Макун эй дӯст агар битавон кард

مکن ای دوست اگر بتوان کرد

Ҳар чаҳ аз шӯри ваз шар битавон кард

هر چه از شور وز شر بتوان کرد

На дили ман ки бики ғамзаи ту

نه دل من که بیک غمزۀ تو

Олимии зер ва зибр битавон кард

عالمی زیر و زبر بتوان کرد

Чун сари зулфи ту аз машки сиёҳ

چون سر زلف تو از مشک سیاه

Дилӣ аз хӯн ҷигар битавон кард

دلی از خون جگر بتوان کرد

Набӯд лаъли вгрнӣ чу лабат

نبود لعل وگرنی چو لبت

Лабӣ аз танг шукр битавон кард

لبی از تنگ شکر بتوان کرد

Туз ман рӯй ниҳон карда ва пас

توز من روی نهان کرده و پس

Гӯйӣ андӯҳ махӯр , битавон кард ?

گویی اندوه مخور، بتوان کرد؟

Сабр то чанд кунам аз рухи ту ?

صبر تا چند کنم از رخ تو؟

Сабри охир чиқадр битавон кард ?

صبر آخر چقدر بتوان کرد؟

Ҷигарами хстӣ ва хӯнам хӯрдӣ

جگرم خستی و خونم خوردی

Дили ббрдӣ , чаҳ дигар битавон кард ?

دل ببردی، چه دگر بتوان کرد؟

Ним ҷонӣ ки бимонадаст акнӯн

نیم جانی که بماندست اکنون

Ба маниши бахш агар битавон кард

به منش بخش اگر بتوان کرد

Баҳри он бад гуҳ кунӣ хурсандам

بهر آن بد گه کنی خرسندم

Ки аз он низ бтар битавон кард

که از آن نیز بتر بتوان کرد

Бо рухи ту ҳамаи корӣ чун зар

با رخ تو همه کاری چون زر

Битавон мард ва бзр битавон кард

بتوان مرد و بزر بتوان کرد

Раҳматӣ аз ту таваққуъ дорам

رحمتی از تو توقّع دارم

Ба биандеш магар битавон кард

به بیندیش مگر بتوان کرد