эй ҳунарро давлати ту дастгир
ای هنر را دولت تو دستگیر
Ваии надидаи чашми айёмати назир
وی ندیده چشم ایّامت نظیر
Солҳо шуд то ббўии ҳамдамӣ
سالها شد تا ببوی همدمی
намедиҳад хилқати дами машку абир
می دهد خلقت دم مشک و عبیر
Орзӯҳоро даройад дил бирақс
آرزوها را درآید دل برقص
Чун занад калаки ту дастони срир
چون زند کلک تو دستان صریر
Аз забони теғу калакат фош шуд
از زبان تیغ و کلکت فاش شد
Дар ҷаҳони хосияти баҳрому тир
در جهان خاصیت بهرام و تیر
Дар саноят суда гардаду рабӯд
در ثنایت سوده گردد و ربود
Тиргрдўни розбони зоҳн чу тир
تیرگردون رازبان زاهن چو تیر
Моҷарое гарчи заҳмат ме шавад
ماجرایی گرچه زحمت می شود
Анндрин ҳазрат надорам зон гзир
انندرین حضرت ندارم زان گزیر
Даии бхдммти сӯии даргаи омадам
دی بخدممت سوی درگه آمدم
Он сипеҳр аз рифъаташи ъушри ъшир
آن سپهر از رفعتش عشر عشیر
Заҳматӣ дидам ки то ҷовиди бод
زحمتی دیدم که تا جاوید باد
Касратӣ бигузашта аз ҷами ғФир
کثرتی بگذشته از جمّ غفیر
Гашта чун рӯзи қиёмати муҷтамаъ
گشته چون روز قیامت مجتمع
Халқи олам аз сағир ва аз кабӣр
خلق عالم از صغیر و از کبیر
Аз сбоъ ва аз вуҳуши вҷну инс
از سباع و از وحوش وجنّ و انس
Аз хиўл ва аз бғол ва аз ҳмир
از خیول و از بغال و از حمیر
Тарку тозикўу вшоқу блмаҳи риш
ترک و تازیکو و وشاق و بلمه ریش
Ҳоҷибу сарҳангу ҷондору вазир
حاجب و سرهنگ و جاندار و وزیر
Ҳорсу хрбндаҳу сгбону саг
حارس و خربنده و سگبان و سگ
Хоҷау шогирду ъўону дабир
خواجه و شاگرد و عوّان و دبیر
Кофару габру мусулмону ҷуҳуд
کافر و گبر و مسلمان و جهود
Вонки ман ншнохтмшони худамгир
وانک من نشناختمشان خودمگیر
Ман пиёда дар миёни ин гуруҳ
من پیاده در میان این گروه
Оҷизу музтари фурӯмондаи асир
عاجز و مضطر فرومانده اسیر
На зи баси осеб , бади ҷои мақом
نه ز بس آسیب، بد جای مقام
На збси ошӯб , бади роҳи масир
نه زبس آشوب ، بد راه مسیر
Зери пои мураккабу дасти савор
زیر پای مرکب و دست سوار
Ман ҳаме андеша кардам хайри хайр
من همی اندیشه کردم خیر خیر
Гуфтам оё чун кунам гурзин яке
گفتم آیا چون کنم گرزین یکی
Оварад беҳурмате дар замир
آورد بی حرمتییّ در ضمیر
Худ зи истихфофи холӣ кӣ буд ?
خود ز استخفاف خالی کی بود؟
Мардакии дастори дори ним пер
مردکی دستار دار نیم پیر
Ақлро гуфтам ки ту май байн ки ман
عقل را گفتم که تو می بین که من
Чун з беасбӣ шудам хору ҳақир
چون ز بی اسبی شدم خوار و حقیر
Бар замин чун сояи гаштами паии сипар
بر زمین چون سایه گشتم پی سپر
Ман ки машҳурам чу хуршеди мунир
من که مشهورم چو خورشید منیر
Кӯ касе каз хок баргирад маро ?
کو کسی کز خاک برگیرد مرا ؟
То бҷони гирдами азуи миннат пазир
تا بجان گردم ازو منّت پذیر
Ақл гуфт ар рости хоҳии ин сухан
عقل گفت ار راست خواهی این سخن
наменишинад ҳамчуи зин бар асби мейр
می نشیند همچو زین بر اسب میر
Гар туро баргирад ӯ аз хоки раҳ
گر ترا برگیرد او از خاک ره
Хоки роҳ ту шавад чархи асир
خاک راه تو شود چرخ اثیر
Аз ту ин бор тавонад барграфт
از تو این بار تواند برگرفت
Зонка худ номаст ӯро боргир
زانکه خود نامست او را بارگیر
Чун мухаммири гашт бо ақли ин сухан
چون مخمّر گشت با عقل این سخن
Дар танури давлатати бастами фатир
در تنور دولتت بستم فطیر
Ҳамчунин боди туро то нафхи сувар
همچنین باد ترا تا نفخ صور
Бар сари ҳафтуми фалаки пои сарир
بر سر هفتم فلک پای سریر