Бемори фироқи ту бҳолист

بیمار فراق تو بحالیست

Дар даври ту офияти мҳолист

در دور تو عافیت محالیست

Дар аҳди ту кас нишон надодаст

در عهد تو کس نشان ندادست

Косўд кист пои всолист

کآسود کیست پا وصالیست

Бар чеҳраи рӯзҳои гетӣ

بر چهرۀ روزهای گیتی

Рӯзи ман тираи рӯз , холӣаст

روز من تیره روز، خالیست

Рух чун киу дили зи ишқи ҷӯи ҷӯ

رخ چون که و دل ز عشق جو جو

Ҳар ошиқӣ аз ту дар ҷўолист

هر عاشقی از تو در جوالیست

Дар хашми шӯии з ҳар чаҳ гӯям

در خشم شوی ز هر چه گویم

эй дӯст , марои зи ту сўолист

ای دوست، مرا ز تو سوالیست

Бобандаи чунинӣ ё турои худ

بابنده چنینی یا ترا خود

зи афсонаи ошиқони млолист ?

ز افسانۀ عاشقان ملالیست؟

Аз гардиши чарх ҳар замонам

از گردش چرخ هر زمانم

Бар дасти ғами ту гўшмолист

بر دست غم تو گوشمالیست

Ма гуфт : ману рухи ту , оре

مه گفت: من و رخ تو، آری

Андари сар ҳар касе хаёлӣаст

اندر سر هر کسی خیالیست

Май бар бандӣ ба зари миён ро

می بر بندی به زر میان را

Бо анкаҳ чу ман заъифи ҳолест

با انکه چو من ضعیف حالیست