Ҳар киро дил ба ихтиёр худаст

هر که را دل به اختیار خودست

Орзўҳош дар канор худаст

آرزوهاش در کنار خودست

Ғмгсорӣ надораду аҷаби онк

غمگساری ندارد و عجب آنک

Ҳам ғами ёр ғмгсор худаст

هم‌غمِ یارِ غمگسار خودست

Гила аз дӯст чун кунам ки маро

گله از دوست چون کنم که مرا

Ҳамаи ранҷ аз дил Фкор худаст ?

همه رنج از دل فکار خودست؟

Дӯстро ҳар ки баҳр худ хоҳад

دوست را هر که بهر خود خواهد

ӯ на ошиқ ки дўстор худаст

او نه عاشق که دوستار خودست

Ошиқ онаст дар ҷаҳони кӯ ро

عاشق آنست در جهان کو را

Буду нобӯди баҳр ёр худаст

بود و نابود بهر یار خودست

зи оби чашм ар чаҳ доманам тар шуд

ز آب چشم ار چه دامنم تر شد

Оташи сина бар қарор худаст

آتش سینه بر قرار خودست

Бас ки аз дидаи ашк май боРом

بس که از دیده اشک می‌بارم

Шармам аз чашм ашкбор худаст

شرمم از چشم اشکبار خودست

Ҷони ман май барӣ , бабр , чаҳ кунам ?

جان من می بری، ببر، چه کنم؟

Бхдои кати ҳам аз шумор худаст

بخدا کت هم از شمار خودست

Нест дар рӯзгори ту як дам

نیست در روزگار تو یک دم

Ки на машғӯл рӯзгор худаст

که نه مشغول روزگار خودست

Узр май хостами зи ғам ки дилам

عذر می‌خواستم ز غم که دلم

Аз сдоъи ту шармсор худаст

از صداع تو شرمسار خودست

Гуфт зинҳори ин ҳадис магӯӣ

گفت زنهار این حدیث مگوی

Ки марои хизмати ту кор худаст

که مرا خدمت تو کار خودست