ё раб ! ин бачаи таркон чаҳ з мо мехоҳанд ?

یا رب! این بچّهٔ ترکان چه ز ما می‌خواهند؟

Ки ҳамеша дили моро ба бало ме хоҳанд

که همیشه دل ما را به بلا می‌خواهند

Зулфи парчини з чаҳ бар зер калла мешикананд ?

زلف پرچین ز چه بر زیر کله می‌شکنند؟

Гар на мони бастаи турои зи чин қабо ме хоҳанд

گر نه مان بسته ترا ز چین قبا می‌خواهند

Рӯзи асбу зирау теғ ва камар ме талабанд

روز اسب و زره و تیغ و کمر می‌طلبند

Шаби шаробу қадаҳу зер ва дўто ме хоҳанд

شب شراب و قدح و زیر و دوتا می‌خواهند

Даҳ манӣ гурз чу аз даст бамӣ андозанд

ده منی گرز چو از دست بمی اندازند

Як манӣ соғар дар ҳол фаро ме хоҳанд

یک منی ساغر در حال فرا می‌خواهند

Боз чун аз паии бозии сӯй майдон тозанд

باز چون از پی بازی سوی میدان تازند

Гӯйу чавгони зи дилу қомат мо ме хоҳанд

گوی و چوگان ز دل و قامت ما می‌خواهند

Зулф чун чавгон доранду занхдон чу гӯй

زلف چون چوگان دارند و زنخدان چو گوی

Пас зи мо орияти ин ҳар ду чаро мехоҳанд ?

پس ز ما عاریت این هر دو چرا می‌خواهند؟

Офати ҳуш ва равонанду балои дилу дайн

آفت هوش و روانند و بلای دل و دین

Вонгаҳи эшонро мардум ба дуо ме хоҳанд

وآنگه ایشان را مردم به دعا می‌خواهند

Аслашон чун з хато бошад бар асли хато

اصلشان چون ز خطا باشد بر اصل خطا

Лоҷарами бӯсаи баҳои ҷузв хато ме хоҳанд

لاجرم بوسه بها جزو خطا می‌خواهند

Ройгонӣ ба ту кӣ бӯса диҳанд ? он қавмӣ

رایگانی به تو کی بوسه دهند؟ آن قومی

Каз паии бачаи худ ширбҳо ме хоҳанд

کز پی بچّهٔ خود شیربها می‌خواهند