Руху зулфат аз шигарфӣ , сифат баҳор дорад

رخ و زلفت از شگرفی، صفت بهار دارد

Хунаки онкии сару қадӣ , чу ту дар канор дорад

خنک آن که سروقدّی، چو تو در کنار دارد

Лаби лаъли дили фиребат , зи гуҳар ҳадис ронад

لب لعل دل‌فریبت، ز گهر حدیث راند

Сари зулфи машки борат , зи бунафша бор дорад

سر زلف مشک‌بارت، ز بنفشه بار دارد

Рух чун маат надонам , ки чаҳ азм дорад оё

رخ چون مهت ندانم، که چه عزم دارد آیا

Асарӣ ҳаме наёяд , ки сар шикор дорад

اثری همی نیاید، که سر شکار دارد

Ки каманди анбаринро заду сӯй ҳалқа кардаст ?

که کمند عنبرین را ز دو سوی حلقه کرده‌ست؟

Ки хадангҳои мишкӣн , чу забон мор дорад ?

که خدنگهای مشکین، چو زبان مار دارد؟

Дили худ талаб чу кардам , бар наргиси ту гуфто

دل خود طلب چو کردم، بر نرگس تو گفتا

Бирав эй фалону баҳмон , бар ман чаҳ кор дорад

برو ای فلان و بهمان، بر من چه کار دارد

Чу басӣ бигуфтам ӯро , бкршмаҳ гуфт бо ту

چو بسی بگفتم او را، به کرشمه گفت «با تو

Сар гуфт ва гӯ надорам , ки маро хумор дорад

سر گفت‌وگو ندارم، که مرا خمار دارد

Чаҳ диҳии сдоъи мисатон , чаҳ кунӣ ҳадиси чизе

چه دهی صداع مستان، چه کنی حدیث چیزی

Ки каминаи ҳиндӯии мо , ба аз йен ҳазор дорад ?

که کمینه هندوی ما، به از این هزار دارد؟»

Чу бтрк дил бигуфтам , ғам ҷон хӯрдам ки тарсам

چو به ترک دل بگفتم، غم جان خورم که ترسم

Ки чу даст ёфт бар вай , ҳам азин шумор дорад

که چو دست یافت بر وی، هم ازین شمار دارد