Дили зи ғами ишқи ту кӣ ҷони барад ?

دل ز غم عشق تو کی جان برد؟

То ки ҷафои ту барин сон буд

تا که جفای تو برین سان بود

Дасти каш аз доман ту кӯтаҳаст

دست کش از دامن تو کوتهست

Ҳар нафасии сӯии гиребони барад

هر نفسی سوی گریبان برد

Лиззати ҷон кӣ буд онро ки ӯ

لذّت جان کی بود آنرا که او

Бе рухи ту умри биёбони барад ?

بی رخ تو عمر بیابان برد؟

То ҳаваси он лабу дандони пазад

تا هوس آن لب و دندان پزد

Бас ки дилами дасти бдндони барад

بس که دلم دست بدندان برد

Ҷои з нах бошад онҷо ки моҳ

جای ز نخ باشد آنجا که ماه

Бози нахати гӯии бмидони барад

باز نخت گوی بمیدان برد

Хоки ҷаҳон бар сари чавгону гӯй

خاک جهان بر سر چوگان و گوی

Зулфи ту чун србзнхдони барад

زلف تو چون سربزنخدان برد

Ҳар чаҳ турои орзўист он бикун

هر چه ترا آرزویست آن بکن

Бар раҳе онаст ки фармони барад

بر رهی آنست که فرمان برد

Дон ки бидон шод буд ҷони ман

دان که بدان شاد بود جان من

Каз ту ғаму ҷаври фаровони барад

کز تو غم و جور فراوان برد

Ончӣ дилам дид зи ишқ батон

آنچه دلم دید ز عشق بتان

Вончаҳи ҳаме аз ғами эшон барад

وآنچه همی از غم ایشان برد

Зинда бар оташи нуҳумаши зин сипас

زنده بر آتش نهمش زین سپس

Пеши ман арноми накӯи он барад

پیش من ارنام نکو آن برد