Куҷое эй бадви лаби оби зиндагонии ман ?

کجایی ای به دو لب آب زندگانی من؟

Куҷое эй ғами ту асли шодмонии ман ?

کجایی ای غم تو اصل شادمانی من؟

Ббўии васли туами зинда , вази ғамати мурда

به بوی وصل توام زنده، وز غمت مرده

Агар чаҳ фориғӣ аз маргу зиндагонии ман

اگر چه فارغی از مرگ و زندگانی من

Бипурс ҳоли дили ман бшрҳ аз ғами хеш

بپرس حال دل من به شرح از غم خویش

Ки огаҳаст худ аз ҳоли сӯзӣонеи ман

که آگهست خود از حال سوزیانی من

Чунон ки бар дил ман ҳаст сари гаронии ту

چنان که بر دل من هست سرگرانی تو

Мабод дар паии ҳасани ту дили гаронии ман

مباد در پی حسن تو دل‌گرانی من

Ғариби шаҳри туам , раҳматӣ бикун охир

غریب شهر توام، رحمتی بکن آخر

Макун ҷафо ва бибахшоӣ бар ҷавонии ман

مکن جفا و ببخشای بر جوانی من

Бшҳри хеши маро посбон баданд касон

به شهر خویش مرا پاسبان بُدند کسان

Кунун ҳамаи зи паии тести посбонии ман

کنون همه ز پی تست پاسبانی من

Бад-ӣни сифат ки манам аз замона сар гашта

بدین صفت که منم از زمانه سرگشته

Набӯд дар хӯрам ин ишқи ногаҳонии ман

نبود در خورم این عشق ناگهانی من

зи оби чашми биринҷи андарам ки ҳар лаҳза

ز آب چشم به رنج اندرم که هر لحظه

Бхлқ бар шимурди меҳнат наоне ман

به خلق بر شمرد محنت نهانی من