Зон шаб ки бо ту даст дар оғӯш карда ам

زان شب که با تو دست در آغوش کرده ام

Якбораи тарки сабру дил ва ҳуш карда ам

یکباره ترک صبر و دل و هوش کرده ام

Ҳарчи он на ишқ тест бибозӣ гирифта ам

هرچ آن نه عشق تست ببازی گرفته ام

Ҳарчи он на ёдтст фаромӯш карда ам

هرچ آن نه یادتست فراموش کرده ام

Дар чашм ман шудаст яке донаи гуҳар

در چشم من شدست یکی دانة گهر

Ҳар нукта ӣӣ ки аз даҳанат гӯш карда ам

هر نکته یی که از دهنت گوش کرده ام

Холӣ шудаи димоғи ман аз мастӣу хумор

خالی شده دماغ من از مستی و خمار

Зон бодаҳо ки аз лаби ту нӯш карда ам

زان باده ها که از لب تو نوش کرده ام

Бар чарх мерасед хурӯши дил аз фироқ

بر چرخ می رسید خروش دل از فراق

ӯро бўъдаҳҳои ту хомӯш карда ам

او را بوعده های تو خاموش کرده ام

Аз чашми ним хоби ту имрӯз равшанаст

از چشم نیم خواب تو امروز روشنست

Он нолаҳо ки ман зи ғамат дӯш карда ам

آن ناله ها که من ز غمت دوش کرده ام

Дастам ки зер санг фироқаст ҳар шабӣ

دستم که زیر سنگ فراقست هر شبی

То рӯз бо ғами ту дар оғӯш карда ам

تا روز با غم تو در آغوش کرده ام

Пурсидам аз дилам ки чаро даврӣ аз барам ?

پرسیدم از دلم که چرا دوری از برم؟

Гуфто ки хўФрои рух некӯаш карда ам

گفتا که خوفرا رخ نیکوش کرده ام