эй ҷаноби ту қиблаи аҳрор
ای جناب تو قبلۀ احرار
Мамлакатро барояти астзҳор
مملکت را برایت استظهار
Садри олами шаҳоби миллату дайн
صدر عالم شهاب ملّت و دین
Кари кафат ғӯта мехуранд баҳор
کر کفت غوطه می خورند بحار
Лутфи ту ҳамчуи аброби чикон
لطف تو همچو ابرآب چکان
Қаҳри ту ҳамчуи барқи оташи бор
قهر تو همچو برق آتش بار
Дасти гардуни қурозаҳои нуҷум
دست گردون قراضه های نجوم
Карда дар пои ҳиммати ту нисор
کرده در پای همت تو نثار
Кори як шаҳр чуннигор шуда
کار یک شهر چون نگار شده
Зон хати ҳамчуи садҳазор нигор
زان خط همچو صدهزار نگار
Май дӯди чуст бо сафири срир
می دود چست با صفیر صریر
Хомаи ту ки ҳаст ширини кор
خامۀ تو که هست شیرین کار
Бардаи лутфи ту об рӯй хутан
برده لطف تو آب روی ختن
Зада халқи ту корвони ттор
زده خلق تو کاروان تتار
Ҷузи зонгшти лутф ту накушод
جز زانگشت لطف تو نگشاد
Парда аз чеҳраи арӯси баҳор
پرده از چهرۀ عروس بهار
Ҷузи збими сахоат баста нашуд
جز زبیم سخات بسته نشد
Хӯни ёқӯт дар дили аҳҷор
خون یاقوت در دل احجار
Чарх дар ҷусту ҷӯии пояи ту
چرخ در جست و جوی پایۀ تو
Оҳанӣн пой гашта чун паргор
آهنین پای گشته چون پرگار
Меҳри дрорзўии дидорат
مهر درآرزوی دیدارت
Чашми заррини ниҳодаи наргиси вор
چشم زرین نهاده نرگس وار
Гар кунад рӯй дар чамани хасмат
گر کند روی در چمن خصمت
Оварад шохи нори обии бор
آورد شاخ نار آبی بار
Мурғи ҷонро бурун кашад зи қафас
مرغ جان را برون کشد ز قفس
Бози қаҳрат чу дар хулди минқор
باز قهرت چو در خلد منقار
Бунаади офтоби теғи шуъоъ
بنهد آفتاب تیغ شعاع
Гар кунад ҳайбатати брўонкор
گر کند هیبتت بروانکار
Ханҷар аз даст бед бастанд
خنجر از دست بید بستاند
Гар ишорат кунӣ бадасти чанор
گر اشارت کنی بدست چنار
эй зи ҷоҳи ту осмони барпоӣ
ای ز جاه تو آسمان برپای
Ваии зи рои ту равшанони бркор
وی ز رای تو روشنان برکار
Аҳли ин хиттаро здўлти ту
اهل این خطّه را زدولت تو
Як забонасту шукри сад харвор
یک زبانست و شکر صد خروار
Каси надодии нишони умронот
کس ندادی نشان عمرانات
Грнбўдии аноятати меъмор
گرنبودی عنایتت معمار
Ҳоли ман низ нашнав аз сари лутф
حال من نیز نشنو از سر لطف
Вонгаҳи онрои фасона ӣӣ пиндор
وآنگه آنرا فسانه یی پندار
Манам он тӯтӣӣ ки гоҳи сухан
منم آن طوطیی که گاه سخن
Нодир уфтад чу ман шукри гуфтор
نادر افتد چو من شکر گفتار
Аз фунуни ҳунари ним холӣ
از فنون هنر نیم خالی
Вази улӯм ҷаҳон кунам ахбор
وز علوم جهان کنم اخبار
Моя аз шаръ дорам ар чаҳ маро
مایه از شرع دارم ار چه مرا
