Ҳарки ба рӯй лаъли ширини ту фармон ме диҳад

هرکه به روی لعل شیرین تو فرمان می‌دهد

Ҷони ширин аз бен сӣ ва ду дандон ме диҳад

جان شیرین از بن سی و دو دندان می‌دهد

Чашми бдмстт ба захми теғ ҳосил ме кунад

چشم بدمستت به زخم تیغ حاصل می‌کند

Ҳар қарории кони сари зулф парешон ме диҳад

هر قراری کان سر زلف پریشان می‌دهد

Шаҳнаи бозори ишқат бемуҳобо ҳар замон

شحنهٔ بازار عشقت بی‌محابا هر زمان

Гӯшмоли олимӣ бар даст ҳиҷрон ме диҳад

گوشمال عالمی بر دست هجران می‌دهد

Гуфт ишқати хӯни ту ман ҳам бирезам оқибат

گفت عشقت خون تو من هم بریزم عاقبت

Ростиро ваъдаҳои хуш фаровон ме диҳад

راستی را وعده‌های خوش فراوان می‌دهد

Хандаи пинҳони ту дар зери лаб ҳар соъатӣ

خندۀ پنهان تو در زیر لب هر ساعتی

Ошиқонро решхандии бас ба сомон ме диҳад

عاشقان را ریشخندی بس به سامان می‌دهد

Гуҳи даҳонами ноларо дар кӯҳ май бандади Аннан

گه دهانم ناله را در کوه می‌بندد عنان

Гоҳи чашмами ашкро сар дар биёбон ме диҳад

گاه چشمم اشک را سر در بیابان می‌دهد

Чашми тугар гуҳи гуҳӣ аз ашки мижгон тар кунад

چشم تو گر گه‌گهی از اشک مژگان تر کند

Он на ар заҳмат буд , худ об пайкон ме диҳад

آن نه ار زحمت بود، خود آب پیکان می‌دهد

Гуфтамаш бӯсӣ ба ҷонӣ май фурушади лаъли ту

گفتمش بوسی به جانی می‌فروشد لعل تو

То напиндорӣ ки лаълати бӯса арзон ме диҳад

تا نپنداری که لعلت بوسه ارزان می‌دهد

Гуфт зӯрӣ нест бар каси бӯсаи ман тарҳ нест

گفت زوری نیست بر کس بوسهٔ من طرح نیست

Ҳар кро дил медиҳад меояд ва ҷон ме диҳад

هر کرا دل می‌دهد می‌آید و جان می‌دهد

Ҷон ҳаме додам ба осонӣ , фироқат гуфт ҳай

جان همی‌دادم به آسانی، فراقت گفت هی

Ин таваққуфи байн ки пиндорӣ ки товон ме диҳад

این توقّف بین که پنداری که تاوان می‌دهد