Ҳар шабӣ аз сари шаки ман , домани хок тар шавад

هر شبی از سرشک من، دامن خاک تر شود

Шод шавам агар туро , аз ғами ман хабар шавад

شاد شوم اگر ترا، از غم من خبر شود

Бе ту танами зи лоғарӣ , гашт барои сифат ки гар

بی تو تنم ز لاغری، گشت بر آن صفت که گر

Даст дар оҳ ман занад , то бстораҳи бршўд

دست در آه من زند، تا به ستاره بر شود

Ҳар саҳарӣ ки оварад , боди насими зулфи ту

هر سحری که آورد، باد نسیم زلف تو

Ҷони бкнори лаби дӯд , дида брҳгзр шавад

جان به کنار لب دود، دیده به رهگذر شود

зи оташи дили марои ҷигар , хӯн шуду бози ин аҷаб

ز آتش دل مرا جگر، خون شد و باز این عجب

Кздми сард ҳар нафас , хӯни дилам ҷигар шавад

کز دم سرد هر نفس، خون دلم جگر شود

Хок дарат зи кимиё , ҳаст азизтар ки чун

خاک درت ز کیمیا، هست عزیزتر که چون

Дар руху чашми молмш , ҷумлаи зар ва гуҳар шавад

در رخ و چشم مالمش، جمله زر و گهر شود

Дар сари зулфи ту дилам , нек бадаст кард ҷой

در سر زلف تو دلم، نیک به دست کرد جای

Бад набӯдгараш ҳаме , кори чунин басар шавад

بد نبود گرش همی، کار چنین به سر شود

Номдаҳ дар ду чашми ман , хок дар ту азмжаҳ

نامده در دو چشم من، خاک در تو از مژه

Ашки брхи фурӯи дӯд , зуди бсҷдаҳи дршўд

اشک به رخ فرو دود، زود به سجده درشود

Лобаи мо чу башнавад , зулфи ту дил чаҳ ҷон кунад

لابۀ ما چو بشنود، زلف تو دل چه جان کند

Кӯр дило ки баҳри сайд , аз пай моргар шавад

کور دلا که بهر صید، از پی مارگر شود

Хӯни дилам ҳаме равад , дар сари дида дам бидам

خون دلم همی رود، در سر دیده دم به دم

Оқибаташи ҳамин буд , дил ки пай назар шавад

عاقبتش همین بود، دل که پی نظر شود

Ишқ чу рух намӯд худ , кам набӯд балови ғам

عشق چو رخ نمود خود، کم نبود بلا و غم

Кини ҳамаи одати он буд , каз пай икдгр шавад

کین همه عادت آن بود، کز پی یکدگر شود