Ҳаст дар сафи шоирони бозор
هست در صفّ شاعران بازار
Ҳамчуи сяти ҳунари навозии ту
همچو صیت هنر نوازی تو
Зикр ман соираст дар ақтор
ذکر من سایرست در اقطار
Нест айбами ҷузи ин ки бар дар кас
نیست عیبم جز این که بر در کس
Накунам арзи хештанро хор
نکنم عرض خویشتن را خوار
Шоирии қонеъами бахуди машғӯл
شاعری قانعم بخود مشغول
Худу халқии аёлу Тифли чаҳор
خود و خلقی عیال و طفل چهار
На фузулӣ кунам на фитна гарӣ
نه فضولی کنم نه فتنه گری
На саломи тамаъ на қасди ниқор
نه سلام طمع نه قصد نقار
Он нагӯям зи баҳри каси ҳаргиз
آن نگویم ز بهر کس هرگز
Ки барон воҷиб ояд истиғфор
که بران واجب آید استغفار
Солҳо доми интизори нуҳум
سالها دام انتظار نهم
То кунам ҳар муроди хеши шикор
تا کنم هر مراد خویش شکار
Бе сабаби ранҷи хотир чу манӣ
بی سبب رنج خاطر چو منی
Кас надорад раво , ту низ мадор
کس ندارد روا، تو نیز مدار
Чист ин беаноятӣ бо ман ?
چیست این بی عنایتی با من ؟
Чун туе аҳли фазлро ғмхўор
چون تویی اهل فضل را غمخوار
Оламу шоиру фақиҳу адиб
عالم و شاعر و فقیه و ادیب
Аз ту доранд ротбу идрор
از تو دارند راتب و ادرار
Ман ки ин ҳар чаҳорум , аз ту чаро
من که این هر چهارم ،از تو چرا
Хавф ва таҳдид дораму озор
خوف و تهدید دارم و آزار
Ҳеҷ сарвар нагуфт шоир ро
هیچ سرور نگفت شاعر را
Конк дигар каст бидод биор
کانک دیگر کست بداد بیار
Бхдоиӣ ки бар хазинаи малик
بخدایی که بر خزینۀ ملک
Посбон кардани давлати бедор
پاسبان کردن دولت بیدار
Конк гуфтанд ҳосидони бғрз
کانک گفتند حاسدان بغرض
Дар ҳақи ман зондк ва бисёр
در حق من زاندک و بسیار
Ҳамаи кизби сариҳ ва бӯҳтонаст
همه کذب صریح و بهتانست
Варна аз фазлу донишами безор
ورنه از فضل و دانشم بیزار
Муфсидони худкунанда тсўилот
مفسدان خود کننده تسویلات
Ту бахуди роҳашони мадаи зинҳор
تو بخود راهشان مده زنهار
Моли асҳобнои тамаъи нрзд
مال اصحابنا طمع نرزد
Хештанро азони муназзаҳи дор
خویشتن را ازآن منزّه دار
Худ чаҳ кори хазина рост шавад
خود چه کار خزینه راست شود
Аз ду се куҳнаи ҷбаҳу дастор
از دو سه کهنه جبّه و دستار
Номи ман дар ҷаридаи слтст
نام من در جریدۀ صلتست
Дар дўоўини хоҷагони кбор
در دواوین خواجگان کبار
Чун нависанд андарин девон
چون نویسند اندرین دیوان
Дар вуҷӯҳи масодироту қарор
در وجوه مصادرات و قرار
Ҳиммати соҳибии з рӯй хирад
همّت صاحبی ز روی خرد
На ҳамоно писандади ин кирдор
نه همانا پسندد این کردار
Хираи аҳсб ки муҷримаст раҳе
خیره احسب که مجرمست رهی
Аз пай кист ҳаламу афву виқор ?
