эй карӣмӣ ки нФҳаҳи хилқат
ای کریمی که نفحۀ خلقت
Буии бод шимол медорад
بوی باد شمال میدارد
Фасли наврӯз аз шамоили ту
فصل نوروز از شمایل تو
Моя эътидол медорад
مایۀ اعتدال میدارد
Амл аз паҳлавии анояти ту
امل از پهلوی عنایت تو
Як шиками ҷоҳ ва мол медорад
یک شکم جاه و مال میدارد
Орзӯи србсри таваққуъи хеш
آرزو سربسر توقّع خویش
Зини ҷаноб ҷалол медорад
زین جناب جلال میدارد
Даврии давлат аз сетонаи ту
دوری دولت از ستانۀ تو
Дарии андар маҳол медорад
دری اندر محال میدارد
Офтоби бақои бадхоҳат
آفتاب بقای بدخواهت
Рӯй сӯй завол медорад
روی سوی زوال میدارد
Ҳафт сайёраро бҳзрти ту
هفت سیاره را بحضرت تو
Ҳавас иттисол медорад
هوس اتصّال میدارد
Поси боми сарочаи қудрат
پاس بام سراچۀ قدرت
Ҳафтумин кӯ тўол медорад
هفتمین کو توال میدارد
Ҳам бФтўии муштарии миррӣх
هم بفتویّ مشتری مریخ
Хӯни хасмат ҳалол медорад
خون خصمت حلال میدارد
Рӯзи наврӯз дар ҳамли хуршед
روز نوروز در حمل خورشید
Дидан ту бФол медорад
دیدن تو بفال میدارد
Зуҳра аз хилқат иктисоб кунад
زهره از خلقت اکتساب کند
Ҳарчӣ зеб ва ҷамол медорад
هرچه زیب و جمال میدارد
Тири чарх аз нишоти хизмати ту
تیر چرخ از نشاط خدمت تو
Ҳаваси пар ва бол медорад
هوس پر و بال میدارد
Аз фурӯғи замири равшани ту
از فروغ ضمیر روشن تو
Кисвати ма сқол медорад
کسوت مه صقال میدارد
Брдрти чарх ҳарчӣ кард ва кунад
بردرت چرخ هرچه کرد و کند
Рӯй дар амтсол медорад
روی در امتثال میدارد
Ҳамаи наврӯзҳо бъҳди ту бод
همه نوروزها بعهد تو باد
То вуҷӯд эҳтимол медорад
تا وجود احتمال میدارد
Як сухан дорам ва бихоҳам гуфт
یک سخن دارم و بخواهم گفت
Гарчи зонат малол медорад
گرچه زانت ملال میدارد
Аз ҷанобат ки нест холии азу
از جنابت که نیست خالی ازو
Ҳарчӣ исм камол медорад
هرچه اسم کمال میدارد
Бандаи зодаи алии асмъил
بنده زاده علی اسمعیل
Тамаъи расм сол медорад
طمع رسم سال میدارد
Венаи дубайтии забон ҳолаш гуфт
وین دوبیتی زبان حالش گفت
Зини сабаб ихтилол медорад
زین سبب اختلال میدارد
« он ваъда на дар хури вафо буд магар
«آن وعده نه در خور وفا بود مگر
Ёбанда на лоиқи ато буд магар »
یابنده نه لایق عطا بود مگر»
« парвонаи он ҷзўхто буд макр
«پروانۀ آن جزوخطا بود مکر
ё чунин зондозаҳи мо буд магар »
یا چنین زاندازۀ ما بود مگر»
Сяти ҷӯади ту бе збононро
صیت جود تو بی زبانانرا
Инчунин брсؤол медорад
اینچنین برسؤال میدارد
Кӯдакиро ки ваъдаи дебо
کودکی را که وعدۀ دیبا
Солии андар ҷувол медорад
سالی اندر جوال میدارد
Нест аз кори давр бо каромат
نیست از کار دور با کرامت
Ончӣ ӯ дар хаёл медорад
آنچه او در خیال میدارد