Саҳаргаҳон ки гиребони офтоби кашанд

سحرگهان که گریبان آفتاب کشند

ҲриФкони сабӯҳии шароби ноби кашанд

حریفکان صبوحی شراب ناب کشند

Бурун дар бинишонанд ақлу аимонро

برون در بنشانند عقل و ایمان را

Чу дар сарочаи хилвати блби шароби кашанд

چو در سراچهٔ خلوت به لب شراب کشند

Кунанд заҳмат ҳастӣ зи роҳи мастии давр

کنند زحمت هستی ز راه مستی دور

Ки ҷинсу ноҷинс аз икдгри азоби кашанд

که جنس و ناجنس از یکدگر عذاب کشند

Бдонкаҳ то бинишонанд гирди роҳи вуҷӯд

بدان که تا بنشانند گرد راه وجود

Бпшти мардумаки дидаи машки оби кашанд

به پشت مردمک دیده مشک آب کشند

зи роҳи синаи дусади майли оташин ҳар дам

ز راه سینه دوصد میل آتشین هر دم

Бадасти ғайрат дар чашми офтоби кашанд

به دست غیرت در چشم آفتاب کشند

Бгоҳ арбадаи дандони ақл ва дайн шикананд

به گاه عربده دندان عقل و دین شکنند

Қалами бадасти хтло бар сари савоби кашанд

قلم به دست خطلا بر سر صواب کشند

Агар хиради сухан аз роҳ кун макун гуяд

اگر خرد سخن از راه کن مکن گوید

Зиёда дар рух ӯ ханҷари итоби кашанд

زیاده در رخ او خنجر عتاب کشند

Ббўӣ онкӣ бабўсанд рӯй шоҳиди хеш

به بوی آنکه ببوسند روی شاهد خویش

Чу зулфи ёри басии банду печу тоби кашанд

چو زلف یار بسی بند و پیچ و تاب کشند

Чаҳ хуш буд ки саҳаргоҳи соқёни сӯии ту

چه خوش بود که سحرگاه ساقیان سوی تو

Бадасти хеши қадаҳҳои чун гулоби кашанд

به دست خویش قدح‌های چون گلاب کشند

Ва лек силсилаи сабри ҳалқа ҳалқа кунанд

ولیک سلسلهٔ صبر حلقه حلقه کنند

Аргар биноз , дамӣ рӯй дар ниқоби кашанд

اگر به ناز، دمی روی در نقاب کشند

Хунак касе ки азин бодаи маст ва бе хабараш

خنک کسی که ازین باده مست و بی خبرش

Бағали гирифтаи зи маҷлиси бҷомаҳи хоби кашанд

بغل گرفته ز مجلس به جامه خواب کشند