Мавлои қавоми дайн ки бар иқлӣми ҳалу ақд

مولی قوام دین که بر اقلیم حلّ و عقد

Калаки гиреҳи гушои ту фармони раво буд

کلک گره گشای تو فرمان روا بود

Тар гардад аз ҳаёии кафати абр ҳар замон

تر گردد از حیای کفت ابر هر زمان

Венаи қатраҳо казу бчкд аз ҳаё буд

وین قطره ها کزو بچکد از حیا بود

Бо табъи ту мисл натавон зад зи мавҷи баҳр

با طبع تو مثل نتوان زد ز موج بحر

Кони ҷумлаи шӯришу нақб ва ин сахо буд

کان جمله شورش و نقب و این سخا بود

Аз ҷӯади дасти ту ки бшкрст ҳар касе

از جود دست تو که بشکرست هر کسی

Доне ки чун манӣ ба шикояти хато буд

دانی که چون منی به شکایت خطا بود

Хомӯшем зи ғоят бебргист аз онк

خاموشیم ز غایت بی برگیست از آنک

Бошад хамӯшсозӣ кон бенаво буд

باشد خموش سازی کان بی نوا بود

Дар интизори ҷўдтўи сабрам бҷон расед

در انتظار جودتو صبرم بجان رسید

Ва инсофи бештари зини тоқати кро буд ?

و انصاف بیشتر زین طاقت کرا بود؟

Захми забону толбқоро чаҳ мекунам ?

زخم زبان و طالبقا را چه می کنم؟

Худ ин матоъи санъати бозори мо буд

خود این متاع صنعت بازار ما بود

Чун ин ҳама бибояд гуфтан ки то маро

چون این همه بباید گفتن که تا مرا

Бахшеи муҳақарии карам онгаҳ куҷо буд ?

بخشی محقّری کرم آنگه کجا بود؟

Чун хӯн ман бирехта бошӣ дар интизор

چون خون من بریخته باشی در انتظار

Пас ҳар чаҳ зон сипас бидиҳии хӯни баҳо буд

پس هر چه زان سپس بدهی خون بها بود

Дили пари умеду дасти тиҳӣ аз атои ту

دل پر امید و دست تهی از عطای تو

Баъд аз қасида ӣӣ ва ду қитъаи раво буд ?

بعد از قصیده یی و دو قطعه روا بود؟

Ин доварии бензад ту оварда ам бигӯӣ

این داوری بنزد تو آورده ام بگوی

Он рӯзро ки довари ҳокими худо буд

آن روز را که داور حاکم خدا بود

Лоиқ буд ки чун биравам ман изоин дё

لایق بود که چون بروم من ازاین دیا

Бо ман зи бахшиши ту ҳамин моҷаро буд ?

با من ز بخشش تو همین ماجرا بود؟

Ман худ аз ин тамаъ натавонам бурид лек

من خود از این طمع نتوانم برید لیک

Ин ному нангу ҳиммату арзи шумо буд

این نام و ننگ و همّت و عرض شما بود

Инам бтркаҳи мардум аз ин ҳол ғофиланд

اینم بترکه مردم از این حال غافلند

Ва онгаҳ мисл зананд ки , шоири гадо буд

و آنگه مثل زنند که، شاعر گدا بود