Мӯӣ сипед ҳаст хирадмандро нзир

موی سپید هست خردمند را نذیر

эй ғофил аз замонаи бики мӯии панди гир

ای غافل از زمانه بیک موی پند گیر

Мӯии сипеди гашту дами сари мизнм

موی سپید گشت و دم سر میزنم

Ореи бикдгр буд ин барфи вази мҳрир

آری بیکدگر بود این برف وز مهریر

Омад фурӯ чу барфи гарон бар серум нишаст

آمد فرو چو برف گران بر سرم نشست

Вайрона ӣӣ ки ҳаст асосаши халал пазир

ویرانه یی که هست اساسش خلل پذیر

Барги саман ки ҷои бунафша фурӯ гирифт

برگ سمن که جای بنفشه فرو گرفت

Пӯшеди арғавони марои кисвати зрир

پوشید ارغوان مرا کسوت زریر

Тарсам шукуфа аҷаласт ин ки бушковад

ترسم شکوفۀ اجلست این که بشکفد

Бар шохсори умрам дар навбати ахир

بر شاخسار عمرم در نوبت اخیر

Маълум ман набад ки тунди дасти рӯзгор

معلوم من نبد که تند دست روزگار

Дар коргоҳи умри зи шеъри сияҳи ҳарир

در کارگاه عمر ز شعر سیه حریر

ӯ мекунад мсўдаҳи шеър ар баёз

او می کند مسوّدۀ شعر ار بیاض

Ман мекунам мсўдаҳи шеъри хайри хайр

من می کنم مسوّدۀ شعر خیر خیر

Мӯем чу ҳалқаҳои зира буд ва ин замон

مویم چو حلقه های زره بود و این زمان

Аз ҳалқа зира бадарахшад ҳамеи қтир

از حلقۀ زره بدرخشد همی قتیر

Тири аҷал чу ёфт нуфӯз аз камони шаст

تیر اجل چو یافت نفوذ از کمان شست

Гар сад зира буд накунад дафъи ним тир

گر صد زره بود نکند دفع نیم تیر

Дандони луқмаи хоӣ чу бар ком ман намонад

دندان لقمه خای چو بر کام من نماند

Баҳри ғизои ман фалак аз сар гирифт шер

بهر غذای من فلک از سر گرفت شیر

Дар шомгоҳи умр чу вақти саҳари маро

در شامگاه عمر چو وقت سحر مرا

Субҳӣ дамид аз бен ҳрмўии мсттир

صبحی دمید از بن هرموی مستطیر

Кофури атр бозпасинаст мард ро

کافور عطر بازپسین است مرد را

Кўрои фалак иваз диҳад аз машки вази абир

کورا فلک عوض دهد از مشک وز عبیر

Перии хамир моя маргаст эй аҷаб

پیری خمیر مایۀ مرگست ای عجب

Аз мӯӣ кас шунид ки ояд буруни хамир

از موی کس شنید که آید برون خمیر

Доно ки бар сроири олам вуқуф ёфт

دانا که بر سرایر عالم وقوف یافت

Айшу тараби бмзҳб ӯ нест дилпазир

عیش و طرب بمذهب او نیست دلپذیر

Чун тҷрбт қавӣ шуду шаҳвати заъифи гашт

چون تجربت قوی شد و شهوت ضعیف گشت

Ҳирс ва тамаъ набошад ҷузи мункиру накир

حرص و طمع نباشد جز منکر و نکیر

Даст аз паии Асои баҳамаи шох май занам

دست از پی عصا بهمه شاخ می زنم

Аз баҳр онкӣ нест марои пои дастгир

از بهر آنکه نیست مرا پای دستگیر

Ҳар қулла ӣӣ ки бар сар ӯ барф ҷо гирифт

هر قلّه یی که بر سر او برف جا گرفت

Бар доманаш падед шавад чашмау ғадир

بر دامنش پدید شود چشمه و غدیر

Бар қуллаи серум чу з перӣ нишаст барф

بر قلّۀ سرم چو ز پیری نشست برف

Нашигифт агар падед шуд аз чашмами обгир

نشگفت اگر پدید شد از چشمم آبگیر

Бар умр нест ҳеҷ тҳср чу карда ам

بر عمر نیست هیچ تحسّر چو کرده ام

Онрои бхрҷи хизмати ин соҳиби кабӣр

آنرا بخرج خدمت این صاحب کبیر

Султони аҳли фазл ки бар авҷи осмон

سلطان اهل فضل که بر اوج آسمان

Сайёраи фалак бмродш кунад масир

سیّارۀ فلک بمرادش کند مسیر

Чун рӯзгори ғолиб ва чун чархи кӣнаи каш

چون روزگار غالب و چون چرخ کینه کش

Чун осмони баланд ва чу хуршед бе назир

چون آسمان بلند و چو خورشید بی نظیر

эй моҳи фазлро зи гиребони ту тулӯъ

ای ماه فضل را ز گریبان تو طلوع

Ваии абри мкрмти зи сари ангушти ту мтир

وی ابر مکرمت ز سر انگشت تو مطیر

Равшан шавад зи партави рои ту чашм ӯ

