Неки дрхт шудаам аз қаламат

نیک درخط شده ام از قلمت

Ки марои қасд бҷон ме дорад

که مرا قصد بجان می دارد

Ъсроти ман ғамгин аз бар

عثرات من غمگین از بر

Ҳама чун об равон ме дорад

همه چون آب روان می دارد

Ҳама дар рӯй раҳе ме гуяд

همه در روی رهی می گوید

Ҳар чаҳ табъи ту ниҳон ме дорад

هر چه طبع تو نهان می دارد

Бо ҳамаи сари сабукии кўроҳст

با همه سر سبکی کوراهست

Сар бар ин хаста гарон ме дорад

سر بر این خسته گران می دارد

Як забонаст беди гуфтани ман

یک زبانست بید گفتن من

Врчаҳи доими ду забон ме дорад

ورچه دایم دو زبان می دارد

Шбрўӣ мекунад андари хати ту

شبروی می کند اندر خط تو

Роҳ бар хаста дилон ме дорад

راه بر خسته دلان می دارد

Боманиши рои сияҳи кориҳост

بامنش رای سیه کاریهاست

Ростиро сар он ме дорад

راستی را سر آن می دارد

Гарчи аз ғоят сафро бошад

گرچه از غایت صفرا باشد

Ки забони талх чунон ме дорад

که زبان تلخ چنان می دارد

Дар сараши чизакӣ аз савдо ҳаст

در سرش چیزکی از سودا هست

Канда бар пой аз он ме дорад

کنده بر پای از آن می دارد

Ҳаст девонатар аз ман садра

هست دیوانه تر از من صدره

Ки зи дасти ту фиғон ме дорад

که ز دست تو فغان می دارد

Мудҳиш аз паии савдои туршӣ

مدهش از پی سودا ترشی

Ки ба савдоаш зиён ме дорад

که به سوداش زیان می دارد