Марои асбист алҳақ ин чунин асб

مرا اسبیست الحق این چنین اسب

Зиёни молу нақс ҷоҳ бошад

زیان مال و نقص جاه باشد

Ҳамаи тани устихон чун асб оҷаст

همه تن استخوان چون اسب عاجست

Ки дар шатранҷи ҷуфт шоҳ бошад

که در شطرنج جفت شاه باشد

Чу деворӣаст бар рӯй баландӣ

چو دیواریست بر روی بلندی

Ки худ девори ман кӯтоҳ бошад

که خود دیوار من کوتاه باشد

з рӯй онкии андари ваии таҳаррук

ز روی آنکه اندر وی تحّرک

Ба зӯру ҳиялат ва икроҳ бошад

به زور و حیلت و اکراه باشد

Ту дидӣ ҷонвари ҳаргиз ки ӯ ро

تو دیدی جانور هرگز که او را

Ғизоӣ аз боду аб аз чоҳ бошад

غذای از باد و اب از چاه باشد

Бигирад роҳ чун биравӣ нишинам

بگیرد راه چون بروی نشینم

Чу деворӣ ки андар роҳ бошад

چو دیواری که اندر راه باشد

Бадв гуфтам биҷунб охир ки ҷунбиш

بدو گفتم بجنب آخر که جنبش

Бдиўори андару гуҳ гоҳ бошад

بدیوار اندر و گه گاه باشد

Марои гуфто ки дар девори ҷунбиш

مرا گفتا که در دیوار جنبش

Аз он бошад ки дар вай коҳ бошад

از آن باشد که در وی کاه باشد

Ту коҳами даҳ агар ман бар напарам

تو کاهم ده اگر من بر نپّرم

Туро бо ман итоб онгоҳ бошад

ترا با من عتاب آنگاه باشد

Халал кардаст деворати нигаҳи дор

خلل کردست دیوارت نگه دار

Ки афтоданаш аз ногоҳ бошад

که افتادنش از ناگاه باشد

Ту аз ман бе гуноҳи охир чаҳ хоҳӣ ?

تو از من بی گناه آخر چه خواهی ؟

Бикаш , то мурданами як роҳ бошад

بکش، تا مردنم یک راه باشد

Маро ҳар сол шаш моҳаст рӯза

مرا هر سال شش ماهست روزه

Шуморо рӯзаи худ як моҳ бошад

شما را روزه خود یک ماه باشد

БФрёдм расад садри замона

بفریادم رسد صدر زمانه

Агар аз ҳоли ман огоҳ бошад

اگر از حال من آگاه باشد