Ҳар ки чун рӯй ту рӯе дорад

هر که چون روی تو رویی دارد

Сари басари роҳат ?дане дорад

سر به سر راحت دنیی دارد

Ҳар ки дорад даҳану зулфу хатат

هر که دارد دهن و زلف و خطت

Кавсару сидра ва тӯбо дорад

کوثر و سدره و طوبی دارد

Аз ҷаҳони дӯст туро дорад дил

از جهان دوست ترا دارد دل

Оре чун дорад борӣ дорад

آری چون دارد باری دارد

Зинда кун мурдаи диламро бидамӣ

زنده کن مرده دلم را به دمی

Ки даҳонати дам исо дорад

که دهانت دم عیسی دارد

Дами зулф ту гирифтаст дилам

دم زلف تو گرفتست دلم

Аблҳои кӯи дам афъӣ дорад

ابلها کو دم افعی دارد

Чашми ту хӯн дилам кард ҳалол

چشم تو خون دلم کرد حلال

Ва онк аз хати ту фатво дорад

و آنک از خطّ تو فتوی دارد

Ҳар дами овезад дар ман ғами ту

هر دم آویزد در من غم تو

Худ нагӯяд ки чаҳ даъвӣ дорад

خود نگوید که چه دعوی دارد

Баҳри бӯсӣ ки зи ту хоста ам

بهر بوسی که ز تو خواسته‌ام

Бар миннати хашм чаро медорад ?

بر منت خشم چرا می‌دارد؟

Надиҳӣ худ надиҳӣ ҳукм турост

ندهی خود ندهی حکم تراست

Хашму дашном чаҳ маънӣ дорад ?

خشم و دشنام چه معنی دارد؟