Нигорам чу кард гулистон бар ояд
نگارم چو کرد گلستان بر آید
Хурӯши дилам то ба кайвон барояд
خروش دلم تا به کیوان برآید
Чмони сарв дар хоки поиши бғлтд
چمان سرو در خاک پایش بغلتد
Чу гирди чаманҳо хиромон барояд
چو گرد چمنها خرامان برآید
Чу ғунчаи броими зи дили ман ҳронгаҳ
چو غنچه برآیم ز دل من هرآنگه
Ки он срўбн аз гулистон барояд
که آن سروبن از گلستان برآید
Барояд ғарив аз дили халқ агар ӯ
برآید غریو از دل خلق اگر او
Дигар раҳ ба бозори азин сон барояд
دگر ره به بازار ازین سان برآید
Басии брнёид ки аз дасти ҳасанаш
بسی برنیاید که از دست حسنش
Ғарив аз гулу сарв бустон барояд
غریو از گل و سرو بستان برآید
Газад чархи ангушти ҳайрат ба дандон
گزد چرخ انگشت حیرت به دندان
Чу парвин аз он лаъл хандон барояд
چو پروین از آن لعل خندان برآید
Фалаки чашми хуршед пешаш кашад зуд
فلک چشم خورشید پیشش کشد زود
Чу гирди самандаши з майдон барояд
چو گرد سمندش ز میدان برآید
Марои васли ширини лабашгар ба умрӣ
مرا وصل شیرین لبش گر به عمری
Барояд ҳам аз лутф ҷонон барояд
برآید هم از لطف جانان برآید
Даҳоне чунон танг ва ноёб кўрост
دهانی چنان تنگ و نایاب کوراست
Ба ҷон гар диҳад , сахт арзон барояд
به جان گر دهد، سخت ارزان برآید
Барояд азуи ҳам умеди дили ман
برآید ازو هم امید دل من
Ва лекин ба сабр фаровон барояд
و لیکن به صبر فراوان برآید
Чу бигусасти занҷири ашк аз бар дил
چو بگسست زنجیر اشک از بر دل
Ҷузи оҳи мусалсал , ки бо он барояд ?
جز آه مسلسل، که با آن برآید؟
Тани андари ғами дили даҳум зонк донам
تن اندر غم دل دهم زانک دانم
Ки ин кори дшхўор осон барояд
که این کار دشخوار آسان برآید
Марои меҳри он чеҳра ва лаъл мегаван
مرا مهر آن چهره و لعل میگون
Фурӯ рафт бо шер ва бо ҷон барояд
فرو رفت با شیر و با جان برآید