روشن شود ز پرتو رای تو چشم او

Гар бугзарад хаёли ту бар хотири зрир

گر بگذرد خیال تو بر خاطر ضریر

Зўдо ки мунқатиъ шудӣ арзонкаҳи нестӣ

زودا که منقطع شدی ارزانکه نیستی

Иқболи ту қўоФли айёмро хФир

اقبال تو قوافل ایّام را خفیر

Тарсади ҳамеи фалаки зи шабихуни ҳайбатат

ترسد همی فلک ز شبیخون هیبتت

Дар пеши хеши хандақ аз он сохт аз асир

در پیش خویش خندق از آن ساخت از اثیر

Гар рои соиби ту алоҷ ҷаҳон кунад

گر رای صائب تو علاج جهان کند

Бемори хома ҳам накунад нолаи срир

بیمار خامه هم نکند نالۀ صریر

Ҷоҳи ту бргзшти зи атроءи модҳон

جاه تو برگذشت ز اطراء مادحان

Мустағнӣаст каъбаи з густурдани ҳасир

مستغنی است کعبه ز گستردن حصیر

Авҷи фалак агар чаҳ баландаст ртбтш

اوج فلک اگر چه بلندست رتبتش

Қудрати баландтар ки бар ӯ ҷусти ҷои гир

قدرت بلندتر که بر او جست جای گیر

Гардун чу тоҷ агар чаҳ бгўҳр мурассаъаст

گردون چو تاج اگر چه بگوهر مرصّعست

Ту ҳамчуи гавҳарӣ ки кунӣ тоҷро сарир

تو همچو گوهری که کنی تاج را سریر

Фарсӯда гардадаш зи санои ту дар даҳон

فرسوده گرددش ز ثنای تو در دهان

Варз оҳанаст рост чу пайкони забони тир

ورز آهنست راست چو پیکان زبان تیر

эй аз сахои дасти ту ҷайби садафи тиҳӣ

ای از سخای دست تو جیب صدف تهی

Вай аз луоби калаки ту чашми ҳунари қрир

وی از لعاب کلک تو چشم هنر قریر

эй садри рӯзгор ! маро дар ҷаноби ту

ای صدر روزگار ! مرا در جناب تو

Ҳолести сахти мушкилу шаклии аҷаби ъсир

حالیست سخت مشکل و شکلی عجب عسیر

Гар хомшми Фромшм аз хотири шариф

گر خامشم فرامشم از خاطر شریف

Взмни нФўр май шӯй ар мекунам нафир

وزمن نفور می شوی ار میکنم نفیر

Ин боди пои хеши рӯи тозии нажоди фазл

این باد پای خویش رو تازی نژاد فضل

То чанд баста бошад брохўри ҳмир

تا چند بسته باشد برآخور حمیر

Фарёди азин харон ки надорад бнздшон

فریاد ازین خران که ندارد بنزدشان

Сад кӣсаи шеъри равнақи як тубраи шъир

صد کیسه شعر رونق یک توبره شعیر

Чун фазл аз фузули матоъи ҷаҳон буд

چون فضل از فضول متاع جهان بود

Идбори азин қабил буд ҳазз ҳар дабир

ادبار ازین قبیل بود حظّ هر دبیر

Дӯшизагони мадҳи ту шабҳои дайри боз

دوشیزگان مدح تو شبهای دیر باز

То рӯз бӯдаанд замири марои смир

تا روز بوده اند ضمیر مرا سمیر

Баъд аз намозу ончии з мафруз тоъатаст

بعد از نماز و آنچه ز مفروض طاعتست

Вирди дуои тести марои мӯниси замир

ورد دعای تست مرا مونس ضمیر

Дар кунҷи хонаи мӯътакифам дар ҷавори ту

در کنج خانه معتکفم در جوار تو

На шоири амирам ва на модҳи вазир

نه شاعر امیرم و نه مادح وزیر

Пайвастаи кор хар кунаму бори хари кашам

پیوسته کار خر کنم و بار خر کشم

Андӣ ки бор ман накушуд хотири мунир

اندی که بار من نکشد خاطر منیر

Онам ки тӯтӣони хирадро ғизо диҳад

آنم که طوطیان خرد را غذا دهد

Анқои мағриби қаламам чун занад сафир

عنقای مغرب قلمم چون زند صفیر

Бо ин чунин сафир ки анқо ҳаме занад

با این چنین صفیر که عنقا همی زند

Ҳастам зи ҷаври добаҳи аларз дар зФир

هستم ز جور دابّه الارض در زفیر

Шаш моҳ шуд ки бонги тазаллуми ҳамеи занам

شش ماه شد که بانگ تظلّم همی زنم

Додам намедиҳанд бмъшорӣ аз ъшир

دادم نمی دهند بمعشاری از عشیر

Зини ҷонибами харони дупои ҷӯ ҳаме хуранд

زین جانبم خران دوپا جو همی خورند

Зон ҷониби асби ман бастам мебар домир

زان جانب اسب من بستم میبر دامیر

Бозори давлати туу косади матоъи фазл ?

