Дамид субҳ , чаҳ хусбӣ чу бахт ман бархез ?

دمید صبح، چه خسبی چو بخت من برخیز؟

Бисоз чангу баровари хурӯши растохез

بساز چنگ و برآور خروش رستاخیز

Ббўии бода баромез накҳати гул ро

ببوی باده بر آمیز نکهت گل را

Ки шаби буруз бар омехт субҳи ранг омез

که شب بروز بر آمیخت صبح رنگ آمیز

Марои зи мастии дасти қадаҳ ситон бинмоанд

مرا ز مستی دست قدح ستان بنماند

Бадати хеши қадаҳро бҳлқи ман дар рез

بدست خویش قدح را بحلق من در ریز

Баҷоами бодаи фурӯи барсарам вагар тарсӣ

بجام باده فرو برسرم وگر ترسی

Ки ғарқаи гирдам , зулфати басти дасти овез

که غرقه گردم، زلفت بسست دست آویز

Муҳӣти чархи дхонист , чашм азу фикан

محیط چرخ دخانیست، چشم ازو بفکن

Басити хоки ғборист , аз сараш бархез

بسیط خاک غباریست، از سرش برخیز

На осмонӣ , бо мо замони замони бмгрд

نه آسمانی، با ما زمان زمان بمگرد

На рӯзгорӣ , бо мо нафаси нафаси мстиз

نه روزگاری ،با ما نفس نفس مستیز

Бадасти ратли гарони додеми бовели бор

بدست رطل گران دادیم باوّل بار

Бпои мастӣ агар мардӣ аз серум магрез

بپای مستی اگر مردی از سرم مگریز

Туро ки гуфт ки чун рӯзгор ҳар соъат

ترا که گفت که چون روزگار هر ساعت

Бало чун реги бғрболи чарх бар ман без ?

بلا چون ریگ بغربال چرخ بر من بیز؟