Тарсами он нӯши зи лаб кам суханӣ

ترسم آن نوش ز لب کم سخنی

Дар забонҳо фитад ба бе даҳанӣ

در زبانها فتد به بی دهنی

Зоҳид ар бинад он ду лаъл чу май

زاهد ار بیند آن دو لعل چو می

Соткинӣ кашад бирав се манӣ

ساتکینی کشد برو سه منی

Рангу буи аз рух ва хаташ гирад

رنگ و بوی از رخ و خطش گیرد

Дибаҳи чину нофаи хутанӣ

دیبۀ چین و نافه ختنی

эй ки аз чеҳраи моҳ бар фалакӣ

ای که از چهره ماه بر فلکی

Вай ки аз қади сарв дар чаманӣ

وی که از قدّ سرو در چمنی

Бо чунин чашм ва рӯйу лаб ки турост

با چنین چشم و روی و لب که تراست

Бо гулу наргис ва саман бизанӣ

با گل و نرگس و سمن بزنی

Аз руху ғамзаи ханҷару сипарӣ

از رخ و غمزه خنجر و سپری

Офтобии ту ё гулу саманӣ

آفتابی تو یا گل و سمنی

Чун хиромӣ бгоҳ омад шуд

چون خرامی بگاه آمد شد

Фитнаи сад ҳазор марду занӣ

فتنۀ صد هزار مرد و زنی

Бемиёнӣ , чаро камари бандӣ

بی میانی، چرا کمر بندی

То маро дар ғалат ҳаме фиканӣ

تا مرا در غلط همی فکنی

Пушти машку бунафшаи бшктӣ

پشت مشک و بنفشه بشکتی

Охири ин зулфи бирка май шиканӣ ?

آخر این زلف برکه می شکنی؟

Гарчи дар зулфи тести ҷои дилам

گرچه در زلف تست جای دلم

Дар миёни дили ғамин манӣ

در میان دل غمین منی

То бадоне ки аз латофату ҳасан

تا بدانی که از لطافت و حسن

Ҳам ту дар банди зулфи хештанӣ

هم تو در بند زلف خویشتنی