Саҳаргаҳон ки дами субҳ дар ҳаво гирад

سحرگهان که دم صبح در هوا گیرد

Сабои чароғи гул аз шамъи рӯзи вогирад

صبا چراغ گل از شمع روز واگیرد

Бгриди абри баҳорӣу ғунча аз сари лутф

بگرید ابر بهاری و غنچه از سر لطف

Сиришк ӯ ҳама дар доман қабо гирад

سرشک او همه در دامن قبا گیرد

Ҳар ончии сӯсани озод бар забон ронад

هر آنچه سوسن آزاد بر زبان راند

зи хуши забонӣ ӯ зуд дар сабо гирад

ز خوش زبانی او زود در صبا گیرد

Чу уфтад оташи хуршед дар ҳроқаҳи шаб

چو افتد آتش خورشید در حراقة شب

Чароғи лола азу равшанӣ фаро гирад

چراغ لاله از و روشنی فرا گیرد

зи шарм рӯй бутами гул чунон барояд сурх

ز شرم روی بتم گل چنان برآید سرخ

Ки пой то сар ӯ оташ ҳаё гирад

که پای تا سر او آتش حیا گیرد

Рашки жолаи зрхсори лола равнақ ёфт

رشک ژاله زرخسار لاله رونق یافت

Каҳар ҳар ина аз ҷавҳарӣ баҳо гирад

کهر هر اینه از جوهری بها گیرد

Чунин ки гул биҷӯоне ва ҳасан мағрураст

چنین که گل بجوانی و حسن مغرورست

Ҳадиси булбули ошиқи дарав куҷо гирад ?

حدیث بلبل عاشق درو کجا گیرد؟

зи танги чашмии ғунча агар чаҳ зар дорад

ز تنگ چشمی غنچه اگر چه زر دارد

Дҳдни баробари кушояд ва зу ато гирад

دهدن برابر گشاید و زو عطا گیرد