанд набӯдаст касе ҷузи дастор

وز تو دربند نبودست کسی جز دستار

Бонг бар фитна бедор задӣ то бғнўд

بانگ بر فتنۀ بیدار زدی تا بغنود

Кас шунидаст ки аз бонги бхшбди бедор ?

کس شنیدست که از بانگ بخشبد بیدار؟

Пардаи пӯшӣ ту нагузошт ва гарна табъат

پرده پوشیّ تو نگذاشت و گرنه طبعت

Пардаи бардоштӣ аз рӯй бенот афкор

پرده برداشتی از روی بنات افکار

Акси дасти сияҳати дастӣ агар брнҳд

عکس دست سیهت دستی اگر برنهد

Бадв нима бузанд субҳи миёни шаби тор

بدو نیمه بزند صبح میان شب تار

Гар занад оташи хашми ту бар аҷроми сипеҳр

گر زند آتش خشم تو بر اجرام سپهر

Врҷҳди боди хилофи ту бар атрофи баҳор

ورجهد باد خلاف تو بر اطراف بحار

Қатраи қатраи бчкди Зуҳраи дарё чун абр

قطره قطره بچکد زهرۀ دریا چون ابر

Дарра зарра биппарад оташи хури ҳамчуи шарор

درّه ذرّه بپرد آتش خور همچو شرار

Ҳарчӣ гӯям зсхои ту з сад нест яке

هرچه گویم زسخای تو ز صد نیست یکی

Ва ончии гусами зҷлоли ту яке ҳаст ҳазор

و آنچه گوسم زجلال تو یکی هست هزار

Ҷоҳаш аз қадари се шаш бешӣ на чарх диҳад

جاهش از قدر سه شش بیشی نه چرخ دهد

Ҳарки якбор занад бо кафи роди ту дучор

هرکه یکبار زند با کف راد تو دچار

Дар виқораст ҳамаи хайру саодат зеро

در وقارست همه خیر و سعادت زیرا

Ҳаркии сртиз буд захм хӯрд чун мсмор

هرکه سرتیز بود زخم خورد چون مسمار

Ҳар фурӯи моя ки ӯ сӯии баландии ёзд

هر فرو مایه که او سوی بلندی یازد

Зуди баргардаду сар зер шавад ҳамчуи бухор

زود برگردد و سر زیر شود همچو بخار

Срўро ! мавкиб олӣаст ки бодои Мансур

سرورا ! موکب عالیست که بادا منصور

Донам осӯда буд захм хӯрд чун мсмор

دانم آسوده بود زخم خورد چون مسمار

Гирди хайлатро якбораи фалак брхўд зад

گرد خیلت را یکباره فلک برخود زد

Ки набад заҳмати чашмтар ин хидматкор

که نبد زحمت چشم تر این خدمتکار

Агар аз ҷамъ муҳоҷир набад ин бори раҳе

اگر از جمع مهاجر نبد این بار رهی

Пой берун наниҳодаст зҳзби ансор

پای بیرون ننهادست زحزب انصار

Онч дар ғайбати ту бар сари ин хастаи гузашт

آنچ در غیبت تو بر سر این خسته گذشت

Шарҳи як сатр аз он ноед дарсади тӯмор

شرح یک سطر از آن ناید درصد طومار

Зикри алўҳшаҳи ваҳша , сухани фурқати ту

ذکر الوحشة وحشه ، سخن فرقت تو

наменагӯям ки надорам сари ранҷу озор

می نگویم که ندارم سر رنج و آزار

Ллаҳи алҳмд ки аз фари қудумати имрӯз

لله الحمد که از فرّ قدومت امروز

Кас пароканда намондаст ҷузи зари нисор

کس پراکنده نماندست جز زرّ نثار

Манам он банда ки натавонам дидан ки расад

منم آن بنده که نتوانم دیدن که رسد

Бғбор дарат аз дидаи хуршеди ғубор

بغبار درت از دیدۀ خورشید غبار

Гарчи бутаи барадам дар дили оташи гардун

گرچه بوته بردم در دل آتش گردون

Врчаҳ кӯра диҳадам даври фалаки дам бисёр

ورچه کوره دهدم دور فلک دم بسیار

То буд рехта дар колбудами зари равон

تا بود ریخته در کالبدم زرّ روان

Кӣ бгрдонм аз нақди вафои ту айёр ?

کی بگردانم از نقد وفای تو عیار؟

Ғаму тимор басӣ хӯрдам дар ғайбати ту

غم و تیمار بسی خوردم در غیبت تو

Вақт онаст ки дории ту бшртми тимор

وقت آنست که داری تو بشرطم تیمار

Бар дуо хатм кунам назми сухан зонк намонад

بر دعا ختم کنم نظم سخن زانک نماند

Дар санои ту аз ин беш маҷоли гуфтор

در ثنای تو از این بیش مجال گفتار

То зи зангори фалаки оинаи субҳи дамад

تا ز زنگار فلک آینۀ صبح دمد

Ҳам бар он гӯна ки аз оина зояд зангор

هم بر آن گونه که از آینه زاید زنگار

Боди давлатро дар гирди сарои ту тавоф

باد دولت را در گرد سرای تو طواف

Боди грдўнрои брўФқи муроди ту мадор

باد گردونرا بروفق مراد تو مدار

Қурраи алъайни ҷаҳон , хоҷаи низоми алислом

قرّة العین جهان ، خواجه نظام الاسلام

ё рабаш дар кнФи сояи ин садр бидор

یا ربش در کنف سایۀ این صدر بدار

Гарчи хирадаст бар таббат , збзгон пеш аст

گرچه خردست بر تبت ، زبزگان پیش است

Ҳамчунон коўл аз хнср гиранд шумор

همچنان کاول از خنصر گیرند شمار

Ки пайванд буд ҷавҳари обу гул ро

که پیوند بود جوهر آب و گل را

Ҳардуи бодбди зи пайвастани ҳам бархӯрдор

هردو بادبد ز پیوستن هم برخوردار