Бори дигари з ки май омӯзӣ

بار دیگر ز که می‌آموزی

Ин ки дилҳо бҷФо май сӯзӣ ?

این که دل‌ها به جفا می‌سوزی؟

Май дарии парда ва май сӯзии дил

می‌دَری پرده و می‌سوزی دل

Бар ғамзаи зкини андӯзӣ

بر غمزه زکین اندوزی

Толеъии бад буд он шаб ки дилам

طالعی بد بود آن شب که دلم

Бтў додам зи паии бҳрўрзӣ

به تو دادم ز پی بهرورزی

То занӣ дар дилами оташи бодб

تا زنی در دلم آتش به ادب

Аздаҳи ангушти чароғи афрӯзӣ

از ده انگشت چراغ افروزی

Хаи ха , эй дилбар даро дўзо

خه خه، ای دلبر درّا دوزا

Хуб май дарӣу хуш май дузӣ

خوب می‌درّی و خوش می‌دوزی

Андакии лутфи биомузи охир

اندکی لطف بیاموز آخر

Худ ҳамаи ҷавру ҷафои омӯзӣ

خود همه جور و جفا آموزی

Ҳар чаҳ хат бо рухи зебоӣ ту кард

هرچه خط با رخ زیبای تو کرد

Кӣна аз синаи ман май тузӣ

کینه از سینهٔ من می‌توزی

Ин ҳамаи ишваа ту донам чист

این همه عشوهٔ تو دانم چیست

Бе вФоиими ҳамеи омӯзӣ

بی‌وفاییم همی آموزی

Сар соласт , маро аз рухи ту

سر سالست، مرا از رخ تو

Назарии расм буд наврӯзӣ

نظری رسم بود نوروزی