Ҳар шабӣ бо дилӣ ва сад зорӣ

هر شبی با دلی و صد زاری

Манаму оби чашму бедорӣ

منم و آب چشم و بیداری

Бнмондсти об бар ҷигарам

بنماندست آب بر جگرم

Бас ки чашмам кунад гуҳарборӣ

بس که چشمم کند گهرباری

Дили ту аз куҷоу ғами зкҷо ?

دل تو از کجا و غم ز کجا؟

Ту чаҳ доне ки чист ғмхўорӣ ?

تو چه دانی که چیست غمخواری؟

Онгаҳ аз ҳоли ман шӯии огоҳ

آنگه از حال من شوی آگاه

Ки чу ман як шабии бурузи оре

که چو من یک شبی به روز آری

Гуфтам ҷон биору ишваи бабр

گفتیَم جان بیار و عشوه ببر

Чашми бади даври азин каллаи дорӣ

چشم بد دور ازین کله داری

Мардумӣ кун , мҷўии озорам

مردمی کن، مجوی آزارم

Ки на корӣаст мардуми озорӣ

که نه کاریست مردم‌آزاری

Бори ту бар дилами худ буд

بار هجر تو بر دلم خود بود

Хашми хуштар кунун басари борӣ

خشم خوشتر کنون بسر باری

Ман фаровон кашидаам ғами дил

من فراوان کشیده‌ام غم دل

Лек кам бӯдаам бад-ӣни зорӣ

لیک کم بوده‌ام بدین زاری

Ки на сабр ҳаме кунад пуштӣ

که نه صبرم همی کند پشتی

Ки на ёрам ҳаме диҳад ёрӣ

که نه یارم همی دهد یاری