Хӯни дил аз ду дидаи бдомни ҳамеи кашам

خون دل از دو دیده بدامن همی کشم

Бории гарон на дар хури ин тани ҳамеи кашам

باری گران نه در خور این تن همی کشم

Рухсори ман чу коҳ ва бирав донҳои ашк

رخسار من چو کاه و برو دانهای اشک

Ин коҳу донаи байн ки бхрмни ҳамеи кашам

این کاه و دانه بین که بخرمن همی کشم

Афтодаам чу соя ва чолок медувум

افتاده ام چو سایه و چالاک میدوم

Чун сӯзанами бараҳнау домани ҳамеи кашам

چون سوزنم برهنه و دامن همی کشم

Шояд ки чун суроҳеи хӯнам ҳаме хуранд

شاید که چون صراحی خونم همی خورند

Зеро ки сар надораму гардани ҳамеи кашам

زیرا که سر ندارم و گردن همی کشم

Аз аҷзи ҳамчуи гули сипар аз об бификанам

از عجز همچو گل سپر از آب بفکنم

Вонгаҳи зи аҷаби теғ чу сӯсани ҳамеи кашам

وانگه ز عجب تیغ چو سوسن همی کشم

Дар май кашами бтори мижаи қатраҳои ашк

در می کشم بتار مژه قطره های اشک

Дурдонаи байн ки дар сари сӯзани ҳамеи кашам

دردانه بین که در سر سوزن همی کشم

Маъзӯрами арзи гиряи марои сабр дил намонад

معذورم ارز گریه مرا صبر دل نماند

Аз бими сайли рахти зи маскани ҳамеи кашам

از بیم سیل رخت ز مسکن همی کشم

Ин ҷаврҳо бибин ки ман аз дӯст май барам

این جورها ببین که من از دوست می برم

Венаи таънҳо нигар ки зи душмани ҳамеи кашам

وین طعنها نگر که ز دشمن همی کشم

Ранҷӣ ки аз кашӣдан он кӯҳ оҷизаст

رنجی که از کشیدن آن کوه عاجزست

Бо онкӣ нест тоб кашӣдан ҳамеи кашам

با آنکه نیست تاب کشیدن همی کشم