Зиҳӣ дар ҳасрати он чашми махмур
زهی در حسرت آن چشم مخمور
Фитодаи наргиси сармасти ранҷур
فتاده نرگس سرمست رنجور
Сухан дар лаъл ту ақласт дар ҷон
سخن در لعل تو عقلست در جان
Қадаҳ дар дасти ту нури алии нур
قدح در دست تو نور علی نور
Рўонрўо дар хушии лаъли ту моя
روانرو در خوشی لعل تو مایه
Фалакро дар ҷафои хуии ту дастур
فلک را در جفا خوی تو دستور
Баҳор омад , чаҳ дорӣ ? хези кокнўн
بهار آمد، چه داری؟ خیز کاکنون
Набошад мардуми ҳушёри маъзӯр
نباشد مردم هشیار معذور
Чу ғунчаи ҳаргиз ӯ буи дил ояд
چو غنچه هرکز او بوی دل آید
Намонад вақти гул ӯ низ мастур
نماند وقت گل او نیز مستور
Фалак мегардад эй ғофил чаҳ бошӣ
فلک میگردد ای غافل چه باشی
Бад-ӣни даҳ рӯзаи малики ҳасани мағрур ?
بدین ده روزه ملک حسن مغرور؟
Агар шодии бхўни хории баҳри ҳол
اگر شادی به خونخواری به هر حال
зи хӯни ошиқон ба хӯни ангур
ز خون عاشقان به خون انگور
Биёади базми хусрави ҷом пар кун
به یاد بزم خسرو جام پر کن
Ки бод аз давлат ӯ чашми бади давр
که باد از دولت او چشم بد دور