بازار دولت تو و کاسد متاع فضل؟

Табъии бад-ӣни равонии вдри дасти ғами асир ?

طبعی بدین روانی ودر دست غم اسیر؟

Гирам ки обу равнақи фазл ва ҳунар намонад

گیرم که آب و رونق فضل و هنر نماند

Девори қасри шаръ чаро шуд чунин қсир ?

دیوار قصر شرع چرا شد چنین قصیر؟

Фармони ту мудаббиру дасти ситами қавӣ ?

فرمان تو مدبّر و دست ستم قوی؟

Иқболи ту мҷбру пои ҳунари ксир ?

اقبال تو مجبّر و پای هنر کسیر؟

Ҷоҳии бад-ӣни баландӣу бунёди адли паст ?

جاهی بدین بلندی و بنیاد عدل پست؟

Садрии бад-ӣни бузургӣу дониши чунин сағир ?

صدری بدین بزرگی و دانش چنین صغیر؟

Мизони шаръи моилу тёҳи дори ту ?

میزان شرع مایل و طیّاه دار تو ؟

Нақли дағали равон ва чу ту ноқидии басир ?

نقل دغل روان و چو تو ناقدی بصیر؟

Аъёни зулми дасти баровардаи вази ҷаҳон

اعیان ظلم دست برآورده وز جهان

Мзлўмкони бсоиаҳи ҷоҳи ту мстҷир

مظلومکان بسایۀ جاه تو مستجیر

Зулми шарори дафъ тавон кард бок нест

ظلم شرار دفع توان کرد باک نیست

Гар бошад илтифотӣ аз он раъии мстнир

گر باشد التفاتی از آن رأی مستنیر

Бар оташи аршрори тафаввуқ ҳаме кунад

بر آتش ارشرار تفوّق همی کند

Донад ҳама касе ки шарораст зўдмир

داند همه کسی که شرارست زودمیر

Сарпанҷаи татовул айём башиканам

سرپنجۀ تطاول ایّام بشکنم

Гар бошудам анояти ту ёвару насир

گر باشدم عنایت تو یاور و نصیر

Бисёр хӯрдаам ғами ин давлати ҷавон

بسیار خورده ام غم این دولت جوان

Акнӯн бихӯр ту ҳам ғами ман нотавони пер

اکنون بخور تو هم غم من ناتوان پیر

Дар аҳди номардӣ бо зумраи хавос

در عهد نامردی با زمرۀ خواص

Шабҳо смир бӯдаам ва рӯзҳо сафир

شبها سمیر بوده ام و روزها سفیر

Вокнўн ки истиқомат айём давлатаст

واکنون که استقامت ایّام دولتست

Бар табъ ту сиқлем ва дар чашми ту ҳақир

بر طبع تو ثقلیم و در چشم تو حقیر

Пуштами ду тоа шуд , чу камонами бхўиши каш

پشتم دو تاه شد، چو کمانم بخویش کش

Кўпоӣу пар ? ки даври бияндозем чу тир

کوپای و پر؟ که دور بیندازیم چو تیر

Бар мадҳи ту ҳазина шудам умри нозанин

بر مدح تو هزینه شدم عمر نازنین

Бар даргаат чу шер шудам мӯии ҳамчуи қӣр

بر درگهت چو شیر شدم موی همچو قیر

Бо ман бнику бади дўсаҳи рӯзӣ дигар бисоз

با من بنیک و بد دوسه روزی دگر بساز

Кини ҷой орият бинмоанд бмстъир

کین جای عاریت بنماند بمستعیر

Ҳар чанд бӯдааст дар айёми давлатам

هر چند بوده است در ایِّام دولتم

Шуғлии бсди шикояту азлии бсди зҳир

شغلی بصد شکایت و عزلی بصد زحیر

Силии рӯзгори басӣ низ хӯрда ам

سیلیّ روزگار بسی نیز خورده ام

Гар хӯрдаам з хон ҷаҳони қӯти ногузир

گر خورده ام ز خوان جهان قوت ناگزیر

Гар розӣаст хираи вагарнаи ақолтст

گر راضیست خیره وگرنه اقالتست

Гӯи умри бози ман даҳу симати бахуд пазир

گو عمر باز من ده و سیمت بخود پذیر