Бод бар хоки тарк тозӣ кард

باد بر خاک ترک تازی کرد

Бо арӯсони хуфта бозӣ кард

با عروسان خفته بازی کرد

Абр аз оби дидаи вақти саҳар

ابر از آب دیده وقت سحر

Ҷомаи шохро намозӣ кард

جامۀ شاخ را نمازی کرد

Ғунчаро бар самоъи булбули маст

غنچه را بر سماع بلبل مست

Вақти хуши гашту хирқа бозӣ кард

وقت خوش گشت و خرقه بازی کرد

Ман чу наргис надидаам ҳаргиз

من چو نرگس ندیده ام هرگز

Хоки пое ки сарфарозӣ кард

خاک پایی که سرفرازی کرد

Андарин ҳафтаи боди носўдст

اندرین هفته باد ناسودست

Бас ки ҳар гӯна корсозӣ кард

بس که هر گونه کارسازی کرد

Нргсонрои кулоҳ зар бахшед

نرگسانرا کلاه زر بخشید

Ғунчаро барг длнўозӣ кард

غنچه را برگ دلنوازی کرد

Чун забони бунафша кӯтаҳ ёфт

چون زبان بنفشه کوته یافت

Сӯсани онҷои забон дарозӣ кард

سوسن آنجا زبان درازی کرد

Гул ки аввали зи баргу сози тамом

گل که اوّل ز برگ و ساز تمام

Бар сари шохи тарк нозӣ кард

بر سر شاخ ترک نازی کرد

Вази ғурури тавонгарӣу ҷамол

وز غرور توانگریّ و جمال

Булбулонро ҷигар гудозӣ кард

بلبلان را جگر گدازی کرد

Оқибати хок бар даҳони афканд

عاقبت خاک بر دهان افکند

Зонка даъвӣ бениёзӣ кард

زانکه دعوی بی نیازی کرد