Ман чу бачаи меҳр ту бишикастам

من چو بچۀ مهر تو بشکستم

Вази дасти ғами ту бе вафои ҷустам

وز دست غم تو بی وفا جستم

Фориғ шудаму забони бади гӯйон

فارغ شدم و زبان بد گویان

Бар худ чу дар висоли ту бастам

بر خود چو در وصال تو بستم

Аз омаданати тамаъ чу бибаредам

از آمدنت طمع چو ببریدم

Аз меҳнати интизори ворстм

از محنت انتظار وارستم

Гар даст бишустам аз ту ҷояш буд

گر دست بشستم از تو جایش بود

Каз дасти ту хӯни бхўни басии шастам

کز دست تو خون بخون بسی شستم

Сад бори марои шикасти аҳди ту

صد بار مرا شکست عهد تو

Ман аҳди ту ҳеҷ бори ншктм

من عهد تو هیچ بار نشکتم

Сари риштаи ҷавру нози бигусастӣ

سر رشتۀ جور و ناز بگسستی

Ман низ умед аз ту бигусастам

من نیز امید از تو بگسستم

Ҳастат дгарии биҷои ман , оре

هستت دگری بجای من، آری

Шак нест ки ман биҷой он ҳастам

شک نیست که من بجای آن هستم

Лухтии бдўидм аз қафои ту

لختی بدویدم از قفای تو

Чун монда шудам з пой бинишастам

چون مانده شدم ز پای بنشستم

Гар бо сари меҳр ту шавам дигар

گر با سر مهر تو شوم دیگر

Шояд ки наҳйнигор бар дастам

شاید که نهی نگار بر دستم