Садри кабӣри олами одили зиёи дайн

صدر کبیر عالم عادل ضیاء دین

эй онкии кори ту ҳамаи ҷӯаду сахо буд

ای آنکه کار تو همه جود و سخا بود

То оби хома ту хӯрд бӯстони малик

تا آب خامۀ تو خورد بوستان ملک

Лобуди набот ӯ ҳамаи нусрати киё буд

لابد نبات او همه نصرت کیا بود

Пеши насими халқи тугар машк дам занад

پیش نسیم خلق تو گر مشک دم زند

Гар худ ба тибтӣ занад он худ хато буд

گر خود به طیبتی زند آن خود خطا بود

Гар равшанӣ гирифт зи ту кори мамлакат

گر روشنی گرفت ز تو کار مملکت

Равшан буд балӣ чу мудаббири зё буд

روشن بود بلی چو مدبّر ضیا بود

Онҷо ки ту чу субҳи кашии теғи интиқом

آنجا که تو چو صبح کشی تیغ انتقام

Ҷони он барад ки ҳам так боди сабо буд

جان آن برد که هم تک باد صبا بود

Лутфу ҳаёи турои зи ҳама чиз беҳтараст

لطف و حیا ترا ز همه چیز بهترست

Перояи бузургии лутфу ҳаё буд

پیرایۀ بزرگی لطف و حیا بود

Пӯшида нест бар ту ки кори мъомлт

پوشیده نیست بر تو که کار معاملت

Ҷузвии зи ҳазрати ту ва куллӣ мо буд

جزوی ز حضرت تو و کلّی ما بود

Чун эътимоди ман ҳама бар лутф шомиласт

چون اعتماد من همه بر لطف شاملست

Гар ҳоҷатами раво буд , аз ту раво буд

گر حاجتم روا بود، از تو روا بود

Умрӣ дар интизори ҷигари хӯн ҳаме кунам

عمری در انتظار جگر خون همی کنم

То ҳосили он буд ки чу вақти адо буд

تا حاصل آن بود که چو وقت ادا بود

Гӯйанд чордонг ва ду донги ин чаҳ моҷарост ?

گویند چاردانگ و دو دانگ این چه ماجراست؟

Пайдо буд ки тоқати инҳо кро буд

پیدا بود که طاقت اینها کرا بود

Зинҳори роҳи ҳеҷ тқозд ба худ мада

زنهار راه هیچ تقاضد به خود مده

Хосса чу огаҳии ту ки шоири гадо буд

خاصه چو آگهی تو که شاعر گدا بود

Онкас ки дар ҳунар чу Аннанаст пеши рӯ

آنکس که در هنر چو عنانست پیش رو

Чун пордм раҳо макунаш каз қафо буд

چون پاردم رها مکنش کز قفا بود

Бо дигарон маро чу ба як силк дар кашанд

با دیگران مرا چو به یک سلک در کشند

Фазли ману тФзли ту пас куҷо буд ?

فضل من و تفضل تو پس کجا بود؟

Умрати дарози боду ҷаҳонати бкоми бод

عمرت دراز باد و جهانت بکام باد

Лутфӣ бикун бар онкӣ ба дасташи дуо буд

لطفی بکن بر آنکه به دستش دعا بود