эй сахои пеша ӣӣ комед маро

ای سخا پیشه یی کامید مرا

Сӯии бахти ту раҳнамӯн оварад

سوی بخت تو رهنمون آورد

Партави ҳиммати ту чун оташ

پرتو همّت تو چون آتش

Рухи бад-ӣни чарх обгун оварад

رخ بدین چرخ آبگون آورد

Чун бидидам ки нашутур аз раҳи Фсд

چون بدیدم که نشتر از ره فصد

Аз тани нозанинат хӯн оварад

از تن نازنینت خون آورد

Аҷаб омад маро аз йени ҳолат

عجب آمد مرا از ین حالت

Ҳар замони ҳайратам фузун оварад

هر زمان حیرتم فزون آورد

Гуфтам ин дасти баҳр буд , чаро

گفتم این دست بحر بود،چرا

Ҳамчуи кони лаъл аз дарун оварад ?

همچو کان لعل از درون آورد؟

Дасти сарв , арғавон шукуфа кунад ?

دست سرو، ارغوان شکوفه کند؟

Ёсамини бори лола чун оварад ?

یاسمین بار لاله چون آورد؟

Шафақ аз аФтоб толеъ шуд ?

شفق از افتاب طالع شد ؟

Фалаки ин расми нав кунун оварад ?

فلک این رسم نو کنون آورد؟

Охири аламри маънӣии баси хуб

آخر الامر معنیی بس خوب

Дар дилами ақл раҳнамӯн оварад

در دلم عقل رهنمون آورد

Дасти ту бар мисол дарёӣаст

دست تو بر مثال دریاییست

Ки ду сад баҳрро забун оварад

که دو صد بحر را زبون آورد

Ҳамчуи ғаввоси сари бадв дар барад

همچو غوّاص سر بدو در برد

Шохи марҷони азу бурун оварад

شاخ مرجان ازو برون آورد