зи рӯяти дастаи гул метавон кард

ز رویت دستهٔ گل می‌توان کرد

зи зулфати шохи сунбул метавон кард

ز زلفت شاخ سنبل می‌توان کرد

зи қади чифтаи ман дар раҳи ишқ

ز قدّ چفتۀ من در ره عشق

Бар об дидаам пул метавон кард

بر آب دیده‌ام پل می‌توان کرد

зи нӯки ғамзаи ту бе муҳобо

ز نوک غمزهٔ تو بی‌محابا

Сазо дар домани гул метавон кард

سزا در دامن گل می‌توان کرد

зи ашку чеҳра дар ишқати ҳамаи сол

ز اشک و چهره در عشقت همه سال

Басему зари таҷаммул метавон кард

به سیم و زر تجمّل می‌توان کرد

Наме шояд супурдани дили бзлФт

نمی‌شاید سپردن دل به زلفت

На низ аз ваии тағофул метавон кард

نه نیز از وی تغافل می‌توان کرد

На чун ғунчаи даҳан дар ме тавон баст

نه چون غنچه دهن در می‌توان بست

На афғони ҳамчуи булбул метавон кард

نه افغان همچو بلبل می‌توان کرد

БзлФ кӯ бирав оҳиста биншин

به زلفت گو برو آهسته بنشین

Ҳамаи рӯзи ин татовул метавон кард

همه روز این تطاول می‌توان کرد

Дилам бар дасту сар май печад аз ман

دلم بر دست و سر می‌پیچد از من

Чаҳ гӯйии ин таҳаммул метавон кард

چه گویی این تحمّل می‌توان کرد

Бдшномии диламро шод май дор

به دشنامی دلم را شاد می‌دار

Ки бории ин тФзл метавон кард

که باری این تفضّل می‌توان کرد