Ончии ишқи ту дар ҷаҳон кардаст
آنچه عشق تو در جهان کردهست
Биллоҳ ар давр осмон кардаст
بالله ار دور آسمان کردهست
Меҳри ту бо дилам чаҳ кин дорад ?
مهر تو با دلم چه کین دارد؟
Ки дилами бараду қасд ҷон кардаст
که دلم برد و قصد جان کردهست
Он на холат , акси дидаи мо
آن نه خالت، عکس دیده ما
Бар рухи нозукат нишон кардаст
بر رخ نازکت نشان کردهست
Ҳаст номи кулоҳи ту шаби пӯш
هست نام کلاه تو شب پوش
Зонка зулфи туро ниҳон кардаст
زانکه زلف ترا نهان کردهست
Офтоб аз рахт сипар бификанад
آفتاب از رخت سپر بفکند
Врчаҳи сад теғ бар миён кардаст
ورچه صد تیغ بر میان کردهست
То биёмухт аз ту ишва гарӣ
تا بیاموخت از تو عشوه گری
Солҳо осмон дарон кардаст
سالها آسمان دران کردهست
Бар ман он зулфи печи печи охир
بر من آن زلف پیچ پیچ آخر
Рӯй парчин чаро чунон кардаст ?
روی پرچین چرا چنان کردهست؟
Ишва ам додаасту бстдаҳи ҷон
عشوه ام داده است و بستده جان
Ростиро басӣ зиён кардаст
راستی را بسی زیان کردهست