Дасти он ба ки худ қалам бошад
دست آن به که خود قلم باشد
Каши сару кор боқалам бошад
کش سر و کار باقلم باشد
Неи з не кун , қалам занӣ бигзор
نی ز نی کن ، قلم زنی بگذار
Конк ин кард муҳтарам бошад
کانک این کرد محترم باشد
Зуҳраро кор аз он бисоз ва нав аст
زهره را کار از آن بساز و نو است
Ки ҳамаи ҷуфти зер ва Бам бошад
که همه جفت زیر و بم باشد
Ваон Уториди бҷрми он сӯзад
وان عطارد بجرم آن سوزد
Ки чу ман бо қалам баҳам бошад
که چو من با قلم بهم باشد
Алифи рости қомати ангушт
الف راست قامت انگشت
Бо қалам ҳамчу навен бахам бошад
با قلم همچو نون بخم باشد
Мабдаи ътлти нкўрўён
مبدأ عطلت نکورویان
Аз хати тира дижам бошад
از خط تیرۀ دژم باشد
Тир гӯйанд чун зшст бирафт
تیر گویند چون زشست برفت
Раҷъаташ дар хаёл кам бошад
رجعتش در خیال کم باشد
Тири гардуни зшст чун бигузашт
تیر گردون زشست چون بگذشت
Зу брҷъти яке қадам бошад
زو برجعت یکی قدم باشد
Венау бол ва троҷъш зонаст
وین و بال و تراجعش زانست
Кздбирӣ бирав рақам бошад
کزدبیری برو رقم باشد
Ҳамчуи шери илми збоди зайд
همچو شیر علم زباد زید
Ҳарки дар илмҳо илм бошад
هرکه در علمها علم باشد
Ҳарки ӯ котибаст ҳамчуи қалам
هرکه او کاتبست همچو قلم
Тираи рӯзу тиҳӣ шикам бошад
تیره روز و تهی شکم باشد
Хоссаи он каши яке варақи коғаз
خاصه آن کش یکی ورق کاغذ
На здинор ва наз дирам бошад
نه زدینار و نز درم باشد
Не ки кутуб хулоса ҳунараст
نی که کتب خلاصۀ هنرست
Мард бояд ки муҳташам бошад
مرد باید که محتشم باشد
Андарин даври ҳамчуи махдумам
اندرین دور همچو مخدومم
Каз кафши бухл дар адам бошад
کز کفش بخل در عدم باشد
Он вале алнъм ки аз анъом
آن ولّی النّعم که از انعام
Ҳамаи алфоз ӯ нъм бошад
همه الفاظ او نعم باشد
Наравад бар забон ӯ ҳаргиз
نرود بر زبان او هرگز
Ҳарчӣ аз ҷинс алаввалам бошад
هرچه از جنس الاولم باشد
Ҳаст аз оинаи ӣлши равшан
هست از آینۀ ئلش روشن
Ҳарчӣ дар олам қадам бошад
هرچه در عالم قدم باشد
Ақл дар пеши лутфу ҳайбат ӯ
عقل در پیش لطف و هیبت او
Рост чун сиддр ҳарам бошад
راست چون صیددر حرم باشد
Бахшиш ӯст зар дар коғаз
بخشش اوست زرّ در کاغذ
Меҳр чун дар сипеда дам бошад
مهر چون در سپیده دم باشد
СрФрозо агар чаҳ дар хизмат
سرفرازا اگر چه در خدمت
Заҳмати банда дам бидам бошад
زحمت بنده دم بدم باشد
Муддатӣ шуд ки неки бекорам
مدّتی شد که نیک بیکارم
Мард бекор муттаҳам бошад
مرد بی کار متّهم باشد
Пораи коғаз ар бифармое
پارۀ کاغذ ار بفرمایی
Баъди миннати савоб ҳам бошад
بعد منّت ثواب هم باشد
Вар буд андакӣу печида
ور بود اندکی و پیچیده
Он худ аз ғоят карам бошад
آن خود از غایت کرم باشد
То забони қалами сиёҳ буд
تا زبان قلم سیاه بود
Дар даҳони дуят нам бошад
در دهان دویت نم باشد
Коғазин боди ҷомаи хасмат
کاغذین باد جامۀ خصمت
Бас ки аз ғам бирав ситам бошад
بس که از غم برو ستم باشد
Худ з коғаз сазад либос касе
خود ز کاغذ سزد لباس کسی
Кӯи сияҳ рӯй чун хатам бошад
کو سیه روی چون خطم باشد
Рустаи бодии заҳри ғамии туро
رسته بادی زهر غمی ترا
Бо чунон табъи худ чаҳ ғам бошад
با چنان طبع خود چه غم باشد