Дар фироқати дили азин сӯхта тар натавон дошт

در فراقت دل ازین سوخته تر نتوان داشت

Хештанро ба азин зер ва зибр натавон дошт

خویشتن را به ازین زیر و زبر نتوان داشت

Сурхи рӯеи худ аз лаъл ту медорам чашм

سرخ روییّ خود از لعل تو می دارم چشم

Венаи чунин чашм каз аз хӯн ҷигар натавон дошт

وین چنین چشم کز از خون جگر نتوان داشت

Ошиқонро бкршмаҳи ту чунон резии хӯн

عاشقان را بکرشمه تو چنان ریزی خون

Ки худ аз лиззаташ аз захм хабар натавон дошт

که خود از لذّتش از زخم خبر نتوان داشت

Аз канори ту чу тарафӣ натовон бар бастан

از کنار تو چو طرفی نتوان بر بستن

Дар миёни бастаи марои ҳамчу камар натавон дошт

در میان بسته مرا همچو کمر نتوان داشت

Дар раҳи фитнаи азин сар ки ҷамолат дорад

در ره فتنه ازین سر که جمالت دارد

Бо қўидстӣ ӯ пой магар натавон дошт

با قویدستی او پای مگر نتوان داشت

Ғами дастору калла буд азин пеш ва кунун

غم دستار و کله بود ازین پیش و کنون

Бим онаст ки худ гӯш басар натавон дошт

بیم آنست که خود گوش بسر نتوان داشت

Гавҳари ашки ман он лаъл диловез омад

گوهر اشک من آن لعل دلاویز آمد

Ки азуи чашм аз лаъли ту бар натавон дошт

که ازو چشم از لعل تو بر نتوان داشت

Мардуми чашми марои хӯни зи қадамҳо бчкид

مردم چشم مرا خون ز قدمها بچکید

Беш азин ӯро бар роҳ гузар натавон дошт

بیش ازین او را بر راه گذر نتوان داشت

Чашмат аз мардумӣ ар кард назар дар корам

چشمت از مردمی ار کرد نظر در کارم

Худ аз он чашми ҷузин чашм дигар натавон дошт

خود از آن چشم جزین چشم دگر نتوان داشت

Чанд гӯйӣ ки бахуди дори назар то барраӣ

چند گویی که بخود دار نظر تا برهی

То ту бошӣ бахуд эй дӯст назар натавон дошт

تا تو باشی بخود ای دوست نظر نتوان داشت