Агар дилдори ман рӯзӣ , ниқоб аз рух бар андозад

اگر دلدار من روزی، نقاب از رخ بر اندازد

Басои ошиқ ки дрпоиш , бадасти худ сар андозад

بسا عاشق که درپایش، بدست خود سر اندازد

Бҷонм дар занад оташ , чу зулфаш анбар ифшоанд

بجانم در زند آتش ، چو زلفش عنبر افشاند

Диламро об гирданд , чу лаълаш шукр андозад

دلم را آب گرداند، چو لعلش شکّر اندازد

Ҳазорон гардани афрозони сари бркрдаҳ аз ҳар сӯй

هزاران گردن افرازان سر برکرده از هر سوی

Ки то ӯ аз сари сайдӣ , камандӣ андар андозад

که تا او از سر صیدی، کمندی اندر اندازد

Бидон то ъошқонрои бод дар дил кам ҷаҳди борӣ

بدان تا عاشقانرا باد در دل کم جهد باری

Бирав зи бод ҳар соъат , гиреҳ бар анбар андозад

برو ز باد هر ساعت، گره بر عنبر اندازد

Кунад мастии дилам зон май зи хӯнии кӯи ҳамеи резад

کند مستی دلم زان می ز خونی کو همی ریزد

Кунам нақли лабу дандон , зи сангии кӯ дар андозад

کنم نقل لب و دندان، ز سنگی کو در اندازد

Зимистон рост андозӣ , надорад чашми каси ҳаргиз

زمستان راست اندازی، ندارد چشم کس هرگز

Магари чашмаш ки чун шуд масти новак беҳтар андозад

مگر چشمش که چون شد مست ناوک بهتر اندازد

Чу андозад бмн тирӣ кунам дар синаи пинҳонаш

چو اندازد بمن تیری کنم در سینه پنهانش

Бидон то аз паии он тири тирӣ дигар андозад

بدان تا از پی آن تیر تیری دیگر اندازد

Касе каз сӯзи ишқ ӯ , чу оташ ёфт дили гармӣ

کسی کز سوز عشق او، چو آتش یافت دل گرمی

Бўҷди андар сар ифшоанд , бирақс андар зар андозад

بوجد اندر سر افشاند، برقص اندر زر اندازد

Кунад дар дидаи ъбҳри таҷаллии мардуми дида

کند در دیدۀ عبهر تجلّی مردم دیده

Гар ӯ аз гӯшаи чашмӣ , назар бар ъбҳр андозад

گر او از گوشۀ چشمی، نظر بر عبهر اندازد

Агар чаҳ нест дарёии ғамашро ҳеҷ поёнӣ

اگر چه نیست دریای غمش را هیچ پایانی

Мабодои онкӣ ӯ моро , азин дарёи барандозад

مبادا آنکه او ما را ، ازین دریا براندازد