از پی کیست حلم و عفو و وقار؟
Ту бзри михрии санои зонҳо
تو بزر میخری ثنا زآنها
Ки аёл мананд дар ашъор
که عیال منند در اشعار
Бихар аз ман броигони борӣ
بخر از من برایگان باری
Венаи зёнрои зсўд кам машумор
وین زیانرا زسود کم مشمار
Ивази зари зи ман гуҳари бастатон
عوض زر ز من گهر بستتان
Қӣматитар зи гавҳари шҳўор
قیمتی تر ز گوهر شهوار
Омадам бо ҳадиси мӯш ки ӯ
آمدم با حدیث موش که او
Кард хбси даруни хеши изҳор
کرد خبث درون خویش اظهار
Худ биндозам аз бағали гиря
خود بیندازم از بغل گریه
Кунам аз моҷарои мӯши ахбор
کنم از ماجرای موش اخبار
Гурбаи рӯзаи дор буд он мӯш
گربۀ روزه دار بود آن موش
Ҳам фарибандаи шакл ва ҳам таррор
هم فریبنده شکل و هم طرار
Мӯши чн мунқалиб шавад шавамаст
موش چن منقلب شود شومست
Шавамӣ ӯ бикради асари ночор
شومی او بکرد اثر ناچار
Заннами он бад ки шери мрдонро
ظنّم آن بد که شیر مردانرا
Башиканам хиради панҷа дар пайкор
بشکنم خرد پنجۀ در پیکار
Дар хаёлам набад ки хираи маро
در خیالم نبد که خیره مرا
Қасди мӯшӣ чунин кунад афкор
قصد موشی چنین کند افکار
Ҳар куҷои мӯш аждаҳо гардад
هر کجا موش اژدها گردد
Андалебон шаванд бутемор
عندلیبان شوند بوتیمار
Гар Аёдии ҳамаи қрўз буд
گر ایادی همه قروض بود
Нест қарзии бтрзи қарзи алФор
نیست قرضی بترز قرض الفار
Дўсўорми бҳилаҳи бФрстод
دوسوارم بحیله بفرستاد
То фиристад бидон сабаби се савор
تا فرستد بدان سبب سه سوار
Худ гирифтам ки Фораҳи алмскст
خود گرفتم که فاره المسکست
Ки з ғаммозяш наёяд ор
که ز غمّازیش نیاید عار
Ҳам бияёд шкоФни шикамаш
هم بیاید شکافن شکمش
То буруни аўФтд аз ӯ асрор
تا برون اوفتد از او اسرار
Бхдоиӣ ки ӯ зи атсаи хӯк
بخدایی که او ز عطسۀ خوک
Мӯшро кард дар ҷаҳони дидор
موش را کرد در جهان دیدار
Брсўлӣ ки фатвои шаръаш
برسولی که فتوی شرعش
Мӯшро кард ҳам тавилаи мор
موش را کرد هم طویلۀ مار
Воҷиб алқтл кард мўшонро
واجب القتل کرد موشانرا
Вар будашон даруни каъбаи қарор
ور بودشان درون کعبه قرار
Кончаҳ гуфтанд муфсидони бғрз
کآنچه گفتند مفسدان بغرض
Бар замир раҳе накард гузор
بر ضمیر رهی نکرد گذار
Бишинав аз бандаи нукта ӣӣ сари тез
بشنو از بنده نکته یی سر تیز
Ки халидаст дар дилам чун хор
که خلیدست در دلم چون خار
Гарчи дандони мӯш бас тезаст
گرچه دندان موش بس تیزست
Тезтар зон забони ман садбор
تیزتر زان زبان من صدبار
Ту баҳақи нойиби сулаймонӣ
تو بحق نایب سلیمانی
Ҳақ ҳар як биҷои худ бгзор
حق هر یک بجای خود بگزار
Кормўшони бросмони барадӣ
کارموشان برآسمان بردی
Ҷониби булбулон фурӯ магузор
جانب بلبلان فرو مگذار
Бод то инқирози даври фалак
باد تا انقراض دور فلک
Зоти пакети зи малики бархӯрдор
ذات پاکت ز ملک برخوردار